Tytułowa bohaterka dramatu Sofoklesa - Antygona - to córka Edypa i Jokasty. Pochodzi z rodu Labdakidów, nad którym ciąży klątwa. Jej dwaj zwaśnieni bracia zginęli w walce o tron Teb. I właśnie ten fakt, związany z pochowaniem zwłok brata, a nie klątwa rodowa czy kazirodczy związek jej rodziców jest wątkiem, na którym Sofokles zbudował swoją tragedię. Zderzają się w niej dwie racje: władcy Kreona, który broni interesy państwa i w związku z tym zabrania grzebania zwłok zdrajcy Polinika oraz tytułowej Antygony, która chce być wierna powinnościom siostry i prawom ustanowionym przez bogów.

W momencie gdy poznajemy Antygonę staje przed nami młoda i piękna dziewczyna o wielkim sercu i odwadze oraz niezłomnym charakterze. Gdy dowiaduje się o zakazie pochowaniu brata, który wydał Kreon, wbrew zdrowemu rozsądkowi postanawia go złamać. Wie, że musi tak uczynić bowiem jeśli tego nie zrobi, według własnej wiary jego dusza już na zawsze będzie błąkać się po ziemi i nigdy nie zazna spokoju. Antygona decyduje się na ten czyn pomimo konsekwencji jakie on za sobą pociąga. Wie, że jej upór i niezłomność z jakim dąży do wyznaczonego sobie celu doprowadzi do jej śmierci. Ona broni nie tylko praw boskich ale także miłości jaką darzy brata. Odważna i bezkompromisowa - w momencie kiedy Kreon odkrywa prawdę nie wykręca się ale z dumą i całą świadomością odpowiedzialności przyznaje się do winy. Do końca wierna swoim ideałom nie cofa raz podjętej decyzji i staje dumnie twarzą w twarz ze śmiercią. Nawet błagania jej siostry Ismeny nie pomagają - Antygona zdecydowana jest umrzeć za sprawę. Jej charakter przypomina nam bardziej mężczyznę niż kobietę. Jak przykład jej niezłomnego charakteru może posłużyć poniższy cytat:

Ismena:

Jaki to trud i do czego zmierzasz?

Antygona:

Żebyś wraz z moją ręką zaniosła zwłoki do grobu.

Ismena:

Naprawdę wbrew zakazowi zamierzasz je pogrzebać?

Antygona:

Mojego i oczywiście twojego brata, choćbyś nie chciała. Zdrajczynią nikt mnie nie nazwie.

Ismena:

Biedna, wbrew zakazowi Kreona?

Antygona:

Nie ma on żadnego prawa powinności mi wzbraniać.

Postawa Antygony jest dowodem na to, że w życiu można pozostać wiernym swoim ideałom. Jej postępowanie mogłoby być przykładem dla wielu ludzi. Odwaga, męstwo, bezkompromisowość to cechy warte naśladowania. Jej wina nie jest tak naprawdę winą. Jej postępowanie podyktowane było miłością do brata oraz wiernością boskim prawom. Chociaż w konsekwencji swoich czynów bohaterka ginie, jest jednak moralną zwyciężczynią konfliktu z Kreonem. Jej postawa jest moim zdaniem godna naśladowania.