Dzieje Apostolskie

Należą one do Nowego Testamentu. Za autora uważa się ewangelistę Łukasza. Wskazuje bowiem na to styl i język bardzo podobny do stylu i języka autora trzeciej Ewangelii kanonicznej. Dzieje

Apostolskie stanowią przejście od Ewangelii do Listów. Księga opisuje wydarzenia z życia tylko dwóch apostołów Piotra i Pawła, o innych apostołach, księga ta jedynie wspomina. Autor pragnął przekazać najwcześniejsze dzieje Kościoła. Czynił to ze względu na słowa Chrystusa, który nakazał: "Bądźcie moimi świadkami…. aż po krańce ziemi". Często też nazywa się Dzieje Apostolskie, Ewangelią Ducha Świętego, ze względu na naukę o zbawieniu, które może stać się udziałem każdego człowieka, ponieważ mogą dostąpić go wszyscy ludzie - Żydzi i poganie. Ten rozwój wiary jest możliwy ze względu na działanie Ducha Świętego.

Listy apostolskie

W skład Listów Apostolskich wchodzi trzynaście listów Świętego Pawła, List do Hebrajczyków, którego autor wciąż pozostaje nieznany, nie jest bowiem wiadomo, czy jest on przekładem zaginionego oryginału napisanego w języku aramejskim przez świętego Pawła, czy też jest zredagowanym pismem, które wyszło spod ręki współpracownika świętego Pawła. Są tu jeszcze: list świętego Jakuba Apostoła, dwa listy świętego Piotra, trzy listy Jana Apostoła oraz jeden list świętego Judy. Wszystkie te listy zostały napisane ze względu na konkretne problemy, które w szczególny sposób nurtowały pierwotne gminy chrześcijańskie. Są one wyjaśnieniem nauki Chrystusa, ale zawierają również praktyczne rady związane z codziennym życiem pierwszych chrześcijan.

Apokalipsa św. Jana

Słowo "apokalipsa" oznacza "objawienie". To najbardziej tajemnicza księga Nowego Testamentu. Jest ona dopełnieniem tego wszystkiego co stanowi Boże objawienie. Autorem Apokalipsy jest święty Jan Ewangelista. Tematem księgi są dzieje człowieka i Kościoła, a pouczeniem jest niezłomne dawanie świadectwa o Chrystusie.