Krzysztof Kamil Baczyński urodził się w 1921 r. Poległ w pierwszych dniach powstania warszawskiego w 1944 r. Kiedy wybuchła II wojna światowa, był po maturze. Studiował polonistykę na tajnym uniwersytecie. W 1943 r. przerwał studia i wstąpił do Grup Szturmowych Szarych Szeregów. Po ukończeniu konspiracyjnej szkoły podchorążych został żołnierzem kompanii „Rudy” i brał udział w akcjach bojowych.

Twórczość poety przypada na lata okupacji i obejmuje około 500 utworów. Bohaterką wielu wierszy miłosnych uczynił poeta swą młodziutką żonę, Barbarę. W 1942 r. ukazały się, konspiracyjne, wiersze poety zawarte w tomiku Poezje wybrane, które wzbudziły uznanie krytyków. Baczyński używał literackiego pseudonimu Jan Bugaj. Broniąc Pałacu Blanka na Placu Teatralnym w Warszawie, został śmiertelnie zraniony w dniu 4 sierpnia 1944 r. Należy do pokolenia twórców urodzonych na początku lat dwudziestych XX wieku, którzy wchodzili w dorosłość w czasie wojny. Walczyli w obronie ojczyzny i tworzyli literaturę. Pokolenie to nazwano Kolumbami (od tytułu powieści Romana Bratnego Kolumbowie. Rocznik 20).