Słowa wypowiedziane przez Władysława Tatarkiewicza uważam za niezwykle trafne, jeśli wziąć pod uwagę twórczość literacką starożytnych Greków. Widoczne jest to zwłaszcza w tragediach. Główną cechą tragedii greckiej jest nieunikniony konflikt pomiędzy dążeniami wybitnej jednostki, a siłą wyższą, którą mogą być bogowie, prawa moralne i historyczne, a także przeznaczenie. W dramacie Król Edyp Sofoklesa widoczny jest konflikt tragiczny, który polega na tym, że  bohater Bohater S. Mrożek Rewolucja, jedyny bohater opowiadania i narrator.
Wygląd: Brak jakichkolwiek informacji o tym, kim jest postać, jak się nazywa, gdzie mieszka, jak wygląda. To jakiś człowiek, ...
Czytaj dalej Słownik bohaterów literackich - gimnazjum
zostaje postawiony w sytuacji wyboru. Zmuszony jest do tego, aby zdecydować się na jedną z dwóch równorzędnych wartości. Zgubną dla bohatera jest jego duma Duma Gatunek ludowej poezji ukraińskiej; liryczno-epicki poemat o tematyce bohaterskiej, historycznej lub obyczajowej. W poezji polskiej gatunek epicko-liryczny również o tematyce historycznej. Duma ... Czytaj dalej Słownik terminów literackich hybris. To ona popchnęła Edypa do sprzeniewierzenia się woli boskiej, co w rezultacie doprowadziło do nieuniknionej katastrofy.

Bohater dramatu Sofoklesa, chcąc poznać swój los, udał się do wyroczni delfickiej. Dowiedział się, iż poślubi własną matkę i zabije swojego ojca. Wystraszył się przepowiedni. Uciekł z kraju przybranych rodziców, aby odmienić przeznaczenie. Jednak nie wiedział, że państwo, do którego dotarł, było królestwem jego prawdziwego ojca i matki. Okazało się, że nie zdołał zmienić swego losu. Przepowiednia sprawdziła się. Bohater dramatu Sofoklesa, pomimo tego, iż dążył do szczęścia, nie zdołał go osiągnąć. A zatem nieuchronna konieczność, wyznaczająca bieg wypadków - fatum - zawładnęło jego losem.

Sofokles w swym dramacie zwraca uwagę na to, że człowiek jest marionetką w rękach bogów. Nie posiada wielkiego wpływu na swe życie, które z góry zostało zaplanowane przez siły wyższe. Zatem walka z własnym przeznaczeniem jest bezcelowa według greckiego tragika, gdyż z góry skazana jest na przegraną. Zabicie Lajosa oraz małżeństwo z Jokastą były momentami w życiu Edypa, które zmuszały do zastanowienia. Bohater w chwili fatalnego uczynku nie zdawał sobie sprawy z wiązów łączących go z ofiarą. Sofokles pokazuje jak bardzo życie każdego człowieka uzależnione jest od sił wyższych oraz od praw, którym podlega ludzkość. Nie można się im przeciwstawić, gdyż nawet ucieczka i próba zmiany swego losu na nic się nie zdadzą. Człowiek zatem musi pogodzić się z własnym przeznaczeniem, które według Sofoklesa jest nieuchronne i narzucone z góry. Działania bohatera są skazane na niepowodzenie, a każda podjęta przez niego decyzja prowadziła Edypa do ostatecznej klęski. Król Edyp Edyp Sofokles Król Edyp, bohater główny, tytułowy; postać tragiczna, dotknięta klątwą
Wygląd: dojrzały mężczyzna
Życiorys: Kiedy przybył do Teb, uwolnił miasto od siejącego ...
Czytaj dalej Słownik bohaterów literackich - liceum
jest postacią tragiczną. Chciał zmienić bieg swego losu. Nie zgadzał się z nim. Sam zdeterminował swą klęskę przeciwstawiając się woli bogów i własnemu przeznaczeniu. Dramat Edypa rozpoczął się w chwili, kiedy postanowił on poznać swą przyszłość. Całe swe życie poświęcił temu aby nie dopuścić do spełnienia się przepowiedni. Opuścił dom rodzinny, a później w nieznanym kraju dopuścił się zbrodni na człowieku, który był jego ojcem. Poślubił też własną matkę. Swą upartością i chęcią zmiany losu za wszelką cenę sprawił, że przepowiednia sprawdziła się.

Tragicznymi byli również bohaterowie innego dramatu Sofoklesa - Antygony. Sofokles przedstawił w nim dramatyczne wydarzenia, mające miejsce w starożytności. Dramat osnuty jest wokół konsekwencji, wynikłych z przekroczenia zakazu i prawa króla Kreona. Bohaterką jest Antygona, córka króla Edypa. Postanowiła ona pochować swego brata Polinejkesa, wbrew zakazowi Kreona - króla Teb. Prawo boskie jest traktowane w tragedii Sofoklesa jako prawo odwieczne, doskonałe, którego strzeże lud. Prawo ludzkie jest zaś prawem chwilowym, uzależnionym od tego, kto aktualnie sprawuje władzę. Nie jest więc ono nieomylne. Uważam, że Antygona, pomimo śmierci fizycznej odniosła zwycięstwo moralne. Porażkę zaś poniósł Kreon, który nie ugiął się nawet pod wpływem próśb swego syna Hajmona, który wyznał ojcu, że kocha Antygonę. Bohaterka konsekwentnie popierała swoje racje, nie bała się rezultatów swojego odważnego działania.

Zgadzam się ze stwierdzeniem Tatarkiewicza, że: Tragiczne powikłania są po prostu właściwością świata, w którym żyjemy. Uważam, że nie zawsze mamy wpływ na nasze losy. Nie możemy do końca decydować o swojej przyszłości. Wielu twórców zgadzało się z tym stwierdzeniem. Przykładem mo9gą być chociażby twórcy literatury XIX wieku. Jednym z nich był Michaił Lermontow, który w swojej powieści Bohater naszych czasów zawarł wiele prawd pochodzących z religii zoroastryjskiej, głoszących, że człowiek nie ma wpływu na swój los, gdyż został on już dawno zapisany w gwiazdach.