Region lubelski obejmuje obszar położony w międzyrzeczu Wisły i Bugu. Ukształtowanie powierzchni jest bardzo zróżnicowane, obejmuje kilka wielkich jednostek fizjograficznych, jedną z nich jest Nizina Środkowopolska z makroregionami Niziny Południowopodlaskiej, Polesia oraz skrawki Niziny Środkowomazowieckiej.

Regiony położone geograficznie na obszarach Polski nizinnej, należą do najpiękniejszych i najwspanialszych regionów w naszym kraju. Ogólnie można by rzec, że układ regionów geograficznych na terenie Polski jest niezwykle ciekawy, jakkolwiek skupię swoją uwagę na omówienie jednego z tych obszarów - a mianowicie poświęcę tę prace obszarowi Nizin środkowopolskich, do których to właśnie należy region Polesia Lubelskiego

Zacznę od ogólnego wytłumaczenia pojęcia co oznacza "Polesie".

POLESIE - nazywana jest podprowincja fizycznogeograficzna, która stanowi południowo-zachodni teren Niżu Wschodnioeuropejskiego, jest ona położona na obszarze trzech państw: Białorusi, Polski i Ukrainy. Polesie jest płaską równiną, która leży w międzyrzeczu Prypeci oraz Bugu. Te rzeki, przez Muchawiec (który jest prawym dopływem Bugu) oraz Pinę (która jest lewym dopływem Prypeci), łączy kanał zwany Dniepr-Bug.

Polesie Lubelskie zajmuje obszar północno - zachodniej części Polesia, usytuowane jest ono po lewej stronie rzeki Bug. Cały region obejmuje powierzchnię terenu o wartości około 5 tys. m 2

Region Polesia Lubelskiego jest bardzo typowy dla całego regionu Polesia.

Polesie Lubelskie to płaska rozległa równina o denudacyjno - akumulacyjnym charakterze. W tym regionie występują także liczne cieki wodne.

Na terenach południowych zaś występują bardzo liczne jeziora.

Cechą charakterystyczną wszystkich podprowincji jest występowanie dużych terenów bagiennych. Na Polesiu Lubelskim spotykane są także typowe dla tego regionu torfowiska.

Chciałam również nadmienić, iż region od strony północnej ku południu przecina najdłuższy kanał w Polsce: Wieprz - Krzna.

Region Polesia Lubelskiego jest podzielony na sześć mezoregionów, są to mianowicie: Równinę Kodeńską, Zaklęsłość Łomaską, Równinę Parczewską, Garb Włodawski, Równinę Łęczyńsko-Włodawską, Zaklęsłość Sosnowicką.

W części południowo - zachodniej Polesia lubelskiego występuje jeden z najbardziej znanych w Polsce parków narodowych, a mianowicie Poleski Park Narodowy, i przy nim właśnie chciałabym się zatrzymać na dłużej.

Poleski Park Narodowy został utworzony w roku 1990, w ówczesnym województwie lubelskim. Park zajmuje powierzchnię 9647 ha (z czego 428 ha znajduje się pod ścisłą ochroną). Siedziba dyrekcji Poleskiego PN znajduje się w Urszulinie. Zajmuje on płaskie tereny w części zachodniej Równiny Łęczyńsko-Włodawskiej, urozmaicone są one niedużymi i zarazem dość płytkimi jeziorami.

Mozaika lasów Poleskiego PN tworzy szatę roślinną. Dominującymi gatunkami są olsy, bory bagienne a także lasy mieszane, znaczne obszary zajmują podmokłe łąki, zarośla szuwarowe, a także zbiorowiska wodne i bagienne. Występują tu liczne gatunki chronionych roślin, w tym m.in.: wierzba borówkolistna, brzoza niska, wierzba lapońska, rosiczka pośrednia, pełnik europejski, kosaciec syberyjski oraz gnidosz królewski.

Niezmiernie bogaty jest także świat zwierząt. Dominują tu ptaki błotne i wodne jakie jak: gęś gęgawa, żurawie, brodziec krwawodzioby, kuliki wielkie oraz wodniczka, która jest zagrożona wyginięciem. Występują również ptaki drapieżne. Wśród nich najbardziej popularne są: orzeł przedni, orlik krzykliwy, bielik, kobczyk oraz błotniak zbożowy. Pośród ssaków dominującymi gatunkami są wilki, wydry i łosie. Park jest również stanowiskiem niezwykle rzadkiego w innych rejonach Polski żółwia błotnego.

W regionie tym, ze względu na zasoby węgla kamiennego powstało Zagłębie Węgla Kamiennego.

Pojęcia do lepszego zrozumienia niektórych rzeczy z tekstu:

DENUDACJA, jest to proces geologiczny polegający na niszczeniu powierzchni Ziemi, prowadzi do w konsekwencji do jej wyrównywania i obniżania; obejmuje ono proces wietrzenia, erozję oraz przypowierzchniowe ruchy mas skalnych, np. spełzywanie, osuwiska.

AKUMULACJA , jest to proces geologiczny polegający na gromadzeniu się osadów w wyniku ich sedymentacji.