Nic dwa razy - podmiot liryczny i adresat wiersza
Podmiot liryczny mówi w 1. osobie liczby mnogiej, zatem można go określić jako podmiot zbiorowy, wypowiadający się w imieniu ludzi doświadczających przemijania i miłości. Jednocześnie w 4. i 5. strofie podmiot liryczny mówi już w 1 osobie liczby pojedynczej, co nadaje wypowiedzi intymnego charakteru.
Głównym adresatem jest drugi człowiek – osoba, z którą łączy podmiot relacja (dawniej bardzo silna, dziś inna, chłodniejsza). Pośrednio adresatem staje się każdy czytelnik, bo formułowane są ogólne prawdy o życiu. Pojawia się też apostrofa do abstrakcyjnej „złej godziny” („Czemu ty się, zła godzino…”), ale to adresat dodatkowy, personifikowany czas, a nie realna osoba.
