Od niepamiętnych czasów człowiek w różny sposób wykorzystuje roślin. Przede wszystkim stanowią one dla niego cenne źródło pokarmu. Dla wielu ludzi na świecie rośliny są podstawa diety. Początkowo w swej historii człowiek korzystał z roślin dziko żyjących, z biegiem czasu nauczył się uprawiać oraz modyfikować rośliny w celu osiągnięcia większych plonów. Nauczył się również hodować zwierzęta które były dla niego zarówno pokarmem jak i narzędziem pracy.

Rośliny są dla nas nie tylko pokarmem, wykorzystujemy je tez w przemyśle np. papierniczym, włókienniczym, drewno stanowi cenny i powszechny materiał budowlany. Dzięki poznaniu składy chemicznego niektórych ziół uzyskujemy z nich naturalne lekarstwa.

Człowiek jednak poprzez swoją często nie przemyślaną i nieracjonalna działalność niszczy szatę roślinną. Naturalne lasy będące ważnym elementem każdego środowiska, są rabunkowo wycinane, prowadzi to do erozji odsłoniętej gleby, szczególnie na stokach nachylonych, oraz zmianę stosunków wodnych tego terenu (częstsze powodzie). W celu podniesienia plonów człowiek stosuje od wielu lat nawozy sztuczne. Bardzo często w nadmiernych ilościach. Nawozy te szkodzą organizmom żyjącym w glebie, ponadto są one wypłukiwane i dostają się do wód powierzchniowych. Są to głównie związki azotu i fosforu. W zbiornikach wodnych z dużym ich stężeniem dochodzi do wzrostu żyzności wody. Prowadzi to do szybkiego rozwoju różnych organizmów głównie glonów. Ograniczają one promieniowanie słoneczne docierające w głąb jeziora. Nadmierna żyzność prowadzi do tzw. zakwitów glonów lub sinic, są one bardzo szkodliwe dla życia biologicznego w całym akwenie. Podczas zakwitów występują masowe śnięcia ryb oraz tzw. przyducha. Zużywają bardzo duże ilości tlenu powodując jego deficyt. Prowadzi to do zatrzymania naturalnego rozkładu materii organicznej w zbiorniku i jego wypłycania. Proces ten nazywamy eutrofizacją. Woda ze zbiorników silnie zeutrofizowanych nie nadaje się do użytku. Oprócz nawozów sztucznych o których była mowa powyżej, rolnicy często stosują nawozy naturalne, gnojowice i gnojówkę pochodzącą z hodowli bydła, drobiu czy świń. Stosowana jest ona przeważnie w nadmiernej ilości i w nieodpowiednim okresie. Szkodzi to glebie bardziej niż pomaga. Gnojówka dostaje się do wód powierzchniowych jak i gruntowych skażając je. Kolejnym zagrożeniem ze strony rolnictwa dla przyrody są środki ochrony roślin i ochrony przed szkodnikami. Związki te nie pozostają obojętne dla wszelkich organizmów. Często kumulują się one w organizmach zwierząt i pozostają w obiegu bardzo długi okres czasu. Wyróżniamy pestycydy, herbicydy, fungicydy. Ich wspólną cecha jest wysoka toksyczność, pod wpływem nieumiejętnego i nadmiernego stosowania są wielkim zagrożeniem dla środowiska oraz samego człowieka ponieważ za pośrednictwem produktów rolnych mogą one trafić do naszego organizmu.

Rozwiązaniem problemu może stać się tzw. rolnictwo ekologiczne. Nie stosuje się w nim żadnych chemicznych środków ochrony roślin oraz nawozów. Wykorzystywane są nawozy naturalne takie jak obornik i kompost w sposób racjonalny. Kompost jest to nawóz utworzony z odpadków organicznych, tworzy się on przez dłuższy okres czasu, w tzw. pryzmach kompostowych. Dzięki naturalnym preparatom przyspiesza się tempo dojrzewania kompostu. Chwastu usuwane są mechaniczni, natomiast ze szkodnikami walczy się za pomocą naturalnych wywarów roślinnych. W rolnictwie ekologicznym w odpowiedni sposób stosowany jest płodozmian, poszczególne rośliny sadzone są też w odpowiednim układzie, w ten sposób wykorzystuje się naturalne właściwości odstraszające szkodniki niektórych roślin. Np. koper i pomidory odstraszają bielinka kapustnika więc powinny być sadzone w sąsiedztwie kapusty. Warunkiem produkowania zdrowej żywności jest przede wszystkim nieskażone środowisko naturalne.

Rośliny są bardzo ważnym elementem przyrody. W procesie fotosyntezy który zachodzi w roślinach, produkowane są podstawowe składniki odżywcze oraz tlen, który jest wydalany do atmosfery. W procesie tym rośliny pobierają z atmosfery dwutlenek węgla. Jest to bardzo ważne szczególnie dziś kiedy coraz więcej mówi się o tzw. efekcie cieplarnianym wywoływanym m.in. przez ten gaz. Jest on zaliczany do tzw. gazów szklarniowych. Jego nadmierna ilość w atmosferze prowadzi do zatrzymywania ciepła na Ziemi. Możemy proces ten porównać do działania szklarni. Dwutlenek węgla pełni rolę taką jak w szklarni szyba lub folia. Przepuszczają one promieniowanie widzialne Słońca lecz nie wypuszczają już promieniowania cieplnego. Dlatego inną nazwą tego zjawiska jest efekt szklarniowy. Nadmierna ilość dwutlenku węgla prowadzi to do ocieplania się klimatu. W ostatnim czasie efekt cieplarniany postępuje szczególnie szybko.