Poprzez wynik finansowy rozumie się efekt rocznej działalności podmiotu, ujęty jako różnica między przychodami z działalności a kosztami poniesionymi w związku z uzyskaniem przychodów. Wynik finansowy może mieć wartość dodatnią - wtedy nazywamy go zyskiem, lub wartość ujemną - w takiej sytuacji mamy do czynienia ze stratą.

W dużym uproszczeniu przyjmuje się, że im wyższy wynik finansowy jednostki, tym lepsze jej funkcjonowanie.

Na wynik finansowy typowego podmiotu gospodarczego składa się:

  1. wynik na działalności operacyjnej, składający się z:
    1. wynik na sprzedaży - stanowiący różnicę między należnymi przychodami ze sprzedaży towarów lub usług oraz innych składników majątku podmiotu (wartość netto, czyli bez podatku VAT) a wartością sprzedanych towarów/usług (czyli kosztem ich wyprodukowania lub nabycia) i innych kosztów związanych z działalnością podmiotu;
    2. wynik na pozostałej działalności operacyjnej - stanowiący różnicę między sumą pozostałych przychodów operacyjnych (np. dotacje, darowizny) a sumą pozostałych kosztów operacyjnych (np. wartość netto likwidowanych składników majątku lub przekazane darowizny);
  2. wynik na operacjach finansowych - czyli różnica pomiędzy należnymi przychodami z wykonanych operacji finansowych (np. z tytułu udziałów w innych jednostkach, odsetki od udzielonych pożyczek) a kosztami operacji finansowych (np. odsetki od zaciągniętych pożyczek);
  3. wynik na operacjach nadzwyczajnych - jest to różnica między uzyskanymi nadzwyczajnymi zyskami a sumą poniesionych strat nadzwyczajnych. Operacje te nie są związane z "normalną" działalnością operacyjną podmiotu i są trudne do przewidzenia.

Wynik finansowy stanowiący sumę powyższych składowych daje wartość brutto, która pomniejsza się o wartość należnego podatku dochodowego od osób prawnych oraz ewentualne inne obciążenia (np. wpłaty z tytułu zysku do budżetu państwa w przedsiębiorstwach państwowych). W ten sposób otrzymuje się wynik finansowy netto, stanowiący faktyczny zysk podmiotu (lub ewentualną stratę).