Niziny - są to tereny położone na bezwzględnej wysokości od 0 do 300 m n.p.m. Wyróżnia się kilka rodzajów nizin: niziny płaskie (tzw. równiny), falistepagórkowate. Często niziny rozciągają się wzdłuż wybrzeży (tzw. niziny nadmorskie), niekiedy zajmują rozległe obszary w głębi lądu, np. Nizina Amazonki o powierzchni ok. 7 mln km². Za niziny uważa się również depresje, czyli obszary położone poniżej poziomu morza. Największą depresją na Ziemi to depresja nadkaspijska o powierzchni 710 tys. km², depresją najniżej położoną jest rów rzeki Jordan wraz z Morzem Martwym o głębokości 392 m p.p.m.

Wyżyny - są to obszary wyniesione ponad powierzchnię nizin. Określa się je poprzez wysokość względną w stosunku do położonych poniżej nizin, ponieważ na kuli ziemskiej znajduje się wiele obszarów wyżynnych położonych na wysokości nawet kilku tysięcy m n.p.m., czyli powyżej wielu terenów górskich. Wyżyny są przeważnie równinne. Zajmują niekiedy znaczne powierzchnie, np. Wyżyna Mongolska - 3 mln km², Tybet - 2 mln km², czy Irańska - 2,5 mln km². Wyżyny europejskie leżą zazwyczaj na wysokościach od 300 do 600 m n.p.m. Najwyżej wyniesioną wyżyną na świecie jest Tybet, który leży 4500 - 5000 m n.p.m. Wysoko położone są również wyżyny afrykańskie, jak np. Wyżyna Południowoafrykańska (1500 - 3000 m n.p.m.), czy amerykańskie - Wyżyna Meksykańska (2000 m n.p.m.). Wyżynami są często również wysoko położone kotliny śródgórskie. Są one zazwyczaj tektonicznymi formami otoczonymi przez góry, powstałymi w wyniku obniżenie terenu, np. Wyżyna Kalahari w Afryce.

Góry - są to wysoko wzniesione obszary na powierzchni Ziemi. Swoją rzeźbę zawdzięczają działalności czynników niszczących (erozji wodnej, wietrznej oraz działalności lodowców górskich) na wyniesione, na skutek procesów górotwórczych, fragmentów skorupy ziemskiej. Góry najczęściej są zgrupowane i tworzą łańcuchy górskie. Samotnie występujące góry, to zazwyczaj stożki wulkaniczne.

Góry wyróżnia się na podstawie wysokości nad poziomem morza:

  • góry niskie - do 500 m n. p. m. (np. Góry Świętokrzyskie),
  • góry średnie - do 1500 m n. p. m. (np. Sudety),
  • góry wysokie - ponad 1500 m n. p. m. (np. Tatry, Alpy, Himalaje).

Najwyższe góry świata tworzą rozległe łańcuchy opasające kontynenty. Mają one przebieg południkowy, jak pasmo okołopacyficzne (Andy, Kordyliery) lub równoleżnikowy (Alpy, Himalaje, Karpaty). Są to góry fałdowe powstałe podczas orogenezy alpejskiej.