Jezus Chrystus jako postać historyczna.

Nie ma żadnych wątpliwości, że Jezus Chrystus jest postacią historyczną. Istnieją dwa rodzaje świadectw o historycznym istnieniu Jezusa z Nazaretu. Źródła chrześcijańskie i pozachrześcijańskie. Do źródeł chrześcijańskich należą cztery Ewangelie, Dzieje Apostolskie, Listy Apostolskie i apokryfy. Moim zdaniem ważniejsze są źródła chrześcijańskie, ponieważ mówią nam dużo o życiu, osobie, nauczaniu i działalności Jezusa. Natomiast źródła pozachrześcijańskie wspominają tylko o Jego istnieniu.

Źródła Chrześcijańskie

W świetle Nowego Testamentu historyczne istnienie Jezusa jest jak najbardziej oczywistym faktem. Ewangelie bardzo dokładnie opisują narodziny Jezusa. A urodził się On za czasów cesarza rzymskiego Oktawiana Augusta, gdy Herod Wielki, jako namiestnik rzymski rządził w Palestynie, wtedy, gdy był sporządzany spis ludności przez Kwiriniusza, czyli mniej więcej w 4 r. p.n.e. Urodził się w Betlejem w Palestynie jako Żyd z matki Maryi, poślubionej Józefowi. Około 30 roku życia rozpoczyna jawną działalność w Palestynie. O jego nauczaniu wiedzą faryzeusze i saduceusze oraz władze rzymskie. Po dwóch latach nauki został wydany przez Żydów władzom rzymskim, pod pretekstem głoszenia herezji i bluźnierstwa o byciu Synem Bożym. Został skazany przez prokuratora rzymskiego Poncjusza Piłata na śmierć krzyżową, którą poniósł w Jerozolimie. 

Wiele bardzo ważnych informacji o prawdziwości życia Jezusa Chrystusa przekazał nam w swoich pismach św. Paweł Apostoł, choć prawdopodobnie nigdy osobiście nie zetknął się z Jezusem. W pismach NT Jezus jest opisywany jako nauczyciel, który potrafił gromadzić wokół siebie tłumy słuchających ludzi. Jednocześnie swoje przesłania kieruje do wybranych uczniów, którzy stale są z Nim. Jedne z ważniejszych miejsc na kratach Ewangelii zajmują opisy działalności czynnej Jezusa, a szczególnie czynionych przez Niego cudów.

Chrześcijańskie świadectwa o autentyczności istnienia Jezusa Chrystusa, pozwalają zbadać działo Jezusa, oraz odpowiedzieć na najważniejsze pytanie: kim rzeczywiście był.

Źródła Pozachrześcijańskie

Źródła pozachrzescijańskie, też są ważne bo to niezwykle cenne dokumenty uwiarygodniające istnienie Jezusa. Należą do nich świadectwa pogańskie oraz żydowskie. Świadectwa pogańskie, to notatka Pliniusza Młodszego, do cesarza Trajana, w której opisuje chrześcijan w Azji Mniejszej, mówiąc że czczą Jezusa Chrystusa „jako Boga”. Świadczy to o tym, że historyczne istnienie Jezusa nie budziło wątpliwości. Następnym źródłem pogańskim jest tekst Swetoniusza, który napisał w „Żywotach Cesarzów”, że cesarz Klaudiusz wypędził z Rzymu Żydów, którzy byli podżegani przez jakiegoś „Chrestosa”. Ten natomiast zapis świadczy o tym, że w połowie I w. n.e. w Rzymie znajdowali się wyznawcy Chrystusa. Ostatnim pogańskim świadectwem o istnieniu Jezusa , który się cieszy dużym uznaniem ze względu na ścisłość danych, są Roczniki (Annales) roku 115. Były tam omawiane prześladowania chrześcijan za czasów cesarza Nerona.

Świadectwa Żydowskie to teksty historyka Józefa Flawiusza, który wspominając o Jezusie i jego działalności wyraża się dość negatywnie. Flawiusz w swojej księdze „Dawne dzieje Izraela” mówi o Jezusie jako o bracie Jakuba Sprawiedliwego , przywódcy chrześcijan w Jerozolimie. Przeważnie ten tekst jest uważany za autentyczny.

Tekstów pozachrześcijańskich jest bardzo niewiele, ale te które istnieją stanowią cenne źródła o historyczności Jezusa Chrystusa. Wszyscy najwięksi starożytni przeciwnicy religii chrześcijańskiej, choć kwestionowali wszystkie jej prawdy, nigdy się nie odważyli postawić zarzutu, że Jezus nigdy nie istniał.