Australia jest najmniejszym kontynentem na kuli ziemskiej (zajmuje powierzchnię 7,7 miliona km2), leży ona i na obszarze półkuli południowej, a razem z innymi archipelagami czyli jest to: Nowa Zelandia, dalej Melanezja, Mikronezja oraz Polinezja, znajdującymi się na wodach Oceanu Wielkiego, tworzy w sumie tzw. Australię i Oceanię. Od zachodu i południa kontynent australijski otaczają wody O. Indyjskiego, zaś od wschodu wody Oceanu Wielkiego.

W Australii zamieszkuje 18,8 mln osób., z czego najwięcej mieszka w Nowej Południowej Walii (około 6,4 mln osób) oraz stanie Wiktoria ( około 4,7 mln osób), to tutaj znajdują się dwa największe a zarazem najsłynniejsze miasta Australii, a więc Sydney (4 mln mieszkańców) oraz miasto Melbourne (3,3 mln mieszkańców). Ludność zamieszkuje przede wszystkim pas na wschodzie( wybrzeża) idąc od miasta Adelajd do miasta Cairns, oraz wybrzeże stanu Australia Zachodnia.

Do połowy XX wieku wśród Australijczyków dominowali ludzie , którzy kiedyś przybyli tutaj z Wielkiej Brytanii bądź Irlandii, ale potem ta sytuacja się zmieniła. I tak po zakończeniu II wojny światowej napłynęła cała fala imigrantów z takich krajów jak: Grecja, czy Włochy, także Niemcy, oraz Holandia i Malta, też Jugosławia, Libia, czy nawet Turcja i wiele innych.

W ostatnich latach przybywają do Australii obywatele krajów Azjatyckich (np. Wietnamczycy ). Jeśli weźmiemy pod uwagę ilość osób to właśnie na Antypodach jest najwięcej przybyszów z Wietnamu i są tu mile przyjmowani. Spis powszechny ludności przeprowadzony w roku 1996. Pokazał, że zaledwie. 350 tys. mieszkańców Australii podaje swoje korzenie wśród Aborygenów bądź ich potomków . Te korzenie najwięcej deklaruje na północy i w centralnej części Australii. Większość mieszkańców tzw. wysp w Cieśnine Torresa, a jest ich 28 tysięcy to tzw. Melanezyjczycy, mieszkają też Queenslandzie oraz w rejonie przylądka Jork czy Papuy Nowej Gwinei.

Język urzędowy Australii to język angielski, poza tym są też lokalne języki używane przez mieszkańców. Wyniki ze spisu ludności pokazały że mamy tutaj 240 dialektów, a wśród nich 50 to rdzenna mowa Antypodów. To znaczy że innymi językami niż urzędowy mówi około 15% obywateli.

Najczęściej używany jest : włoski, dalej grecki, czy kantoński, też arabski oraz wietnamski. Ostatnio często na ulicach słychać chiński, a zanotowano spadek użycia języka holenderskiego, niemieckiego, czy włoskiego i greckiego.

Większość obywateli Australii jest chrześcijanami to około 58%, protestanci zjednoczyli się, i teraz tworzą tzw. odłam unitariański, razem z anglikanami. Ponadto mamy liczne mniejszości nie będące chrześcijańskimi, są to na przykład. buddyści (liczba wyznawców to 1,13% ludności), żydzi (około 0,45%) czy muzułmanie (około 1,13% ludności). Natomiast co piąta osoba deklaruje bezwyznaniowość.

Historia Aborygenów.

Przed ruchem kolonialnym z Europy (a więc na koniec wieku XVIII w Australii mieszkało, pomiędzy 300 tys. a 1 mln rodzimych Aborygenów. Ze względów antropologicznych Aborygeni to tzw. typ australoidalny, podobny do ludów o typie negroidalnym europeidalnym. Poprzednicy Aborygenów żyli w Australii od 40 do 60 tysięcy. lat wstecz, i najprawdopodobniej przywędrowali tutaj z Azji, choć nie jest jasne w jaki sposób zasiedlali kontynent. Aborygeni zbudowali tzw. językowe i terytorialne zgromadzenia plemienne, a te dzielono na małe grupki, które trudniły się różnymi zajęciami w całym plemieniu. Do momentu przyjazdu Europejczyków, Aborygeni nie potrafili uprawiać ziemi, prowadzić hodowli, obrabiać metali , nie znali technik garncarskich. Ich rodzima wytwórczość to zaledwie obróbka kamienia, wyrąb drewna, obróbka kory, czy włókien roślinnych, oraz produkcja zwierzęca (z kości czy skóry). Wszystkie cenne dla Aborygenów totemy a rodzimym języku czuringa, oraz przedmioty sakralne zdobiono rysunkami o treści mitycznej. Ważną rolę w rytualnych obrzędach stanowiła poezja i muzyka oraz taniec.

Już w roku 1986 ilość plemion Aborygenów to zaledwie 228 tys. a liczba ta nadal spada. Sytuacja materialna Aborygenów jest zła, żyje im się gorzej niż Australijczykom, a bezrobocie jest sześć razy wyższe, co ciekawe zarobki aborygenów są niższe od średniej krajowej.

Charakterystyka Nowej Południowej Walii.

Po raz pierwszy brytyjskie okręty wpłynęły do zatoki Sydney około 200 lat wstecz, i wtedy w Australii żyło poniżej miliona Aborygenów. Władali 250 różnymi językami, zaś obecnie mieszka tutaj zaledwie 3 tysiące Aborygenów , używają zaledwie 3 języków- dialektów. Mimo podobieństw językowych na północy zazwyczaj używano przede wszystkim tzw. Ku - ring - gai, na południe od zatoki Botanu Bay tzw. języka Dharawal, a na terenach równinnych i w Górach Błękitnych tzw. języka Dharug lub odmian.

Żadnym miasto Antypodów nie skupia tylu Aborygenów jak Sydney. W stolicy stanu NPW żyje około 31 tys. Aborygenów. Wiele osób to potomkowie dawnych koczowników, które przybyły tu z głębi interioru. Powyższe wyliczenia dotyczy też plemion tzw. Torres Astrait Islanders , czyli plemion wysp w Cieśninie Torresa Przedmieście miasta Redfern nadal zamieszkują potomkowie dawnego plemienia Koori, stąd też Aborygenów w północnej i wschodniej części antypodów nazywamy Koori.

Australia Południowa- Ludność Aborygeńska.

Według szacunków w XIX wieku na terenie Australii Południowej mieszkało 12 tysięcy Aborygenów. Ale w przeciągu kolejnych lat przybywali tutaj biali kolonizatorzy i rdzenni mieszkańcy -Aborygeni byli mordowani. Część z nich umierała na europejskie choroby, stad zostali oni pozbawieni swoich ziem, wyjątek to ziemie w północno -zachodniej części kraju.

Dzisiaj Aborygeni mieszkają tutaj w miastach, na przykład: Adelajda czy Port Augusta. To tutaj w roku 1966 władze stanu jako pierwsze dały z Aborygenom tzw. prawo do własności ziemnej.

Queensland- Aborygeni Kanakowie.

Przełom XIX i XX wieku to wielkie zmiany dla tutejszych Aborygenów, których wygnano ze swojego terytorium, zaś kolonizatorzy dla tych co nie uciekli utworzyli liczne rezerwaty. Obecnie liczni turyści chcą oglądać Aborygenów, dlatego też kontakt z ich obyczajami i kulturą jest prosty. Możemy oglądać liczne ekspozycje z malowidłami, zwiedzać osady Aborygenów (i tak np. Yarrabah niedaleko Cairns czy Hopevale niedaleko Cooktown) także wybrać sobie wycieczkę podążając ich śladami ( i tak np. w miejscowości Mossman). W istniejącym Aborygeńskim C. K. Tajapukai ulokowanym w mieście Cairns każdego dnia daje występy aborygeński zespół taneczny. Także na terenie Przylądka Jork co dwa lata odbywa się tzw. Laura Aboriginal Dance & Cultural Festival, gdzie turyści mogą przyjrzeć się kulturze tych plemion.

W stanie Queensland żyje też jako margines społeczny grupa Kanaków, a wiec potomków ludów Nowej Kaledonii, którzy zostali przywiezieni w te rejony gdzieś XIX wieku jako niewolnicy na polach trzciny cukrowej. Pierwsi Kanakowie przybyli w roku 1863 na życzenie pana Roberta Townsa twórcy miasta Townsville; dopiero w roku 1905 zabroniono tego czynić. Ten proceder zwano blackbirding. Obecnie plemiona Kanaków mieszkają na wybrzeżu, niedaleko Rockhampton.

Terytorium Północne - ludność rodzima.

Aborygeni obecnie to 38 tysięcy wśród ogółu mieszkańców- 190 tyś w całym Terytorium Północnym. Poczynając od wieku XX ludności rodzima była zmuszana do życia w licznych rezerwatach utworzonych przez rząd lub w misjach, zbudowanych przez katolików. Reszta aborygenów mogła pracować na farmie, jako poganiacze bydła, służący, lub wykonywała inną mało płatną pracę. Obecnie do Aborygenów należy 50% całego stanu Terytorium Północnego.

Wiktoria - charakterystyka

Zanim przyjechali tutaj osadnicy z Europy stan Wiktoria był zaludniony przez 100 tys. mieszkańców rodzimych aż do roku 1860 kiedy to pozostało tylko 2 tysiące Aborygenów. Teraz mieszka tu około 20 tys. Aborygenów, a są nazywani Kooris (tzn. Aborygeni którzy osiedlili południową i wschodnią Australię), a połowa ich skupia się w stolicy stanu - Melbourne.

Ludność rodzima stanu Wiktorii była podzielona na 38 grup różnych dialektów, władających 10 językami, a w każdej grupie było kilka klanów spokrewnionych ze sobą.

Oceania- charakterystyka

Wyspy Oceanii są swoistym rajem dla rzeszy przybywających tu turystów. Ale to też miejsce gdzie mieszkańcy borykają się z wieloma problemami. I tak chociażby częste zamieszki , albo wywołanie zamachu stanu na wyspie Fidżi ( maj / czerwcu 2000 r.) uświadomiły wszystkim państwom ze są tutaj również głęboko zakorzenione konflikty o podłożu etnicznym. Intensywny rozwój wielkich plantacji na wyspach Oceanii od wieku h XX dał duże zapotrzebowanie na pracowników fizycznych, zaś mieszkańcy wysp nie chcieli tak pracować. Dlatego też Anglicy oraz Francuzi zaczęli przywozić ludzi z krajów Azji, czy też z dawnych kolonii. Ta Imigracja najpierw była tylko czasowa , gdyż kontrakty zawierano na kilka sezonów, ale potem nowi osadnicy już chcieli zamieszkać tu na zawsze z rodziną.

Papuasi, jako pierwotni mieszkańcy terenu Nowej Gwinei, zostali już częściowo wyparci przez Melanezyjczyków, teraz mieszkają w centrum wyspy, oraz w północnej też środkowej Australię (a jest ich jakieś. 3 mln osób). Papuasi to czarna rasa ludzka, a cechy charakterystyczne to: bujne i wełniste włosy, czarne albo rude, do tego szeroki i mocno wysklepione nozdrza. Żyją w wielu grupach plemiennych, mają własne języki. Trudnią się przede wszystkim łowiectwem oraz rybołówstwem, mogą tez pracować także na roli -plantacje ,posiadają cenną kulturę obrzędową i społeczną.

Nowa Zelandia posiada 3,8 mln ludności (według danych za rok 2000). A jej skład etniczny wygląda następująco: Europejczycy (to około 62,2%), dalej Maorysi (to 9,2%), dalej Polinezyjczycy (to 3,6%).Wyznawane religie to: anglikanie (stanowią 24,3%), dalej są prezbiterianie (stanowią 18%), czy bezwyznaniowcy (około 16,4%), następnie katolicy (około 15,2%), i wreszcie metodyści (około 4,7% wyznawców).

Przodkowie obecnej ludności Nowej Zelandii przybyli tutaj oczywiście z Europy. Przed osadnikami białymi na Nowej Zelandii dominowali Maorysi, przypłynęli tutaj z wysp Polinezji ( X wiek). Dzisiaj maoryskie korzenie deklaruje 500 tysięcy osób w całej Nowej Zelandii, pewien odsetek osób to małżeństwa mieszane.. Ostatnio trwają zażarte .dyskusje na temat praw pierwotnych mieszkańców wysp. Młodzi Maorysi odnoszą się sceptycznie do własności swoich przodków- którzy dysponują 5% terenów w Nowej Zelandii. Według nich to kolonizatorzy bezprawnie zabrali ich ziemie. Nie zaakceptowali również polityki łagodnej wobec imigrantów.

W Melanezji, liczba pierwotnych mieszkańców była znaczna i źle nastawiona do osadników europejskich, do tego niesprzyjający klimat i choroby tropikalne, imigranci przybywali nielicznie. Obecnie mniejszości to: Azjaci to jakieś 2% ludności Vanuatu, i około 2% mieszkańców Wysp Salomona. Inaczej sytuacja wygląda na Nowej Kaledonii ( gdyż jest uzależniona od Francji -Melanezja). Tu plemiona Kanaków to silna grupa licząca około 43% wszystkich mieszkańców, poza tym są Francuzi -37%, ale ich liczba spada ,bo jest mały przyrost naturalny. Następne grupy etniczne to Polinezyjczycy stanowią 8% oraz Azjaci stanowią 6% . Ale tu odstępstwo od reguły jest na i Fidżi, tu Hindusi mają około 49%, zaś Fidżijczycy (około 46%) zaś liczebnie tak samo. Pozostali to Polinezyjczycy oraz Europejczycy. Imigranci z krajów Azji są wyjątkowo uprzywilejowani finansowo , ciężko pracują a swoje pieniądze zazwyczaj inwestują np. w rzemiosło, handel, inni chodzą do szkół, mając wykształcenie pracują jako urzędnicy, nauczyciele czy prawnicy bądź lekarze. Mają spore pieniądze, lecz nie posiadają praw ziemskich, ani pełnej swobody praw obywatelskich . Imigranci z krajów Azji posiadają dostęp zaledwie do bardzo nowoczesnych organizacji, urzędów, dlatego chcą europejskich metod rządzenia w Oceanii. Ludność rodzima burzy się przeciwko zmianom tradycji. W Mikronezji ludność z Azji jest liczna i tak np. na wyspie Guam 18 %, zaś 8% na Nauru, dalej 5% to Wyspy Marshalla. Zaś Hawaje- tu rdzenni obywatele to tylko 13% wszystkich mieszkańców. Tu najwięcej jest: Japończyków (około 30%), dalej na ludność Azjatycką przypada (mieszkańców Filipin, Chin, Korei) około 14%, poza tym osadnicy biali z USA i Europy.