Narząd zmysłu wzroku obejmuje oko i struktury pomocnicze oka. Gałka oczna osadzona jest w oczodole i połączona nerwem wzrokowym z mózgiem. Do struktur wspomagających zaliczamy oczodół, aparat ruchowy oka, powieki, brwi, rzęsy i gruczołki łzowe.

Gałka oczna jest tworem mniej więcej kulistym. W skład ściany gałki ocznej wchodzą trzy główne warstwy. Od zewnątrz otacza ją sztywna twardówka. Pod nią leży naczyniówka, będąca naprawdę splotem drobnych naczyniek krwionośnych. Odżywiają one leżącą najgłębiej siatkówkę. Pomiędzy naczyniówką a siatkówką występuje warstwa pigmentu, melaniny. Dzięki niej światło nie przenika do wnętrza przez ściany oka. W skład siatkówki wchodzą receptory światła i komórki nerwowe.

Tęczówka stanowi przedłużenie naczyniówki w przedniej części oka. Na samym środku tęczówki widzimy okrągły otwór, czyli źrenicę. Tęczówka zawiera delikatny mięsień, dzięki któremu źrenica zwęża się pod wpływem silnego światła, a rozszerza, gdy jest ciemno. Dzieje się to na drodze odruchowej. Tęczówka jest widoczna z zewnątrz jako czarna, niebieska albo zielonkawa obwódka wokół źrenicy. Od tyłu przytyka do niej podwieszona na specjalnych mięśniach soczewka. Soczewka jest twarda i przypomina szkiełko od lupy.

Światło wpada do wnętrza oka przez rogówkę, która jest znajdującą się z przodu oka, przezroczystą częścią twardówki, podobnie jak ona sztywną. Za rogówką, ale przed tęczówką znajduje się komora przednia oka, wypełniona płynem zwanym cieczą wodnistą. Światło przebiega przez nią do źrenicy, następnie załamuje się na soczewce i pada na siatkówkę, tworząc obraz. Przestrzeń między soczewką a siatkówką wypełniona jest galaretowatym ciałem szklistym. Wewnątrz gałki ocznej panuje ciemność. To dlatego źrenica wydaje nam się czarna, kiedy patrzymy na nią w lustrze. Sposób, w jaki obraz powstaje na siatkówce, można porównać do wyświetlania filmu w kinie. Tylko że w oku sam ekran "reaguje" na to, co się na nim wyświetla, i przez nerw wzrokowy wysyła obraz do mózgu. Dlatego zdajemy sobie sprawę z tego, co widzimy.

Siatkówka reaguje na obraz tylko wtedy, kiedy jest on w ruchu, toteż oko wykonuje nieustannie mikroskopijne drgania. Na aparat ruchowy oka składają się mięśnie proste i mięśnie skośne. Rolą oczodołów jest ochrona gałki ocznej przed zmiażdżeniem. Oczodoły wyściela warstwa tłuszczu, ułatwiająca ruchy obrotowe gałek ocznych. Powieki, rzęsy i brwi chronią oko przed urazem z zewnątrz, reagując mrużeniem na najmniejszy bodziec dotykowy, a nawet na sam widok zbliżającego się przedmiotu, na przykład gałęzi. Łzy powstają w gruczołach łzowych, z których wydzielane są do worków spojówkowych. Rolą łez jest nawilżanie i smarowanie powierzchni rogówki. Łzy mają właściwości bakteriobójcze i chronią oko przed infekcjami. Kiedy trzemy oczy rękami, ułatwiamy bakteriom wniknięcie do zewnętrznych warstw gałki ocznej.