Mit o Edypie umieszcza Jan Parandowski w ,, Mitologii" wśród legend tebańskich.

Lajos objął władze nad Tebami po Amfionie i Dzetosie, którzy to otoczyli miasto murami.

Amfion poślubił nieszczęsną Niobę , jednak ich potomstwo; siedmiu synów i siedem córek zostało zamordowane przez Apollina i Artemidę.

Niobe z cierpienia zamieniła się w kamień, z którego nadal płynęły łzy.

Nie o wiele szczęśliwsze miały być losy nowego władcy Teb, nad całym rodem , który zapoczątkował miało ciążyć fatum, decydujące o tragicznych losach całej rodziny.

Żoną Lajosa była Jokasta. Małżeństwo zostało ostrzeżone przez wyrocznię, że Lajos zginie z ręki swojego syna, który później miał się ożenić z Jokastą, swoja matką.

Wkrótce okazało się, ze Jokasta jest w ciąży , po przyjściu na świat chłopca przekłuto mu pięty i porzucono w górach, z obawy przed spełnieniem się słów wyroczni.

Zostawione w górach dziecko znaleźli pastuszkowie, którzy postanowili powierzyć go opiece dobrej, ale bezdzietnej królowej, żony władcy Koryntu.

Nazwano go Edypem, co oznaczało człowiek ze spuchniętymi stopami.

Chłopca złośliwi nazywali podrzutkiem, jednak nikt nie mówił mu niczego o jego pochodzeniu. Zdesperowany Edyp postanowił pojechać do Delf, aby tamtejsza wyrocznia powiedziała mu całą prawdę o nim.

W Delfach dowiedział się, że nie powinien wracać do ojczyzny, gdyż skończy się to dla niego tragicznie.

Powiedziano mu, że zabije ojca i ożeni się z własną matką. Nieszczęśliwy Edyp postanowił wiec nie wracać do ojczyzny, za która uważał Korynt i udał się na tułaczkę.

Gdy przeprawiał się przez wąski wąwóz, jego drogę zajechał wóz wiozący jakiegoś władcę.

Dworzanie rozkazali Edypowi usunąć się z drogi, aby oni mogli wygodnie przejechać.

Zbulwersowało to Edypa, który nie chciał się na to zgodzić, aby ktokolwiek mu rozkazywał.

Miedzy nim i dworzanami powstała bijatyka, w której śmierć ponieśli dworzanie i ich pan.

Edypowi nie przyszło nawet do głowy, że w tym momencie wypełniła się pierwsza część straszliwego proroctwa, ponieważ panem , którego zabił był jego prawdziwy ojciec Lajos.

Po tragicznej śmierci Lajosa, władzę nad osieroconym grodem objął Kreon, brat Jokasty, żony Lajosa.

Tymczasem w pobliżu miasta pojawił się dziwny stwór z ciałem lwa , a piersią i twarzą kobiety , ponad to posiadał także skrzydła.

Sfinks zbijał ludzi i miał zamiar robić to dopóty, dopóki ktoś właściwie rozwiąże , jego zagadkę.

Kreon , który czuł się poważnie zagrożony przez potwora postanowił zrzec się tronu dla osoby, która pokona Sfinks.

Taką osobę znalazł w Edypie, który znał odpowiedź na zadawane przez Sfinksa pytanie, powiedział, że tym kto chodzi rano na czworaka w południe na dwóch nogach, a na starość na trzech, czyli podpiera się laska jest człowiek.

Edyp otrzymał obiecane królestwo, a jego żoną została Jokasta. W ten sposób wypełniła się druga część przepowiedni.

Z ich związku narodziła się czwórka dzieci: Antygona, Ismena, Eteokles i Polinejkes.

Po kilku latach względnego spokoju Teby zaczęły nawiedzać plagi. Wtedy Edyp postanowił zapytać o ich przyczynę ślepego wieszcza Tejrezjasza, który był darzony powszechnym szacunkiem ze względu na trafność swoich przepowiedni.

Tejrezjasz odkrył prawdę przed Edypem. Ta straszliwa wiadomość spowodowała, że Jokasta powiesiła się, a zrozpaczony Edyp, ze świadomością, ze jest winien zbrodni kazirodztwa i ojcobójstwa, wybił sobie oczy.

Postanowił opuścić Teby, uczynił to ubrawszy się w przedtem w strój żebraka.

Z miasta wyprowadziły go Antygona i Ismena.

Swego żywota dokonał w znajdującej się w pobliżu Aten miejscowości Kolonos.