Sztuka to dziedzina działalności ludzkiej, mająca na celu przedstawienie świata widzianego i odczuwalnego. Sztuka narodziła się wraz z rozwojem ludzkiej cywilizacji. W starożytności pełniła funkcję polityczną, służąc podkreślaniu majestatu władzy czy panującej religii. Słowo sztuka pochodzi od niemieckiego Meisterstuck, które oznacza pracę ucznia warsztatu. W innych językach europejskich słowo to pochodzi od łacińskiego ars, oznaczającego zręczność, biegłość. Czasy średniowieczne podzieliły sztukę na siedem sztuk wyzwolonych oraz sztuki mechaniczne. Malarstwa i rzeźby nie zaliczano do sztuk, uważając je jako rzemiosło. W czasach odrodzenia rozpoczął się wzrost społecznej roli sztuki i osobistego prestiżu artystów, uznano malarstwo i rzeźbę za sztuki wyzwolone. Później wydzielono je - dodając do nich architekturę. Pod koniec XVIII wieku francuski filozof Charles Batteux wprowadził termin sztuki piękne, zaliczając do nich malarstwo, rzeźbę, muzykę, architekturę, poezję, teatr. Od XIX wieku sztuka uniezależnia się od rzemiosła i wiążę się z pojęciem twórczości , nowatorstwa. Materią sztuki stają się dzieła sztuki. Autorzy stają się artystami motywowanymi potrzebą wyrażenia uczuć i ich przekazania. Współcześnie sztuka stała się kolejną gałęzią przemysłu. Dziedziny sztuki:

  • film
  • komiks
  • literatura
  • kabaret
  • muzyka
  • taniec
  • teatr
  • balet
  • opera
  • operetka

Sztuki piękne (beaux- arts)

  • architektura
  • fotografia
  • grafika
  • malarstwo
  • rysunek
  • rzeźba
  • sztuka wideo
  • sztuka ziemi
  • sztuka Internetu
  • sztuka współczesna
  • sztuka konceptualna.

Sztuka będzie trwać zawsze, a złoto jest wartością ulotną, kiedyś go może nie być. Złoto nie jest już dziś wartościowe. Sztuka nigdy się nie skończy, cały czas powstają nowe dzieła sztuki, każda epoka je ma. Dzieła sprzed wieków nadal są aktualne i ludzie o nie zabiegają. Wielkie dzieła sztuki znajdują się w muzeach na całym świecie. Poprzez sztukę można się dużo nauczyć, dowiedzieć o autorze, o tym, co chciał przekazać, poznać jego myśli i uczucia. Sztuka od zawsze przedstawia niespełnione miłości, uczucia, obowiązki, śmierć. Złoto jest tylko minerałem, a sztuka umożliwia nam odkrycie rzeczy piękniejszych od bogactwa, daje szczęście. Artyści mogą się uważać za szczęśliwych ludzi, bo spełnili się i przekazali cenne wartości. Wartości cenniejsze i wyższe nad rzeczami materialnymi, takimi jakim jest złoto. Sztuka każdej epoki jest inna i przez to też jedyna w swoim rodzaju. Ludzie zabiegają o dzieła sztuki, biorą udział w aukcjach i wydają duże sumy pieniędzy, by móc być posiadaczami unikatowych kolekcji dzieł sztuki. Sztuka to piękno widziane przez artystę. Historia sztuki pokazuje nam dzieła, towarzyszące człowiekowi od samych początków jego istnienia, objaśnia sama przez się nasze poznanie artystyczne, ocenia i wydobywa z zapomnienia. Odkrywa całe dziedziny, style, epoki, obok których wcześniej przechodziliśmy obojętnie. Celem tzw. "pierwszej" historii sztuki było określenie miejsca i czasu powstania dzieła, a także przypisanie dzieła konkretnemu autorowi, jeśli nie był on znany. Wyjaśnienie treści dzieła i jego interpretacja i analiza należy natomiast do tzw. "drugiej" historii sztuki. Dzieła sztuki nie tracą na aktualności, z biegiem czasu nabierają wartości, z których można wyczytać więcej niż czytali współcześni. Artysta spostrzega piękno i przekazuje je dalej. Sztuka jest tworzeniem, przekazywaniem myśli i wyborem przedmiotu naszych doznań estetycznych. Historia sztuki zaczyna się od prehistorii człowieka, dzieje sztuki opierają się o dzieje kultury, polityczne lub społeczne. Sztuka jest ciągłą zmianą pojęć i artyzmu, jest wyrazicielką idei, a artysta tę ideę przywołuje.