Nizina Chińska leży na północ od równika, w południowo - wschodniej części Azji. Zajmuje powierzchnię około 300 tys. km². Zbudowana z nanosów rzecznych. Są na niej bardzo żyzne gleby - mady rzeczne. Rozciąga się między Rzeką Żółtą na północy, pasmami górskimi Płaskowyżu Lessowego na zachodzie, rzeką Jangcy na południu i Morzem Żółtym na wchodzie w strefie umiarkowanej. Jest długa i wąska. Na obszarze Niziny Chińskiej prowadzone są prace na wielką skalę, mające na celu uchronienie ludzi przed klęska częstych powodzi. Na jej terenie położone są takie miasta jak Pekin, Tiencie, Kaifeng oraz Cingtao. Dominują na niej krajobrazy rolnicze, należy do Krainy Palearktycznej. Jest gęsto zaludniona. Klimat pośredni podzwrotnikowy o odmianie monsunowej. Brak pastwisk i łąk, co uniemożliwia hodowlę zwierząt trawożernych, dlatego hoduję się głównie trzodę chlewną i drób. Uprawia się herbatę, proso, ryż, orzeszki ziemne, tytoń, pszenicę, kukurydzę, bawełnę i soję. Na bagnach zachowała się pierwotna roślinność w postaci wiecznie zielonych lasów liściastych. Znajduje się tutaj najdłuższy na świecie kanał, tzw. Wielki Kanał (Jün-ho) o długości 1728 km, zbudowany w VII w. Surowiec, który jest najczęściej wydobywany to węgiel kamienny i ruda żelaza.