Perspektywa - problematyka
Utwór „Perspektywa” Wisławy Szymborskiej opowiada o kruchości ludzkich więzi, sile przypadku i o tym, że każda relacja jest widziana inaczej z perspektywy uczestników, inaczej – z perspektywy obserwatora. Wiersz podejmuje też problem poznania – obserwator widzi tylko fragment cudzej historii, a jego wnioski są obarczone błędem perspektywy (patrzenie „z góry”). Patrzenie z „z góry” można tu także rozumieć metaforycznie, jako spoglądanie na innych z przekonaniem własnej nieomylności (wywyższanie się), które – jak wskazuje poetka – „najbardziej się myli”.
W tle pojawia się pytanie o granice interpretacji – poeta może próbować narzucić czytelnikowi ocenę („to było smutne”), ale ostatecznie to odbiorca decyduje, jak odczytać tę scenę.
