Pieśń o żołnierzach z Westerplatte - podmiot liryczny i adresat wiersza
Podmiot liryczny ma dwojaki charakter. Z jednej strony pojawia się bezosobowa, trzecioosobowa narracja opisującą marsz żołnierzy, a z drugiej – partie, w których wypowiada się zbiorowy podmiot, czyli sami żołnierze. Możemy więc mówić jednakowo o podmiocie lirycznym, który pełni relacjonowania tego, co widzi, a z drugiej – o podmiocie zbiorowym, utożsamionym z bohaterami, czyli obrońcami Westerplatte.
Adresat nie jest nazwany wprost, ale można śmiało przyjąć, że są to Polacy, jako naród, który ma zachować pamięć o żołnierzach i ich bohaterskich czynach. W końcowym fragmencie, gdy mowa o Warszawie, zatem pojawia się wyraźny sygnał, że wiersz jest skierowany również do mieszkańców stolicy, a szerzej – do całego narodu, który w przyszłości będzie walczył i potrzebował duchowego wsparcia poległych.
