POLESIE stanowi podprowincję fizycznogeograficzną, która wchodzi w obręb południowo-zachodniej części Niżu Wschodnioeuropejskiego, leży w granicach Polski, a także Ukrainy oraz Białorusi. Polesie tworzy płaską równinę, która leży w dorzeczu dwóch rzek: Prypeci i Bugu. Te rzeki, przez Muchawiec (będący prawym dopływem Bugu) i Pinę (będącą lewym dopływem Prypeci), łączy znany kanał Dniepr - Bug.

POLESIE LUBELSKIE stanowi przepiękną krainą geograficzną usytuowaną w części środkowo-wschodniej Polski w dorzeczu rzek: Wieprz i Bug. Ten, jeszcze do niedawnych czasów ubogi oraz zacofany region, który zajmuje powierzchnię około 5 tys.km2, kojarzy się nie jednej osobie ze słowami teksu pieśni pt. "Polesia czar", jednak obecnie region ma zupełnie inny charakter.

Nieujarzmiona i dzika przyroda, o której mowa w tej pięknej, nostalgicznej, przedwojennej pieśni, pozostała obecnie na wybranych tylko fragmentach. Charakteryzują się one ciągle niepowtarzalnym pięknem moczarów, jezior, torfowisk, bogata jest tu rzadko występująca gdzie indziej interesująca florafauna, duże zróżnicowanie siedlisk oraz zbiorowisk roślinnych. Polesie Lubelskie charakteryzuje podział na następujących sześć mezoregionów: Równinę Parczewską, Zaklęsłość Sosnowiecką, Zaklęsłość Łomaską, Garb Włodawski, Równinę Łęczyńsko-Włodawską oraz Równinę Kodeńską.

Dzięki staraniu wielu ludzi najbardziej cenne formy przyrody, tak ożywionej jak i tej nieożywionej, w przeciągu kilku dziesięcioleci otrzymywały status ochrony prawnej. Powstawały dzięki temu liczne pomniki przyrody, parki krajobrazowe, rezerwaty i obszary chronionego krajobrazu. Uwieńczeniem tych wszystkich działań było powstanie w dniu 1 maja 1990 roku Poleskiego Parku Narodowego, jest to pierwszy w Polsce park narodowy o charakterze wodno-torfowiskowym. Obejmuje on powierzchnię niecałe 10 tys. ha., obejmuje on zachodnią część Równiny Łęczyńsko - Włodawskiej, z licznymi jeziorami krasowymi, torfowiskami, bagnami, kanałem Wieprz - Krzna oraz rozlewiskami. Park ten to polska miniatura tundry i lasotundry, jest obszarem o znaczeniu europejskim. Występuje to bogata fauna, w szczególności ptaków błotnych i wodnych. Znajduje się tu największe w Europie siedlisko żółwia błotnego, a z ssaków spotyka się tu wilka i łosie. Osobliwością przyrodniczą stanowi 8 gatunków roślin owadożernych, w tym aż 3 gatunki rosiczki. Teren parku jest jednak trudno dostępny ze względu na małą ilość wytyczonych szlaków. Muzeum przyrodnicze i Ośrodek Dydaktyczny Poleskiego Parku Narodowego znajduje się we wsi Zatłucze. W obszarze tym zlokalizowano trzy parki krajobrazowe i kilkanaście rezerwatów przyrody. Poleski Park Krajobrazowy obejmuje cztery enklawy wokół Parku Narodowego, znajdują się tu łąki, pola, torfowiska, stawy bruskie i Jenów Wytyckie. Park Krajobrazowy Pojezierze Łęczyńskie składa się z dwóch oddzielnych obszarów. Rzeźba terenu jest słabo zróżnicowana, znaczną część parku zajmują torfowiska a jeziora są akwenami zarastającymi.

CIEKAWYMI MIEJSCAMI SĄ TUTAJ:

Dąb Bolko

Drzewo to jest jednym z istniejących na obszarze Polesia Lubelskiego pomników przyrody. Ma on już 600 lat. Osiąga wysokość 23 m, posiada okazałą, znacznie rozrośniętą koronę, jego obwód jest bardzo duży i wynosi 862 cm. Za pomniki przyrody uznanych jest kilka jeszcze innych drzew, które rosną w parku.

Czworobok znajdujący się we Włodawie.

Czworoboczny rynek Włodawy stanowi centralną część miasta, na jego środku znajduje się tzw. "czworobok" - jest to zespół parterowych, sklepionych "kramnic" pochodzących z wieku XVIII. "Czworobok" jest zabytkiem o rzadko spotykanym w innych budynkach rozwiązaniu urbanistyczno-architektonicznym, który przeznaczony jest do celów handlowych. W miejscu tym Sienkiewicz zlokalizował pojedynek słynnego Wołodyjowskiego z Kmicicem.

Bardzo interesującej przyrodzie towarzyszy tak samo interesująca oraz barwna historia. Ta historia bardzo często była tragiczna, ponieważ niejednokrotnie wiąże się ona z pochłonięciem najcenniejszych wartości, jaką były życia ludzi, którzy składali je w obronie swej Ojczyzny. Wędrując tą krainą możemy spotkać liczne ślady wybitnych historycznych postaci. Tutaj właśnie w Sosnowicy swój jakże nieszczęśliwy romans przeżył Tadeusz Kościuszko. Również na tej ziemi ranny został ksiądz Stanisław Brzóska, był on jedną z liczących się postaci w powstaniu styczniowym. W pobliżu wsi Wytyczna w październiku 1939 roku odbyła się tutaj jedna z najbardziej dramatycznych bitew jaką stoczyło Wojsko Polskie z Armią Czerwoną. Również na ziemi tej ziemi rozlało się mnóstwo krwi niewinnych unitów, którzy byli prześladowani za swoje przekonania religijne.

ZAGROŻENIA:

Pewna część z najcenniejszych przyrodniczych obszarów Polesia Lubelskiego ulega niszczącemu wpływowi wywieranego przez działalność gospodarczą człowieka. Największe zniszczenia na tym terenie spowodowane były przez nadmiernie tu stosowanie melioracji w latach 50. i 60. (w szczególności kanał Wieprz-Krzna ciągnący się przez ten region) a także powstanie tu Lubelskiego Zagłębia Węglowego. Osuszenie terenu wywołane budową kanałów nakładało się na odwodnienia obszarów wynikając z działalności eksploatacyjnej. W ostatnim czasie jest promowany projekt budowy Elektrowni "Wschód", ma ona bazować na węglu lubelskim. Projekt wzbudza obawy ekologów z racji na bezpośrednie graniczenie parku narodowego oraz najcenniejszych terenów Pojezierza.