List do ludożerców - problematyka
Wiersz „List do ludożerców” Tadeusza Różewicza podejmuje przede wszystkim problem egoizmu i ludzkiej znieczulicy. Z obserwacji poety wynika, że ludzie myślą wyłącznie o sobie, popychają słabszych, wykupują wszystko „na zapas” i dbają tylko o własny interes. Właśnie z tym wiąże się metaforyczny „kanibalizm” społeczny – silniejsi symbolicznie zjadają słabszych, wykorzystując przewagę fizyczną lub ekonomiczną. Utwór jest też apelem o elementarną empatię i zauważenie, że wszyscy jesteśmy tacy sami i mamy takie same prawa. Wreszcie pojawia się ostrzeżenie moralne: jeśli będziemy zachowywać się jak dzicy ludożercy, nie odrodzi się człowieczeństwo ani więzi społeczne. Zderzenie grzecznego tonu listu z brutalnym obrazem ludożercy wzmacnia ironię i podkreśla, że chodzi o sprawę poważną: o to, byśmy przestali „zjadać się” nawzajem.
