"Tak nie dawno żeśmy się spotkali, a już pożegnania nadszedł czas..." te słowa znanej piosenki wydają się szczególnie adekwatne dzisiaj, gdy po trzech latach nauki opuszczacie mury naszej szkoły. Być może Wasze drogi zupełnie się rozejdą i nie będziecie spędzać już ze sobą tyle czasu, co w szkolnych ławkach. Mam nadzieję jednak, że w Waszej pamięci pozostaną piękne wspomnienia wspólnie spędzonych lat. Klasowe wycieczki, powroty ze szkoły, nawet strach przed klasówką uczynił z Was zżytą grupę. Także my, nauczyciele przywiązaliśmy się do Was, naszych uczniów i Wasza przyszłość leży nam na sercu. Dokładaliśmy wszelkich starań, by dobrze przygotować Was nie tylko do matury i egzaminów wstępnych, ale także do dorosłego, odpowiedzialnego życia. Wy natomiast dawaliście nam swój młodzieńczy zapał i entuzjazm oraz obdarzyliście nas szacunkiem i zaufaniem. Mam nadzieję, że tak, jak my, będziecie wspominać nas z uśmiechem i wzruszeniem. Mam nadzieję, że oprócz dat, wzorów czy reguł, zapamiętacie również życiowe rady, jakie dawali Wam nauczyciele i będziecie umieli korzystać z nich w życiu. Na dalszy etap życia pragnę zadedykować wam słowa wiersza poety z Czarnolasu:

"Nie porzucaj nadzeje,

Jakoć się kolwiek dzieje,

Bo nie już słońce ostatnie zachodzi,

A po złej chwili piękny dzień przychodzi..."

Nigdy nie traćcie więc nadziei ani wiary we własne siły ani w możliwości drugiego człowieka. Pamiętajcie, że oprócz nabytej wiedzy, o wartości człowieka decyduje to, co ma w sercu. Miejcie więc szacunek dla każdego napotkanego człowieka, bo to jest jedna z najważniejszych rzeczy, jakich trzeba się nauczyć.

Idźcie przez całe życie z takim samym zapałem i entuzjazmem, jaki czujecie w sercach dziś, kiedy odbieracie świadectwo dojrzałości. Podsycajcie Waszą młodzieńczą świeżość i ciekawość świata, którą tak łatwo zatracić w codziennym życiu. Nie rezygnujcie z marzeń i planów, pamiętając, że każdy z Was ma ważną rolę do spełnienia. Nie cofajcie się wstecz, ale i nie zapominajcie o tych, którzy Was ukształtowali.