I zasada dynamiki Newtona(zasada bezwładności)

"Ciało, na które nie działają żadne siły, lub działają siły, których wypadkowa jest równa zero, pozostaje w spoczynku lub porusza się ruchem prostoliniowym ze stałą szybkością". I zasada dynamiki mówi o tym, co to są inercjalne układy odniesienia - są to układy odniesienia, w których jest spełniona zasada bezwładności: każde ciało zachowuje swój stan ruchu gdy nie działają na nie żadne siły lub siły działające równoważą się

II zasada dynamiki Newtona

"Ciało pod wpływem działania siły doznaje przyspieszenia, którego kierunek z zwrot jest zgodny z kierunkiem i zwrotem działającej siły, a wartość proporcjonalna do iloczynu wartości siły i masy ciała: a = F/m". Siła może mieć zwrot przeciwny lub zgodny z wektorem prędkości. Jeżeli siła działa zgodnie z kierunkiem i zwrotem prędkości, to następuje wzrost prędkości i ruch nazywamy opóźnionym. Jeśli siła działa przeciwnie do ruchu, prędkość maleje i ruch nazywamy opóźnionym.

Siłę wyraża się w niutonach. Jeden niuton: 1 N = kg×m/s2 odpowiada wartości siły, pod wpływem której ciało o masie 1 kg porusza się z przyspieszeniem 1 m/s2.

II zasadę dynamiki można też wyrazić w postaci ogólnej: zmiana pędu ciał jest równa iloczynowi działającej siły i czasu jej działania.

III zasada dynamiki (zasada akcji i reakcji)

"Jeżeli ciało A działa na ciało B pewną siłą, to ciało B działa na ciało A siłą o takiej samej wartości takim samym kierunku, lecz przeciwnym zwrocie. Siły te nie równoważą się, ponieważ mają różne punkty przyłożenia".

Siła tarcia

Tarcie jest to siła przeciwdziałająca wzajemnemu ruchowi dwóch ciał. Powstaje ona w wyniku nierówności powierzchni ciał. Tarcie ma kierunek styczny do powierzchni zetknięcia się ciał oraz zwrot przeciwny do wektora prędkości. Wartość siły tarcia jest proporcjonalna do siły nacisku, jaką wywiera ciało na powierzchnię: T = fN. Współczynnik proporcjonalności f nazywamy współczynnikiem tarcia. Tarcie możemy podzielić na statyczne i kinetyczne. Tarcie statyczne to tarcie występujące podczas spoczynku ciał. Wyraża się wzorem T = fsN, gdzie fs to współczynnik tarcia statycznego. Tarcie kinetyczne to tarcie jakie działa na dwie powierzchnie znajdujące się w ruchu: T = fkN, gdzie fk to współczynnik tarcia kinetycznego. Tarcie kinetyczne jest zawsze mniejsze od tarcia statycznego.

Tarcie jest bardzo ważnym zjawiskiem. Dzięki niemu ciała nie ślizgają się po sobie, tylko stawiają duży opór. Możemy dzięki temu się swobodnie poruszać. Gdyby nie tarcie, wszystko zachowywałoby się jakby było z lodu. Czasami tarcie jest niekorzystne, na przykład w urządzeniach mechanicznych. Można je zmniejszać dzięki smarom oraz wygładzaniu powierzchni.