Zastanów się czy możliwe jest, by artyści wielu epok mogli czerpać inspirację z mitologii i całej kultury antycznej? Z tradycji starożytnej czerpią zarówno pisarze, poeci, malarze i rzeźbiarze niezależnie od czasu, w którym tworzą. Jest kilka argumentów, który mogą potwierdzić słuszność tej tezy.

Jednym z argumentów, który niewątpliwie potwierdza słuszność powyższej tezy, jest miejsce, jakie zajmują mity i cała mitologia w kulturze Europy. Ludziom podobają się mity, ponieważ stanowią one metaforę naszego życia, są uniwersalne, sięgają głębokiej prawdy, choć czasem ciężko to sobie uświadomić. Mit często jest tajemniczy. W starożytnej Grecji traktowano mity jako przestrogę przed złem, ponieważ mit często opowiadał o walce dobra i zła. Niejednokrotnie mityczne opowieści zawierały w sobie naukę, umoralniały, przedstawiając złe konsekwencje (np. historia Syzyfa, Narcyza). Ludzie mogli wnioskować z nich i uczyć się. Dzięki mitom ludzie zaczęli zastanawiać się nad pewnymi sprawami. To dotyczy także wielu artystów z różnych dziedzin sztuki, którzy pragnęli uwidocznić swoje refleksje.

Tak stało w przypadku Petera Bruegela. Jest on autorem obrazu pt. "Upadek Ikara". Jest na nim przedstawiony tonący młodzieniec, którego autor umieszcza na dalszym planie; na samym początku namalowany został natomiast rolnik, który jakby nieświadomy, tego, co się stało, pracuje w polu. Jest to obraz o obojętności i zaślepieniu, a także tragedii marzyciela. Jest to bardzo udana metafora, dzięki której Bruegel wyraził swoją opinie na temat idealizmu i stosunku do niego innych ludzi. Nie jest to na pewno refleksja optymistyczna. Na podobny temat wypowiada się także polski poeta Ernest Bryll w wierszu zatytułowanym "Wciąż o Ikarach głoszą". On twierdzi, ze nie wolno stawiać wyżej idei nad życie ludzkie, narażanie siebie nie ma dla tego poety sensu. Jak widać głębokie przesłanie mitu może zostać różnie interpretowane. Zawsze jednak mit budzi dużą ciekawość.

Ważnym faktem jest również to, że mity zawierają pierwowzory naszego zachowania i bycia w świecie. Opowiadają o naszej psychice i ukrytych potrzebach. Mowa tu o archetypach, czyli prawzorach, przechowujących prawdy i wyobraźnię zbiorową każdego społeczeństwa. Wzory te przeniknęły do całej kultury i jako wątki zostały niejednokrotnie podjęte przez twórców następnych epok. Archetypy zostały zapisane w różnych mitycznych opowieściach - w historii Edypa, Ariadny, Kory i Demeter, wojny trojańskiej. Bogactwo tematów, które z nich wypływa jest tak ogromne, że żadne z późniejszych nawiązań nie powtarza się, ale tworzy kolejną historię, którą możemy traktować jako kontynuację mitu. Motywy mitologiczne pojawiają się nie tylko w dziełach literackich, ale są też inspiracją dla innych sztuk.

Podsumowując, należy zauważyć, że cała współczesna kultura musi być odczytana w kontekście mitologii greckiej, ponieważ jest ona źródłem naszej tradycji. Mitologia okazała się dziełem bardzo barwnym, dzięki czemu nadal ciekawi artystów i pozostawia im pole do penetracji. Jest to także zbiór opowieści bardzo uniwersalnych; poruszane w niej problemy, dotyczą najważniejszych kwestii życia człowieka, dlatego obowiązkiem człowieka wykształconego jest znajomość mitologii.