Fale radiowe są to fale mające zakres długości od 10 do 2000m. Mają swoje zastosowanie w radiofonii. Powstają poprzez działanie prądów elektrycznych o dużej częstotliwości w momencie ich przepływu przez antenę radiowej stacji nadawczej. Istnieją dwa podziały tych fal: w zależności od propagacji oraz długości fali. Ten pierwszy podział wyróżnia fale przyziemne (które z kolei dzielimy na powierzchniowe i nadziemne), fale troposferyczne, jonosferyczne oraz fale w przestrzeni kosmicznej. Dzieląc fale według drugiego kryterium, wyróżniamy fale krótkie, średnie i długie. Długość fali radiowej ma znaczenie przy propagacji, mianowicie od niej zależy, jakim zjawiskom będzie ona [propagację] poddana (np. dyfrakcji, interferencji czy odbiciu od jonosfery).

Fale radiowe ultrakrótkie. Ich zakres długości waha się między 1 a 10m. Znajdują zastosowanie w telefonii komórkowej do przesyłania obrazu, w radiofonii oraz podczas emitowania programów w telewizji. Rozchodzą się prostoliniowo, podobnie jak światło widzialne. Obserwuje się u nich zjawiska odbicia i rozproszenia, nie ulegają jednak odbiciu od jonosfery i tym samym uciekają w przestrzeń kosmiczną. W ten sposób właśnie są nadawane i odbierane przez satelity telekomunikacyjne.

Mikrofale. Mają zakres długości od 1mm do 1m. Takim promieniowaniem posługuje się między innymi radar. Wykorzystuje się je do pozycjonowania różnych obiektów (samolotów, statków) a także do wyznaczania prędkości pojazdów (tak jak radar policyjny). Kuchenka mikrofalowa używa lampy elektronowej generującej mikrofale (magnetronu), który to rodzaj promieniowania powoduje drgania cząsteczek wody, tym samym wytwarzając ciepło.

Promieniowanie podczerwone o zakresie długości fali 0,76 mikrometrów do 1mm jest emitowane przez ciała rozgrzane (np. ludzkie ciało) w wyniku wzbudzeń cieplnych i zmian energii elektronów wewnątrz substancji. Badanie tego rodzaju fal znajduje zastosowanie głównie w analizie chemicznej, diagnostyce, astrofizyce i biologii. To właśnie na promieniowani podczerwonym oparte jest działanie noktowizora i systemów alarmowych.

Światło widzialne. Długość fali mieści się w przedziale 0,4- 0.7 mikrometrów. Jest to ta część promieniowania elektromagnetycznego, którą odbiera siatkówka oka. Źródłem tego rodzaju fal są m.in.: gwiazdy, Słońce, środki o bardzo wysokiej temperaturze (drucik w żarówce), pewne substancje chemiczne, cząsteczki gazów pobudzane do świecenia przez silne pole elektryczne, zjawisko pochłaniania ultrafioletowego promieniowania (luminofor). Światło widzialne o granicznych długościach fal to podczerwień (7e-7m) i ultrafiolet (4e-7m).

Promieniowanie ultrafioletowe. Ma falę krótszą od fal światła widzialnego (jednak dłuższą od promieniowania rentgenowskiego)- 10nm- 0,4 mikrometrów. Jest emitowane przez Słońce, a także przez specjalne lampy kwarcowe, które znalazły swoje zastosowanie w solarium. Ze względu na właściwości bakteriobójcze, jest szeroko stosowany w szpitalach. Wpływają na syntezę witaminy D (którą wytwarza skóra). Jednak ich nadmiar sprzyja powstawaniu czerniaka (nowotworu skórnego). Systemem ochronnym przed negatywnym wpływem tego rodzaju fal na człowieka jest warstwa ozonowa otaczająca kulę ziemską.

Promieniowanie rentgenowskie. Długość fali 0,01- 10nm. Tworzy się, gdy naładowane przez materię cząstki zostaną zahamowane (dokładnie przy zmianie poziomu energetycznego). Jest szeroko stosowane w diagnostyce złamań kości. Należy jednak zachować ostrożność i nie stosować tej metody bez potrzeby, gdyż może być szkodliwa.

Promieniowanie gamma (którego fale są krótsze niż 0,01nm) jest bardzo wysokoenergetyczne i emitowanie przez pierwiastki promieniotwórcze. Z łatwością przenika nawet przez betonowe ściany. Stosowane jest przy wywoływaniu filmu do aparatu, także w walce z nowotworami (ze względu na dużą szkodliwość).