Holandia, zwana też Królestwem Niderlandów (oficjalna nazwa), to niewielkie państwo (powierzchnia 43,5 tys. km2) położone na wybrzeżu Morza Północnego.

Znaczną wpływ na rzeźbę tego terenu miał lądolód. Ponad 200 tysięcy lat temu północna i środkowa część kraju została objęta zlodowaceniem. Maksymalny zasięg zlodowacenia wyznaczają wały moren czołowych na linii Haarlem - Utrecht oraz Utrecht - Nijmegen. Pozostałością po lądolodzie jest duża ilość skał w postaci głazów narzutowych, których szczególnie dużo jest w prowincji Drenthe i we wschodniej części Fryzji. Średnia wysokość tego obszaru to 30 m n.p.m. Wschodnia część kraju pokryta jest przez moreny spiętrzone, powstałe z materiału "zsuniętego" przez lądolód, które tworzą łańcuch pagórków osiągających wysokość 100 m n.p.m. Wzniesienia oddzielają od siebie szerokie doliny będące pozostałością pradolin.

W dolinach dwóch największych rzek Holandii panuje wzmożona działalność akumulacyjna. Teren po obu stronach dolin jest pokryty przez gliniaste iły rzeczne.

Znaczna część obszaru dzisiejszej Holandii znajdowała się niegdyś poniżej poziomu morza. Przed zalaniem chronił je rozbudowany system wałów, tam i śluz.

System ten zaczął być tworzony już w VIII wieku. Wydzierano morzu znaczne obszary i tworzono na nich zdatne do zamieszkania i upraw tereny zwane też polderami.

Dzisiejsze ukształtowanie ziem Holandii nie jest jedynie wynikiem działania odwiecznych sił natury, ale także długiej i uporczywej walki człowieka z morskim żywiołem. W średniowieczu już mawiano - "Bóg stworzył morze, ale Holender wybrzeża".

Południowo - zachodnie wybrzeże Holandii rozcięte jest ujściami rzek: Skalda i Moza i ma niezwykle rozbudowaną linię brzegową, urozmaiconą przez zatoki, półwyspy i wyspy. Od ujścia rzeki Ren do miasta Den Helder linia wybrzeża jest prawie idealnie prosta, a wzdłuż niej ciągnie się pasmo wydm wysokości nawet dochodzącej do 60 m. W ciągu wieków zarysy linii brzegowej Niderlandów ulegały znacznym zmianom.

W XIII - XV wieku morze wdarło się w głąb lądu, przez co powstały: zatoka Zuider Zee i Wyspy Zachodnio - fryzyjskie .

Obszar Holandii pokryty jest różnymi typami gleb. W pasie wybrzeży a także w dolinach rzek, na warstwie iłów, glin i namułów rzecznych i morskich ukształtowały się należące do najżyźniejszych gleb, marsze i mady. Na lessach, wytworzyły się żyzne gleby brunatne, posiadające duże znaczenie dla holenderskiego rolnictwa. Wysoczyzny morenowe pokrywają gleby bielicowe i płowe.

W Holandii chronione są takie gatunki zwierząt jak: jelenie, sarny i wydry.

Klimat Holandii to klimat umiarkowany morski, z łagodną zimą i chłodnym latem. Największe opady występują półroczu jesienno - zimowym. Takie warunki środowiska naturalnego miały niewątpliwie wpływ na charakter ludzi, którzy SA pracowici i cierpliwi.

Woda będąc największym wrogiem człowieka stała się także jego największym sprzymierzeńcem.

Niderlandy przez wiele stuleci uznawane były za najbogatszy kraj tej części Europy

Na kilkaset lat przed początkiem naszej ery, na tereny obecnej Holandii wtargnęły plemiona celtyckie. Za podstawę ich gospodarki uchodziła uprawa roli i hodowla bydła. Rozwijały się takie dziedziny jak handel i rzemiosło. Dzięki sieci licznych dróg i mostów, a także na szlakom handlowym na Renie, Mozie i Skaldzie, panował ożywiony ruch. Rozwijało się odlewnictwo w brązie, mosiądzu i miedzi oraz złotnictwo.

W ciągu następnych stuleci wzrosła rola rybołówstwa, głównie dzięki rozwiniętej sieci kanałów. Dzięki stosowaniu systemu solenia, można było konserwować mięso ryb przez długie miesiące i jego transport na duże odległości. Używano sieci usprawniających połowy i korzystano z wielkich łodzi (buyen), umożliwiających dalekie wyprawy morskie.

Po II wojnie światowej zostały odkryte bogate złoża gazu ziemnego. W 1984 roku wydobycie przekroczyło 45 mld m3 na rok.

Dużą rolę w gospodarce Holandii odgrywają cztery światowe koncerny:

- brytyjsko - holenderski Unilever

- Royal Dutch - Schell

- AKZO - producent włókien sztucznych

- Philips - przemysł elektrotechniczny

Holandia posiada obecnie wysoko rozwiniętą i nowoczesna gospodarkę. Najlepiej jej rozwiniętymi działami są przemysł petrochemiczny, elektromechaniczny, elektroniczny, lotniczy, stoczniowy, tekstylny, hutniczy, odzieżowy, piwowarski, meblarski i papierniczy. W Amsterdamie znajdują się także szlifiernie diamentów.

Pod względem wartości produkcji, największa wartość ma przemysł spożywczy, w całości opierający się surowcach krajowych.

W zagłębiu przemysłowym zlokalizowanym między Rotterdamem a wybrzeżem Morza Północnego znajduje się największy ośrodek chemiczny świata, w którym znajduje się 300 rafinerii i fabryk petrochemicznych.

Najważniejszymi ośrodkami miejskimi Holandii są:

- Amsterdam

- Rotterdam

- Haga

- Utrecht

Holandia to najgęściej zaludniony kraj Europy. Pod względem gęstości zaludnienia porównać ją można do krajów takich jak Tajwan i Hong Kong.

Główny ośrodek administracyjny i przemysłowy kraju to jego stolica Amsterdam. Został on założony już w XIII w., nad Zuider Zee przy ujściu rzeki Amstel. Miasto położone jest na wyspach, połączonych ze sobą siecią 800 mostów, a domy ze względu na zagrożenie powodziowe budowane są na palach.

Po Amsterdamie drugim pod względem wielkości i liczby mieszkańców jest Rotterdam. Rotterdam jest największym portem świata, którego rola wzrosła znacznie po założeniu Europortu oraz Nowej Drogi Wodnej, powstałych dla potrzeb Unii Europejskiej oraz obsługi żeglugi towarowej na Renie.

Na sieć komunikacyjną państwa składa się ponad 2753 km linii kolejowych oraz 115,6 tysięcy kilometrów utwardzonych dróg kołowych, z czego ponad 2200 km to autostrady.

Rolnictwo Holandii odznacza się nowoczesnością i wysoką wydajnością. Ponad 27 % obszaru państwa zajmują grunty orne, 32 % pastwiska a 9 % lasy. Drugie miejsce, w wartości produkcji, odgrywa w rolnictwie ogrodnictwo. Na wielu obszarach dominuje uprawa kwiatów, w szczególności hiacyntów, tulipanów i żonkili. Eksportuje się miliony cebulek. Na żyznych ziemiach uprawiane są także buraki cukrowe i ziemniaki.

Uprawa zboża również odgrywa ważną rolę, głównie dzięki wysokiej wydajności, stopnia mechanizacji i stosowania w wielkich ilościach nawozów sztucznych.

Holandia to także kraj atrakcyjny turystycznie. Oprócz malowniczych wydm, wybrzeża pokryte są naturalnymi, pięknymi plażami. Znajduje się tu wiele kąpielisk. Ponad 50 % przyjeżdżających turystów zagranicznych odpoczywa właśnie tutaj. Bazę noclegową stanowi ponad 1,5 mln miejsc, z czego 1,4 mln znajduje się na kempingach. Średnio co roku do Holandii przybywa 4 mln turystów zza granicy, z czego największą grupę stanowią Niemcy (30 % przyjeżdżających), obywatele Wielkiej Brytanii (15%) oraz Stanów Zjednoczonych (13%). Dużą grupę turystów stanowią przyjeżdżający w celach służbowych i handlowych. Cudzoziemiec przebywa średnio na terenie Holandii 2,2 dnia. Elementem atrakcyjnym turystycznie są kwitnące wiosną pola tulipanów.