Migracja to wędrówki ludności spowodowane zmianą miejsca zamieszkania, mogą być wewnętrzne( tzn. na terenie danego państwa , bez przekraczania granic) oraz zewnętrzne( związane z przekraczaniem granic państwowych).

Emigracja to czasowe bądź stałe, dobrowolne bądź pod przymusem opuszczenie ojczyzny i zamieszkanie w innym państwie.

Imigracja to przyjazd ludzi(obcokrajowców) do danego państwa spowodowane chęcią osiedlenia, założenia rodziny w różnych przedziałach czasu.

---------------------------------------------------------------------

Utrata niepodległości przez Polskę oraz próby odzyskania wolności.

W dawnej historii naszej ojczyzny ruchy migracyjne były niemal zawsze silnie powiązane z istniejącą sytuacją społeczno- polityczną. Wszystkie trzy rozbiory Polski w latach: 1772 (pierwszy), drugi to rok 1793 a trzeci rozbiór to rok 1795 doprowadziły, do tego iż państwo Polskie przestało istnieć na mapie politycznej świata, a nasze ziemie znalazły się w granicach trzech mocarstw-zaborców: Prus, Rosji oraz Austrii. Państwa te przyjęły politykę całkowitej i przytłaczającej pozbywania się tzw. polskości(polskiej mowy, tradycji), ów proces miano nazywać germanizacją(Prusy) oraz rusyfikacją(Rosja). Kiedy w roku 1815 powołano Królestwo Polskie na ziemiach zaboru rosyjskiego, to jego terytorium tworzyły ziemie ówczesnych województw: kaliskiego, płockiego, sandomierskiego, krakowskiego, mazowieckiego, podlaskiego, lubelskiego, augustowskiego. Na ziemiach Królestwa Polskiego zaraz po jego utworzeniu mieszkało około 3 300 000 ludności, natomiast już w roku 1827 około 4 140 000 osób.

Polski naród wielokrotnie podejmował próby ponownego odzyskania upragnionej niepodległości. Następstwem trzech największych zrywów niepodległościowych, a więc: listopadowego, krakowskiego oraz styczniowego, były masowe emigracje dowódców, działaczy politycznych, żołnierzy (przede wszystkim do USA i Europy Zachodniej) , tak aby uniknąć prześladowań caratu. Na emigracji wiele osób zajęło się działalnością polityczną, kulturalnej po to ,aby wspomóc finansowo i duchowo rodaków, którzy pozostali w ojczyźnie. Niestety dużo Polaków zostało deportowanych na Sybir, bądź zabitych przez władze rosyjskie. Car od samego początku ograniczał swobodę działań Polaków w Królestwie Polskim m.in. przez obsadzanie miejsc kierowniczych w urzędach obywatelami rosyjskimi.

Migracje i związany z nimi rozwój gałęzi przemysłowych( XIX wiek).

Szybki napływ ludzi z innych państw do Królestwa Polskiego w wieku XIX był związany również z postępującym wzrostem technologii przemysłowych, który wówczas ogarnął całą Europę. Do pozyskania wykwalifikowanej kadry pracowniczej z ziem zaboru pruskiego i państw sąsiednich, np. Czech , Saksonii, władze Królestwa Polskiego wprowadziły dekret dnia 2 III 1816 roku, w którym przyznano liczne przywileje potencjalnym osadnikom. Wówczas powstało dużo ośrodków przemysłowych, a liczba osób zamieszkujących w miastach rosła w bardzo szybkim tempie, głównie za przyczyną napływu imigrantów. W kilku okręgach i ośrodkach przemysłowych tj.: okręgu łódzkim, okręgu warszawskim ( tutaj dominował dział przemysłu włókienniczego), okręgu staropolskim (przemysł metalowy, hutniczy), zaczęli inwestować Niemcy i Żydzi, którzy wykupywali tereny budowlane w bogatych częściach nowo powstałych ośrodków miejskich.

Sytuacja na przełomie wieków

Przełom XIX i XX wieku to ważny etap w rozwoju miast- wzrost liczby mieszkańców miast, gdyż duża liczba osadników strefy peryferyjnej, nie mogła znaleźć zatrudnienia w fabrykach przemysłowych. W latach przed I wojną światową zdecydowana większość emigrantów udawała się do USA, Brazylii czy Kanady. Ponadto występowało zjawisko emigracji sezonowej do Niemiec, dotyczyło przede wszystkim najemnych robotników .

Rozpoczęcie działań zbrojnych podczas I wojny światowej spowodowało pobór i wcielanie dużej rzeszy mężczyzn do rosyjskiej armii, natomiast po roku 1915 przymusowe wywózki na tereny Niemiec, gdzie potrzebowano rąk do pracy w zakładach zbrojeniowych w czasie wojny. W roku 1918 Polska odzyskała niepodległość, doszło do utworzenia państwa wielonarodowego, wówczas nasiliły się migracje.

Wywozy ludności, przesiedlenia oraz zsyłki ludności- II wojna światowa

Wybuch II wojny światowej oznaczał kolejny podział polskich ziem , nastały czasy okupacji niemieckiej i rosyjskiej. Do Niemiec należały następujące ziemie polskie: Pomorze, Wielkopolska, Górny Śląsk, okolice Suwałk oraz część ziem województwa: łódzkiego, krakowskiego, warszawskiego.

Wojska niemieckie w czasie napaści na terytorium Polski utworzyły tzw. Generalne Gubernatorstwo, były to obszary przy granicy z ZSRR , a wyznaczały je linie rzek: Pisa ,Narwi, Bugu i Sanu. Ludność z terenów włączonych do III Rzeszy stopniowo deportowano na ziemie Guberni, zaś na bardziej zurbanizowanych ziemiach osiedlano Niemców z państw nadbałtyckich oraz z rejonu Morza Czarnego : w latach od września 1939 roku do marca 1941 roku deportowano 450 tys. Polaków z terenów Generalnej Guberni, zaś sprowadzono około 200 tys. Niemieckich obywateli. Władze Generalnej Guberni traktowały Polaków mieszkających w tym rewirze jako grupę zacofanych i słabo wykwalifikowanych pracowników najemnych. Po wprowadzeniu działań zbrojnych przeciwko ZSRR , Niemcy włączyli do Guberni Galicję, natomiast do III Rzeszy tereny dzisiejszej Białostocczyzny.

Podczas działań zbrojnych w czasie wojny narastał znaczny brak robotników w niemieckich fabrykach r, stad też Niemcy rozpoczęły etap przymusowych deportacji na roboty w III Rzeszy. Często organizowano uliczne łapanki i tak pn. w roku 1939 wywieziono około 40 tys. osób, 1940 roku około300 tys., zaś w roku 1941 aż 400 tys. osób.

Tereny, które zajęła armia radziecka były włączone do ZSRR, ludności nadawano radzieckie obywatelstwo. Równocześnie władze prowadziły na masową skalę aresztowania , zsyłki na Sybir i obowiązkowe wysiedlenia . Polscy obywatele zostali wysłani do około. 130 łagrów, min w: Archangielsku, Irkucku , Półwyspie Kolskim Władywostoku. Najbardziej znane miejsca martyrologii narodu polskiego przez ZSRR to obozy w Kozielsku, Starobielsku i Ostaszkowie, gdzie wymordowano polskich oficerów( rok 1940).

Komunistyczne władze epoki PRL-u.

Po zakończeniu działań zbrojnych, kilkuletniej okupacji Polski a w konsekwencji wyzwoleniu przez aliantów, doszło do nowego wyznaczenia granic. Miało to miejsce na dwóch konferencjach(Jałta i Poczdam) w 1945 roku. I tak na wschodzie granica przebiegała wzdłuż rzeki Bug zaś na zachodzie wyznaczała ją rzeka Odra i Nysa Łużycka( co w praktyce oznaczało przesunięcie granicy państwa bardziej na zachód kosztem utraty ziem wschodnich). Tysiące Polaków mieszkających we wschodniej części kraju teraz znajdowało się w obcym państwie, a to z kolei wpływało na konflikty i trudności w asymilacji nowego otoczenia. Polska była krajem należącym do bloku socjalistycznego, ściśle uzależnionych od Związku Radzieckiego. Władze komunistyczne bardzo rygorystycznie przestrzegały lojalności obywatelskiej, stąd liczne prześladowania opozycjonistów

. Lata sześćdziesiąte i siedemdziesiąte to fala migracji Polaków wywołana głównie o podłożu politycznym( ludzi podziemia), i o podłożu ekonomicznym tzw., (za chlebem). Wiele emigrantów pozostało na zawsze w obcych krajach, zakładając swoje rodziny, a z czasem sprowadzając krewnych z ojczystego kraju. Podobny los spotkał Żydów( w czasie wojny wymordowano kilka milionów), którzy również osiedlali się za Oceanem i w innych krajach świata.

Przełom jaki nastąpił w latach osiemdziesiątych.

Rok 1981 to jedno z najważniejszych wydarzeń, mianowicie wprowadzenie w Polsce stanu wojennego, który okazał się zwrotem w historii i zapoczątkował ruch Solidarności. Na terenie całego kraju okazywano niezadowolenie społeczne , ludzie wyszli na ulice i rozpoczęły się zamieszki. Ruch Solidarność zyskiwał coraz więcej zwolenników z Lechem Wałęsą na czele, jednak komuniści próbowali za wszelka cenę zniszczyć opozycję, która z każdym dniem rosła w siłę, stąd aresztowania opozycjonistów i kolejna fala migracji jako forma ucieczki przez więzieniem czy wręcz śmiercią. Miejscem docelowym stały się kraje zachodnie-USA i kraje za żelazną kurtyną.

Ale nie dla wszystkich czasy komunizmu były złe, byli i tacy, którzy korzystając z przywilejów władzy handlowali różnymi towarami( np. spodniami, kosmetykami czy alkoholem) dorabiając się sporego majątku.

Proces migracji po roku 1989 .

Zmiany ustrojowe w 1989 roku spowodowały otwarcie granic dla imigrantów ze wschodu, którzy mieli nadzieję o lepszym życiu w Polsce. Stąd też ówczesne lata to lawina tanich produktów ze wschodu, co w konsekwencji doprowadziło do powstania konkurencji na polskim rynku.

Po przełomach roku1989 zaczęli wracać do wolnej ojczyzny Polacy, których okupacja niemiecka a potem radziecka zmusiła do opuszczenia kraju.

Jedną z przyczyn migracji w latach 90-tych była chęć zarobienia pieniędzy . Ta przyczyna migracji jest nadal aktualna, każdego roku przyjeżdża do Polski w celach handlowych około 8 milionów obywateli byłego ZSRR, i tak: w 1994 roku przyjechało -3,2 mln obywateli Ukrainy, 2,4 mln osób z Białorusi, czy 2,4 milionów Rosjan.

W roku 1996 odnotowano, że piętnaście największych polskich targowisk było zalewanych przez handlarzy zza wschodniej granicy. Do takich bazarów można zaliczyć targowiska w pobliżu Łodzi, np. Tuszyn czy Głuchów oraz Rozgowie, dzięki czemu kilkadziesiąt tyś osób miało miejsca pracy w samym tylko województwie łódzkim.

Wielki bum handlu ze wschodem zakończył się 1 .01. 1998 roku, kiedy to zaostrzono przepisy o ruchu tranzytowym z Rosją i innymi krajami na wschodzie. Wówczas liczba przyjezdnych spadła tylko z samej Rosji aż o 48,5% zaś z Białorusi o 35% . Taka sytuacja wpłynęła niekorzystnie na rynek pracy-zamykano bazary, a wiele osób pozostawało bez środków do życia. A należy pamiętać, iż tak jak dla Polaków objawiała się Ameryka ,tak dla obywateli Rosji czy Ukrainy to właśnie nasz kraj był pierwszym krokiem do lepszego życia wg standardów zachodnich, gdyż zarobki jakie mogli oni uzyskać w Polsce były wielokrotnie wyższe niż w ich ojczystym kraju.