Z tego artykułu dowiesz się:

Rzeczownik – poznaj rodzaje

Określenie rodzaju rzeczowników jest bardzo proste, a przede wszystkim — intuicyjne. W liczbie pojedynczej posiadają one jeden z trzech rodzajów, czyli rodzaj nijaki (np. mleko), żeński (np. kobieta) lub męski (np. fortepian), natomiast w liczbie mnogiej przybierają rodzaj męskoosobowy (np. chłopcy) lub niemęskoosobowy (np. dziewczyny). Sytuacja wygląda o wiele prościej, niż w przypadku czasowników, które dodatkowo odmieniają się przez rodzaje i zmieniają wówczas swoją formę. 

Warto dodać, że rzeczowniki rodzaju męskiego zazwyczaj kończą się spółgłoską (np. pies), a wyjątkowo samogłoską (np. kocisko), natomiast rzeczowniki rodzaju żeńskiego zakończone są najczęściej samogłoską (np. mama), a wyjątkowo spółgłoską (np. miłość). Rodzaj nijaki to z kolei słowa kończące się w większości samogłoską -o, -e, lub -ę (np. kowadło, ćwiczenie, kocię). 

Dni wolne w roku szkolnym 2021/2022. Czy zdalne nauczanie będzie przedłużone?

Co z tą odmianą rzeczownika? 

Odmiana rzeczownika nie powinna sprawiać trudności, nawet podczas pierwszych lat nauki w szkole. Należy zacząć od przypomnienia, że rzeczownik jest odmienną częścią mowy, a to oznacza, że odmienia się przez liczby i przypadki. W pierwszej opcji wiąże się to jedynie ze wskazaniem liczby pojedynczej (np. rolka, kubek, dziecko) lub mnogiej (np. rolki, kubki, dzieci). Odmiana rzeczownika przez siedem przypadków nazywana jest z kolei deklinacją i zawiera mianownik (kto? co?), dopełniacz (kogo? czego?), celownik (komu? czemu?), biernik (kogo? co?), narzędnik (z kim? z czym?), miejscownik (o kim? o czym?), wołacz (o!). 

Pomimo że mianownik stanowi podstawową formę każdego wyrazu, to odmiana przez przypadki skutkuje zmianami końcówek każdego z odmienianych rzeczowników, z czego główny człon zazwyczaj pozostaje taki sam (np. kot, kot-u, kot-em). Końcówka może dawać informację o tym, w jakim przypadku dane słowo występuje w zdaniu, jednak należy pamiętać, że czasem odmienione formy pokrywają się z tymi samymi przypadkami, a więc mogą być na przykład zarówno biernikiem, jak i dopełniaczem. Nie należy także dać się zwieść członowi – w kilku przypadkach także on ulega zmianie (np. odwag-a – odwadz-e), co nazywamy obocznością tematu. 

Tego nie można odmienić

Niektóre z rzeczowników nie odmieniają się przez przypadki. Warto zapamiętać, że są to głównie zapożyczenia z innych języków lub nazwy geograficzne, więc słowa takie łatwo rozpoznać. Przykładem może być chociażby atelier, cappuccino, taxi, Tokio czy Monako. To jednak nie wszystko — bardzo często taką sytuację możemy zaobserwować w towarzystwie rzeczowników z końcówką -u (np. emu, tofu), -ao (np. kakao, boa) oraz -i (np. alibi, salami). Nieodmienne bywają także słowa z sylabą akcentowaną na końcu wyrazu (np. menu, jury). 

Nie z rzeczownikami – to proste!

Pisownia „nie” z rzeczownikami spędza wielu uczniom i dorosłym sen z powiek, jednak zupełnie niepotrzebnie, bo — wbrew powszechnej opinii — jest bardzo prosta. „Nie” z tą częścią mowy piszemy łącznie, nawet w przypadku, gdy jest to nowo utworzone słowo (np. niebank, niepomysł). Poprawnym więc będzie zapis rzeczowników nieszczęście czy nielot. Ta zasada ma jednak dwa wyjątki, które warto zapamiętać, aby tworzyć poprawne zaprzeczenia. Oddzielnie powinniśmy je zapisać tylko wtedy, gdy drugi człon w przeciwstawieniach logicznych pisze się wielką literą (np. nie-Hiszpan, nie-Europejczyk) lub wtedy, gdy piszemy np. nie weganin, ale wegetarianin. 

Poprawne używanie i zapis rzeczowników posiadają bardzo proste zasady, które warto zapamiętać, aby zachować nienaganną poprawność językową. Nie da się zaprzeczyć, że wiedza ta przyda się nie tylko w szkole, ale także w życiu codziennym.  

Czytaj również:

Strach przed watą, włosami i…kobietami. TOP 20 najbardziej irracjonalnych fobii

Kciuk w górę może bulwersować. Uważaj, emoji bywają bardzo mylące

Niebieskie światło niszczy siatkówkę oka. Jak jeszcze działa światło z komórki?

Ucz się z naszą aplikacją!

2021-12-06 15_17_44-Ściągi, wypracowania, lektury - Bryk.pl