Agnes Bojaxhiu przyszła na świat w sierpniu 1910 r. Jej rodzina należał do zamożnych. Jej ojciec był przedsiębiorcą w Skopje, należącym wtedy do Albanii. Mając osiemnaście lat wstąpiła do zakonu Loretanek, jest zgromadzenie, które zajmuję się prowadzeniem misji w Indiach. Tam też przyjęła imię zakonne Teresa, a za patronkę swojego życia obrała sobie św. Teresę od dzieciątka Jezus. W czerwcu 1929 r. Matka Teresa przyjechała do Kalkuty. W Kalkucie była nauczycielką geografii, a później została dyrektorką szkoły noszącej imię Świętej Marii. Prowadzona ona była przy konwencie, gdzie chodziły dziewczęta z bogatych rodzin. Jedna z podróży pociągiem do miasta Darljeeling praktycznie zmieniła jej życie. W sercu usłyszała wezwanie, nieść pomoc najbiedniejszym. To stało się przyczyną do realizacji się Bożego planu przez Matkę Tersę.W kilka miesięcy po tym wydarzeniu Watykan udzielił jej zgody na opuszczenie Loretanek oraz założenie nowego zgromadzenia. W 1948 r. s. Teresa rozpoczęła misję w pobliskich slumsach na Kalkucie. W drodze miłości towarzyszyło jej 9 hinduskich sióstr. Były to skromne początki zgromadzenia, które obecnie liczy 5 ty. misjonarek, 4 tys. braci oraz milion świeckich osób. Oprócz ślubów posłuszeństwa, ubóstwa oraz czystości Misjonarki Miłości żyją w spartańskich warunkach, które niczym się nie różnią od tych warunków, które prowadzą nędzarze. Jednym z pierwszych gestów miłosierdzia uczynionym przez Matkę Teresę było pobłogosławienie oraz zamknięcie oczu umierającej w Kalkucie żebraczki. Teresa widziała, że nawet psy, które nie posiadają swych panów są o wiele lepiej traktowane niż ludzie. Tak wyraziła się podczas audiencji odbywającej się u gubernatora. To przyniosło jej możliwość otworzenia hospicjum przerobionego z nieuczęszczanej świątyni hinduskiej. Na początku siostrom nie było łatwo, były one wyzywane, a ambulans, który przywozi chorych obrzucany kamieniami. Oburzeni wyznawcy Hinduizmu zażądali od władz miasta, aby misjonarki zostały wyrzucone. Później Teresa przed samą świątynią ujrzała leżącego członka należącego do najwyższej kasty kapłańskich braminów, który był chory na cholerę, przez co nikt nie podjął się nad nim opieki. Matka Teresa wzięła go do umieralni oraz wykurowała. Wiadomość o tym rozeszła się bardzo szybko i to wpłynęło na to, że nikt już nie warzył się protestować przeciwko obecności na ulicach Kalkuty sióstr Misjonarek Miłości. Krucjatę miłosierdzia Matki Teresy zapoczątkowana została przez opiekę względem opuszczonych oraz umierających. Po kilku latach Matka Teresa otwarła sierociniec, którego pierwszym mieszkańcem stało się niemowlę przyniesione ze śmietnika. Same siostry malowały plakaty, a w nich prosiły, aby oddawano im wszystkie niechciane dzieci. Dom dziecka bardzo szybko się zapełniał. Po nim powstały kolejne hospicja, domy opieki, przytułki. Powstawały też domy opiekujące się trędowatymi, które głosiły dotknijmy trędowatych swoim współczuciem. Wszystkie datki na cele Sióstr Miłości przerosły sowimi oczekiwaniami. Po niedługim czasie siostry zaczęły budowę miasta dla osób, które dotknięte były trądem. Dzieło miłości zapoczątkowane przez Matkę Teresę szybko rozwijało się. W 1969 r. BBC zrealizowała reportaż o działalności misyjnej Matki Teresy. Reportaż miał zrobić brytyjski dziennikarz Malcolm Muggeridge. Stworzył on nie tylko bardzo poruszający ludzkie serca film jak również nawrócił się, Do dzisiaj jest znanym w chrześcijaństwie myślicielem. Zapoznał on cały świat z tym, co robiła dla niego Matka Teresa. Zasłużył się on w promowaniu Misjonarek Miłości wszędzie. Spuścizna, którą zostawiła Matka Teresa z Kalkuty to godne dzieło podziwu oraz szacunku. Dziś Misjonarki Miłości nie tylko są kontynuatorkami dzieła swojej założycielki, one także noszę dziedzictwo kulturowe oraz duchowe bezgranicznej wiary. Teresa gorliwie wypełniała gorliwie swoje obowiązki względem Boga oraz ludzi. Pokazała światu, że mimo dużego materializmu oraz konsumpcjonizmu jest możliwa jeszcze bezinteresowna miłość wobec bliźniego. Konsekwentnie podążała za śladami świętego Franciszka z Asyżu. Naśladowała Jezusa Chrystusa przez oddanie się najuboższym, tych, których nawet społeczeństwo odepchnęło na margines życia. Niosła ulgę w bólu, otaczała opieką materialną, nade wszystko dawała im miłość. Cierpienie widziała w braku Boga oraz miłości. Najbardziej ukochała maluczkich oraz potrzebujących poprzez dodawanie im otuchy wiary oraz nadziei. Jej miłość promieniowała wobec wszystkich posiadała wielkie miłosierdzie. Życie Matki Teresy pokazywało głębokie wyznanie wiary. Cały czas płonęła w ofierze wobec innych nie dbała ani o swoje zdrowie ani też o wygody. Stała się inspiracją do działania dla wielu osób. Matka Teresa oprócz cnoty miłości posiadała wielką charyzmę, talent organizacyjny oraz ogromną wolę. Miała niezachwiana ufność względem Boga. Powtarzał, że Boża praca ma zostać wykonana tylko według Bożego planu. Matce Teresie nikt nie był w stanie odmówić pomocy. Swoim zwyczajnym życiem dokonywała nadzwyczajnych dzieł. Potrafiła w czasach kultu materializmu odstawić wszelkie fetysze na bok i iść za Bożym planem. W Bogu pokładała ufność. W 1979 r. otrzymała pokojową Nagrodę Alfreda Nobla, wtedy to oświadczyła, że narody legalizujące aborcje są najuboższe duchem. Podkreślała, że występkiem względem człowieka jest zbrodnia, którą dokonuje się na jeszcze nienarodzonych. Stała się wyrzutem sumienia wobec ideologów oraz polityków przypisującym sobie miano działaczy dla osób biednych. Jej miłosierdzie oraz dobroczynność nigdy nie opierała się o żadne struktury. Matka Teresa odeszła do swojego Ojca we wrześniu 1997 r. W momencie swojej śmierci Matka Teresa miała osiemdziesiąt siedem lat. Zmarła nagle na atak serca. Jej pogrzeb posiadał charakter narodowy, który jest przeznaczony tylko dla osób najważniejszych w państwie. Misjonarki Miłości swoje placówki posiadają prawie w każdym zakątku świta, są również w Polsce. W Polsce mają pięć placówek: w Warszawie ( dwie), w Katowicach, Szczecinie. Placówki te zgodnie z charyzmatem założycielki niosą pomoc oraz miłość najbardziej ubogim. Siostry Miłości przyjmują do siebie osoby odrzucone przez społeczeństwo, te osoby, które żyją na marginesie. W warszawskiej placówce mieszka około dziesięć osób chorych. Na co dzień siostry Miłości przygarniają około 50 najuboższych wydalając im posiłki. Kongregacja Misjonarek Miłości działa w 126 krajach, swoją pomocą objęły również tereny byłego ZSRR. Matka Teresa z Kalkuty za wierność oraz oddanie się bezwarunkowe Jezusowi Chrystusowi i swojej misji dostała wiele nagród.