Wspomniane powyżej postaci są bohaterami epopei narodowej autorstwa Adama Mickiewicza, zatytułowanej "Pan Tadeusz". Utwór ten został napisany w czasie pobytu naszego najsławniejszego poety w stolicy Francji, w okresie lat 1833 do 1834. Dzieło to zawiera w sobie mnóstwo treści o tematyce patriotycznej. Uwypukla silne więzi łączące Mickiewicza z jego krajem ojczystym, odzwierciedla gotowość ludzi do największego poświęcenia dla dobra kraju. Ojczyzna, stanowi tutaj określenie kraju, z jakiego człowiek się wywodzi, gdzie przyszedł na świat, w kulturze której go wychowano. Uosabia ona wiele cennych wartości, z jakimi dana osoba może się identyfikować i z jakimi jest duchowo oraz emocjonalnie związany. Od pochodzącego z greki wyrazu "patria" - 'ojczyzna', zrodził się termin 'patriotyzm', który ogólnie określa miłość, jaką człowiek darzy swą ojczyznę, a także swą rodzimą ziemię oraz naród. Patriotą jest osoba, która miłuje swój ojczysty kraj, jest w stanie walczyć o jej dobro i nie waha się zrezygnować ze swego dobra prywatnego na rzecz ukochanej ojczyzny.

Dzisiejsi Polacy są niezwykle różni. Dla niektórych priorytetem są rzeczy materialne, inni największą wartość upatrują w pracy, zaś jeszcze inni nade wszystko cenią sobie wartości duchowe, jak Bóg oraz "Ojczyzna". Smutek budzi we mnie jednakże taki fakt, że wielu moich rodaków za nic ma tą ostatnią, według mnie najwyższą, wartość. Nie ma dla nich znaczenia kwestia gdzie mieszkają, byleby tylko mieli poczucie komfortu. A właśnie na tego rodzaju stwierdzenie, bez wątpienia nie wyraziłby zgody Podkomorzy, Sędzia albo Pan Tadeusz, gdyż oni stawali do walki o wolną Polskę, a także o to, aby każdy Polak mógł znaleźć ojczyźnie swój własny, spokojny "kąt". Śmiem sądzić, iż "kosmopolityzm" byłby nie do przyjęcia w im współczesnych czasach. I nie ma się co temu dziwić. Ludziom podobnym do Tadeusza, którzy przelewając własną krew, próbowali zapewnić odpowiedni byt swym następcom, nie można wytłumaczyć, iż słowo "Ojczyzna" to obecnie słowo niemodne albo mało istotne. Dla ludzi czasów Tadeusza, patriotyzm był sprawą priorytetową, niekwestionowaną, uznawaną za największą "świętość życia". Bardzo wielu z dzisiejszych ludzi, coraz bardziej zapomina, iż Polska jest nie tylko pewnym terytorium czy nazwą, lecz przede wszystkim imponującą kulturą oraz historią. Nasz kraj prezentuje sobą bez wątpienia bardzo wiele, zaś my, jego obywatele, jesteśmy zobowiązani mu właśnie w tym pomóc jak tylko potrafimy. Niestety, nie mamy już jednak za dużo czasu na to, gdyż mur głupoty, jaki sami wznieśliśmy przez te paręnaście lat, potężnieje niezwykle szybko. Uważam jednak, iż jeślibyśmy naprawdę zechcieli spróbować, zdołalibyśmy go zniszczyć. Jeśliby naszej generacji wszczepić trochę więcej patriotyzmu, bo z pewnością każdy ma jej chociaż odrobinę, Polska zyskałaby wielu nowych sojuszników. Odbudowywaniem patriotyzmu w narodzie, powinni się zająć głównie rodzice oraz nauczyciele w polskich szkołach. Powinniśmy zgłębiać zdecydowanie więcej naszych dzieł literackich, gdyż przecież nasza rodzima literatura jest prawdziwą skarbnicą uczuć patriotycznych. Prawie od początków swego istnienia, stanowiła ona wyraz troski o dalsze losy naszej ojczyzny. Być może właśnie ona zdołałaby nam pomóc w dążeniach do doskonalenia swej wierności ojczyźnie.

Zatem, dokonując podsumowania, przypuszczam, że "tamci Polacy", prawdopodobnie wyraziliby się o nas bardzo krytycznie. Rzecz jasna nie o nas wszystkich, ponieważ i w dzisiejszych czasach można odnaleźć prawdziwych patriotów. Bardzo wierzę w to, iż nasz piękny kraj, nasza wspaniała Polska, będzie się jeszcze mogła poszczycić pośród innych narodów swoimi obywatelami.