1. Epoka Epoka okres stanowiący jeden z etapów dziejowych, w chronologii początek ery. W języku greckim słowo to oznacza punkt rozpoczynający rachunek lat. Obecnie termin ten ma kilka znaczeń. W historii ... Czytaj dalej Słownik historyczny hellenistyczna – periodyzacja.

Mianem epoki hellenistycznej przyjęło się określać trzy Trzy Trójka symbolizuje Boga, bóstwo, świętość, trójcę, sacrum, harmonię, siłę, Słońce, owocowanie, wzrost, rozwój, medytację, szczęście, świadomość.
W różnych kulturach liczbę ...
Czytaj dalej Słownik symboli literackich
wieki, dzielące przedwczesną śmierć Aleksandra Macedońskiego, zwanego Wielkim (323 r. p.n.e.) i samobójczą śmierć Kleopatry (30 r.p.n.e). Hellenizm Hellenizm okres dziejów Grecji trwający od podbojów Aleksandra Wielkiego do podboju Egiptu przez Rzym (ok. 330-30r. p.n.e.), jęz. wyraz, zwrot, konstrukcja składniowa przejęte z języka starogreckiego, ... Czytaj dalej Słownik wyrazów obcych to kultura synkretyczna, rezultat połączenia pierwiastków greckich i wschodnich. Państwa, które obejmował swymi wpływami, nazywamy dziś hellenistycznymi. Powstały w wyniku starć pomiędzy osieroconymi dowódcami potężnych wojsk Aleksandra Zdobywcy, zwanych wojnami diadochów (diadoch z greckiego znaczy następca). Kolejne wojny trwały ponad czterdzieści lat, jednak decydujące znaczenie przy rzeczywistym podziale wpływów w podbitym imperium miała bitwa pod Ipsos z 301 r. p.n.e. Problem ewentualnych pretensji sukcesyjnych rozwiązano, zabijając syna Aleksandra i Baktryjki Roksany – Perdikkasa w 321 r. p.n.e. Ostatecznie na mocy porozumienia zawartego w Triparseios dokonano następującego podziału imperialnej spuścizny: Antypater dostał we władanie Macedonię, Ptolemeusz miał panować w Egipcie, Seleukosowi przypadła Babilonia, Lizymach otrzymał Trację, a Antygonos Azję Mniejszą. Przyjęli oni tytuły królewskie, jednak prawdziwymi władcami byli dopiero ich następcy, wolni od przekleństwa wojny. Ostatecznie największe znaczenie uzyskały Egipt Egipt Arabska Republika Egiptu. Państwo położone w północno-wschodniej Afryce i częściowo w Azji (Półwysep Synaj). Na północy graniczy z Morzem Śródziemnym, a od wschodu z Morzem Czerwonym. ... Czytaj dalej Słownik geograficzny Ptolemusza II, Azja Antiocha I i  Macedonia Macedonia Republika Macedonii. Państwo położone w Europie, w środkowej części Półwyspu Bałkańskiego. Powierzchnia 25 710 km2. Liczba ludności 2 044 tys. (2001 r.). Stolica Skopje. Język urzędowy ... Czytaj dalej Słownik geograficzny Antygonosa Gontasa. Żaden z nich nie był jednak wystarczająco silny, by choćby marzyć o restauracji imperium Aleksandra. Zadowolili się konsolidacją swoich państw.

  1. Nowa mapa Mapa pomniejszony, graficzny obraz Ziemi lub jej fragmentu wykonany na płaszczyźnie, z zachowaniem zasad odwzorowania kartograficznego, przy użyciu znaków umownych.
    Mapa ma następujące ...
    Czytaj dalej Słownik geograficzny
    imperium.

Środek ciężkości przesunął się na nowe państwa Wschodu. Grecja Grecja Republika Grecka. Członek Unii Europejskiej. Państwo położone w południowej Europie na Półwyspie Bałkańskim, obejmujące ponadto ponad 100 wysp na Morzu Egejskim i Jońskim. Powierzchnia 131 ... Czytaj dalej Słownik geograficzny miała już nigdy nie odzyskać dawnej świetności i politycznego znaczenia – teraz spadła do rangi mało znaczącej, uzależnionej od dostaw zboża ze Wschodu prowincji, a słynna ateńska demokracja stała się jedynie fikcyjnym sztafażem. Tylko na polu kultury Grecja nadal grała pierwsze skrzypce, będąc nieustannie ośrodkiem nauki i filozofii. Władzę zagarnęli oligarchowie, rozwarstwienie społeczne i przepaść materialna pomiędzy arystokracją a resztą społeczeństwa pogłębiały się, powodując zrozumiałe w tej sytuacji bunty i postulaty ponownego „strząśnięcia długów”. Na rynku pracy dominowała tania siła robocza, rekrutująca się spośród niewolników, co tylko utrudniało sytuację życiową wolnych, ale ubogich. Rynek zbytu gwałtownie się skurczył – Wschód stał się autarkiczny i potrzebował już importu greckich produktów. W rezultacie Grecja coraz bardziej się wyludniała – kto mógł, wyruszał szukać szczęścia gdzie indziej. Ponadto systematycznie spadał przyrost naturalny – biedni nie mogli sobie pozwolić na dzieci, a bogaci ich nie chcieli. Zdesperowani Grecy zasilali bandy korsarzy i rozbójników. Wyjątkowo dobrze na tym tle przedstawiała się sytuacja greckich wysp Rodos i Delos. Ta pierwsza posiadała aż trzy porty –handlowy, wojskowy i tranzytowy i w pełni zasługiwała na miano „republiki kupców”, druga zaś miała zaplecze w Rzymie. Wykorzystywały one szerokie spektrum możliwości, jakie stwarzała wymiana handlowa na linii Azja – Egipt – Zachód.

  1. Państwa hellenistyczne.
    1. MACEDONIA

Ojczyzna Aleksandra Wielkiego okazała się w ostatecznym rozrachunku najsłabszym z liczących się państw hellenistycznych. Przez długi czas Czas jedna z podstawowych (obok przestrzeni) kategorii organizujących świat przedstawiony w dziele literackim. Porządkuje ona zdarzenia pod względem chronologicznym na różnych poziomach utworu, np. ... Czytaj dalej Słownik terminów literackich oryginalna formacja wojskowa , jaką niewątpliwie była falanga, gwarantowała jej znaczną przewagę militarną na lądzie, jednak flota Flota ogólna nazwa wszystkich statków wodnych danego państwa lub armatora (przedsiębiorstwo zajmujące się transportem wodnym). Może być flota wojenna (ogół okrętów wojennych), flota biała ... Czytaj dalej Słownik geograficzny macedońska była już znacznie słabsza. Bak scentralizowanej administracji i silnej władzy ( której znamieniem był panujący gdzie indziej kult władców) owocował ograniczonymi zasobami finansowymi, te zaś przekładały się na obniżoną zdolność zaciągania najemników, która z kolei osłabiała armię. Z drugiej strony – to właśnie w Macedonii dorobek kultury greckiej zachował się w najczystszej, nieskażonej obcymi wpływami, postaci.

  1. EGIPT PTOLEMEUSZÓW

Przez ponad wiek pod rządami tej dynastii państwo egipskie, choć nie największe, było niewątpliwie najpotężniejszą z hellenistycznych monarchii. Ptolemeusz I przede wszystkim strategicznie poszerzył obszar swoich wpływów w okolicach Morza Śródziemnego . Ponadto umiał sobie zjednać greckich najemników, nadając im lenna ziemskie. Wprowadził nową monetę, przyczyniając się do wzrostu stabilności finansowej państwa. Tak przygotował grunt pod rządy syna – Ptolemeusza II .Ten prowadził aktywną politykę międzynarodową, jednak nad podboje przedkładał pokojowe rozwiązania – zawiązywał sojusze poprzez zawieranie małżeństw. Interweniował także w Indii czy w Rzymie. Był władcą dalekowzrocznym, zaprowadził sprawną i jednolitą administrację, co umożliwiało znakomitą ściągalność podatków (fiskalizm). Podreperował sytuację rolników, nakazując budowę systemu kanałów nawadniających. Po tym złotym wieku Egipt zaczął stopniowo podupadać. Władcy utracili pozycję na rzecz przedstawicieli kasty kapłańskiej, rozpasanie kapłanów budziło opór cierpiącej nędzę i uciskanej nadmiernymi podatkami ludności.  Monety powszechnie fałszowano, zaniechano konserwacji systemu nawadniającego, co owocowało klęskami nieurodzaju. W tej sytuacji chłopi zaczęli masowo uciekać z Egiptu. Końcem Wielkiego Egiptu było panowanie Kleopatry – jak na ironię – wizjonerki, która marzyła o jego renesansie i w tym celu związała się z Cezarem, a później z Markiem Antoniuszem. Trzeci raz jednak nie zmieniła frontu i kiedy ten ostatni został pokonany przez Oktawiana w bitwie pod Akcjum – odebrała sobie życie.

  1. królestwo Seleukidow

Obejmowało ogromne i zróżnicowane kulturowo terytorium – jego granice sięgały od Afganistanu po Dardanele. Było więc monarchia Monarchia jest ustrojem politycznym polegającym na zwierzchnictwie jednej osoby. Może to być cesarz, król, sułtan, kalif itd. W dzisiejszym świecie nie ma już praktycznie monarchów absolutnych, ... Czytaj dalej Słownik geograficzny hellenistyczną sensu stricto – krzyżowały się tu różne języki (grecki, perski, aramejski) i wyznania. Zarządzane ze znajdującej się w centrum Syrii państwo borykało się z tendencjami odśrodkowymi na słabiej kontrolowanych obszarach przygranicznych. Część ziem uniezależniła się – jak Bitynia, Kapadocja, Pergamon czy Armenia, spory obszar podbili i zawłaszczyli Partowie.  To właśnie słabość władców i konflikt z silniejszym Egiptem stały się w ostatecznym rozrachunku głównymi przyczynami upadku królestwa.

  1. Charakterystyka Charakterystyka zestawienie cech charakterystycznych osoby lub rzeczy, analiza, interpretacja, oddanie (w dziele naukowym, artystycznym) cech zewnętrznych i wewnętrznych osoby, postaci literackiej, ... Czytaj dalej Słownik wyrazów obcych monarchii hellenistycznych.

Wspólna była orientalistyczna koncepcja władcy jako człowieka wybranego przez bóstwa (czy wręcz będącego ich inkarnacją), co z kolei owocowało stałą wysoką pozycją kasty kapłańskiej w kastowej strukturze społecznej. Władza, z nielicznymi wyjątkami, była dziedziczona w ramach dynastii (legitymację stanowiła boskość rodu królewskiego). Dwór władcy -boga musiał być go godny – stąd luksusowe rezydencje, wielkie pałace. Niemałą rolę w życiu politycznym odgrywały kobiety – jako jedyne mogły zapewnić ciągłość dynastii, co dawało królowym olbrzymi wpływ na władców. Władza zaś była absolutna – król stanowił prawo i nikt nie mógł kwestionować jego decyzji. On dowodził armią i zarazem sprawował urząd najwyższego kapłana. Administracja lokalna była ściśle podporządkowana dworowi. Królowi doradzali nieliczni zaufani – nagradzani tytułami szlacheckimi. Jednak zawsze to on podejmował ostateczne decyzje.

  1. Urbanizacja.

W świecie greckim to samowystarczalne polis Polis miasto-państwo, czyli powszechny w starożytnej Grecji typ organizacji państwa. Były to niewielkie organizmy państwowe obejmujące zazwyczaj miasto (tj. twierdzę na akropolu i dolne miasto, ... Czytaj dalej Słownik historyczny były podstawowymi bytami politycznymi. W świecie helleńskim znacząca rola ośrodków miejskich została naturalnie utrzymana. Zakładano zupełnie nowe miasta bądź rozbudowywano większe wsie. Urbanizacja Urbanizacja szeroko pojęty proces polegający na zwiększaniu roli miast w stosunku do obszarów wiejskich. Może zachodzić poprzez: rozbudowę miast już istniejących, zakładanie całkiem nowych ... Czytaj dalej Słownik geograficzny pozwalała na sprawniejszą administrację rozległymi obszarami, ułatwiała handel Handel dział gospodarki narodowej (sektora usług) w którym dobra materialne przechodzą od wytwórcy (producenta) do spożywcy (konsumenta), na zasadzie sprzedaży i kupna.
Czytaj dalej Słownik geograficzny
i obronę granic.

  1. Przyczyny upadku monarchii hellenistycznych.

Główną była niewątpliwie nieumiejętność zjednoczenia się ponad ambicjonalnymi podziałami w celu stworzenia przeciwwagi dla ekspansywnego imperium rzymskiego. Ponadto słaba władza poszczególnych królów, nieustanne dworskie intrygi i przewroty pałacowe oraz narastające niepokoje społeczne nie wpływały najlepiej na kondycję hellenistycznych monarchii.

  1. Grecy w nowym świecie

Migrując, propagowali wszędzie, gdzie się pojawiali, osiągnięcia swojej kultury i nauki. .Wielu chciało się od nich uczyć, podziwiano ich i naśladowano. Było to wręcz modne w kręgach arystokratycznej elity. Królowie zapraszali ich na swe dwory w charakterze doradców, nauczycieli, a przede wszystkim rzemieślników i artystów. Byli też cennymi i pożądanymi nabytkami dla każdej armii.