Biografia i twórczość Władysława Stanisława Reymonta, jednego z najwybitniejszych twórców Młodej Polski.

Życie

Władysław Stanisław Reymont urodził się w 7 maja 1867 roku w Kobielach Wielkich, wsi koło Radomska. Jego ojciec Józef był zawodowym organistą, a matka Antonina z Kupczyńskich pochodziła ze szlachty. Rodzice chcieli, by Władysław poszedł w ślady ojca, jednak chłopak nie chciał kształcić się muzycznie. Nie uczęszczał do szkół, lecz dużo podróżował i imał się różnych zajęć. 

W Warszawie został czeladnikiem w zakładzie krawieckim. Tam także zauroczył się teatrem i rzucił pracę, postanawiając zostać aktorem. Dołączył do wędrownej trupy, lecz szybko zrezygnował z nieopłacalnego zajęcia i podjął posadę dozorcy na Kolei Warszawsko-Wiedeńskiej. W 1890 roku zmarła jego matka, wtedy też zawodowo zajął się pisarstwem. Zadebiutował dwa lata później, pod pseudonimem publikując korespondencję w czasopiśmie "Głos". 

Przełomowym dla twórcy okazuje się 1884 rok, gdy po odwiedzeniu Częstochowy wydał powieść "Pielgrzymka do Jasnej Góry". Pozycja szybko stała się popularna i borykający się z problemami finansowymi Reymont mógł w pełni poświęcić się tworzeniu. Odbył wiele podróży, między innymi do Londynu i Paryża. W 1986 roku przebywał we Francji, gdzie pisał "Ziemię obiecaną". 

W późniejszych latach ukazały się kolejne jego powieści. Katastrofa kolejowa, w której pisarz doznał uszczerbku na zdrowiu sprawiła, że mógł uniezależnić się finansowo. Dzięki sfałszowanemu oświadczeniu dostał bowiem bardzo wysokie odszkodowanie. W 1902 roku ożenił się z Aurelią Szabłowską. Od tamtej pory bardzo dużo podróżował, do kraju wracając tylko do ukochanej i Zakopanego, miejsca niezwykle istotnego dla artystów młodopolskich. 

W "Tygodniku Ilustrowanym" opublikował jedno ze swoich najważniejszych dzieł pt. "Chłopi". Reymont był także świadkiem rewolucji w 1905 roku, które to wydarzenia upamiętnił w tekście "Kartki z notatnika". Podczas I wojny światowej aktywnie udzielał się społecznie, pełniąc role prezesa w wielu stowarzyszeniach zrzeszających twórców. 

W 1924 roku pisarz został odznaczony Nagrodą Nobla. Kłopoty ze zdrowiem sprawiły jednak, że musiał przestać pisać. Wyjechał na kurację do Nicei, a potem do sanatorium do Poznania. Umarł 5 grudnia 1925 roku. Został pochowany na Powązkach.

Cechy charakterystyczne twórczości Reymonta 

  • utwory Reymonta charakteryzują się głębokim spojrzeniem na świat i problemy, dotykające zwykłych ludzi
  • duże znaczenie pełni zarówno obraz społeczeństwa polskiego (m.in. poprzez mitologizację chłopskiej egzystencji) , jak i rzeczywistość życia ludzi z przełomu XIX i XX wieku
  • twórca czerpie zarówno z konwencji pozytywistycznych, jak i młodopolskich, scalając pozornie sprzeczne ze sobą tendencje
  • do opisów życia i natury posługuje się impresjonizmem, odzwierciedlając rzeczywistość w sposób zmysłowy i ulotny

Naturalizm- prąd literacki, którym posługiwał się Reymont w "Chłopach". Naturalizm pochodzi z Francji, a jego prekursorem był Emil Zola. Pogląd ten zakłada opisywanie świata w sposób fotograficznie odpowiadający rzeczywistości. Używanie gwary, autentycznego języka, opisywanie scen drastycznych i brutalnych to cechy charakterystyczne dla jego zwolenników. 

Bohaterami utworów naturalistycznych są nierzadko ludzie z nizin społecznych, podkreślone są ich problemy oraz instynkty, upodobniające do zwierząt. Występuje fascynacja walką o byt oraz elementy turpizmu.

Najważniejsze utwory Reymonta

  •  1892r. - publikacja korespondencji "Spod Rogowa" pod pseudonimem
  • 1894r. - "Pielgrzymka do Jasnej Góry"
  • 1896r. - "Komediantka"
  • 1897r. - "Fermenty"
  • 1897r. - "Ziemia obiecana"
  • 1900r. - "W jesienną noc"
  • 1902-1908r. -"Chłopi"
  • 1908r. - "Burza"
  • 1911-1915r. - "Rok 1794"
  • 1919r. - "Za frontem"