W roku 1940 w sowieckich obozach jenieckich w Ostaszkowie, Kozielsku i Starobielsku przebywały tysiące polskich oficerów z jednostek Korpusu Ochrony Pogranicza i Wojska Polskiego. W ramach zwalczania elity narodu polskiego i jego inteligencji Józef Stalin i członkowie Biura Politycznego partii bolszewickiej podjęli 5 marca 1940 roku decyzję o wymordowaniu polskich jeńców. Masowe egzekucje wykonano w lesie katyńskim w kwietniu i maju 1940 roku. NKWD wymordowało minimum 15 131 polskich żołnierzy.

W 1943 Niemcy, wkraczający na tereny Związku Radzieckiego odkryli masowe groby gdy doniósł im o nich niejaki Parfienij Kozłow, później zlikwidowany przez PKWN. Odnaleziono również groby obywateli ZSRR: Ukraińców, Białorusinów, Żydów czy Łotyszy.

Na zachód informacja o zbrodni w Katyniu przedostała się za pośrednictwem uchodźcy Krwioziercewa. Przekazał on informacje Amerykanom. Dopiero w 1990 Związek Radziecki oficjalnie przyznał i ż Stalin i BP WKP(b) podjęli decyzję o dokonaniu mordu. W 2000 uroczyście otwarto cmentarz pomordowanych.