Bałtyk to morze śródziemne w północnej części kontynentu europejskiego. Jest ono otoczone przez Półwysep Skandynawski oraz brzegi środkowej Europy i wschodniej ,pozostając w połączeniu z Wszechoceanem przez liczne ale wąskie cieśniny Danii: cieśninę Sund, oraz Mały i Wielki Bełt, także Kattegat i tymiż wodami Kattegatu oraz tzw. Skagerraku (nazwa pochodzi od trasy Skagen aż do Marstrand). Uwzględniając badania prowadzone przez Międzynarodowe Biuro Hydrograficzne w Księstwie Monaco z roku(1953) , to właśnie terytorium Morza Bałtyckiego zostało ograniczone tylko do linii biegnącej poprzez południowe krańce cieśnin: Sund z Wielkim i Małym Bełtem( cieśniny). Zazwyczaj jako granicę zachodnią Morza Bałtyckiego uznaje się progi w innych cieśninach Danii, a więc: Darsser (o głębokości około 15 metrów) w cieśninie Wielki Bełt, i Drogen (o głębokości około 7metrów) to cieśnina Sund.

Bałtyk to małe morze, jego powierzchnia stanowi około 400 tys. km2.a średnia głębokość to mniej więcej 55 metrów (natomiast głębokość maksymalna to 460 metrów), co pozwala wyliczyć objętość na około 20 tys. km3. Małe połączenie morza z otwartym oceanem, stosunkowo mała średnia głębokość, oraz wydłużony kształt morza sprawiają iż jest ono specyficzne i wymaga szczegółowej analizy.

Topografia dna Morza Bałtyckiego.

Badając topografię współczesnego Morza bałtyckiego należy zauważyć iż jest ono następstwem kilku procesów i oddziałujących czynników, które to były ściśle powiązane ze zlodowaceniem.

Do tych czynników zaliczamy:

* Proces cofanie się lądolodu, inaczej ujmując po prostu powolne topnienie lodowca, który znajdował się w Skandynawii. Dlatego też wyzwalały się duże masy wód, które następnie spływały rzekami na przedpolu lądolodu w kierunku na południe oraz na zachód, wypełniając liczne zagłębienia terenu.

* Niszcząca (inaczej można powiedzieć- żłobiąca) rola lądolodu, jest zachowana w postaci głębokich podłużnych zagłębień zwanych rynnami , to objęło cały obszar Bałtyku.

* Duży nacisk masy lodu wywołał częściowe pogrążanie skorupy Ziemi w plastycznym podłożu( ruchy pionowe). Czego było przedostanie się wód oceanicznych z otwartego zbiornika- Wszechoceanu od strony zachodniej. Kiedy lądolód ponownie zaczął topnieć a teren Skandynawii był pod znacznie mniejszym ciśnieniem, to jego równowaga izostatyczna była zachwiana a nastąpił ruch bardzo powolny , stopniowy w kierunku odwrotnym, taki ruch odbywa się do dziś.

* Topnienie lodowców na całym terenie półkuli północnej oraz powstawanie dużych mas wody, sprawiło tzw. transgresję morza , czyli wdzieranie wód morskich w głąb lądu .

Uwzględniając topograficzne dane, bardzo dobrze ukształtowaną linie brzegową, występowanie wielu wysp a także bogatą rzeźbę dna Bałtyku, można tutaj wyznaczyć trzy akweny inaczej(baseny): tzw. południowy czyli Basen Bornholmski, basen środkowy czyli Basen Gotlandzki oraz basen północny inaczej Basen Botnicki.

I tak Basen Bornholmski ma Głębię Arkońską, której głębokość wynosi ponad 50 metrów, a jej zasięg rozciąga się do wyspy Bornholm, inna nieco rozleglejsza oraz głębsza to Głębia Bornholmska, a jej maksymalne zagłębieniu wynosi 105 m, występuje ona na wschód od Bornholmu. Od kierunku północnego łączy głębie tzw. Rynna Bornholmska, znajdująca się pomiędzy Bornholmem i wybrzeżem Szwecji. Rynny są bardzo charakterystycznym elementem w topografii dna Morza Bałtyckiego, a są to podłużne zagłębienia łączące ze sobą rozległe głębie morskie.

Z kolei Basen Gotlandzki to bardzo rozległy i głęboki akwen, mający południkowy przebiegu, jego zasięg obejmuje rejon do Wysp Alandzkich oraz tzw. szkier fiński, oddzielający basen od Akwenu Botnickiego. Rozległa Głębia posiada maksymalne zagłębieniu, które wynosi 250 m, znajduje się na wschód wyspy Gotlandia, oraz troszeczkę na północny-zachód; pomiędzy Gotlandią a stolicą Szwecji-Sztokholmem jest największa głębia Bałtyku czyli tzw. Jama Landsort (na głębokości 459 m). Południowy rejonie Akwenu Gotlandzkiego to tzw. Głębia Gdańska ( głębokość 113 metrów), która jest złączona z omawianą już Głębią Bornholmską tzw. Rynną Słupską( od miasta Słupsk).

Dwa wymienione baseny mają rozległy zasięg natomiast obszar Bałtyku właściwego tworzy tzw. Basen Botnicki który można nazwać wielką zatoką, podzieloną wypiętrzeniem skalnym dna morskiego, które średnio wynosi 30 do 50 metrów poniżej powierzchni wody; ma on na 2 rejony: rejon południowy, dużo głębszy, o maksymalnej głębokości do 294 metrów( inaczej jest to Morze Botnickie) oraz rejon północny czyli Zatokę Botnicką, gdzie maksymalne głębokości sięgają 140 metrów.

Głębie rynny są bardzo szczególnie znane w topografii dna morskiego, i razem z licznymi wyniesionymi (inaczej ławicami)np. (Odrzana a jej minimalne głębokości to 6 metrów czy Orla tu głębokości sięgają około 5 m, Słupska 8 metrów i wreszcie Hobufg - głębokość 12 m czy środkowa 9 metrów) które są resztą moren, co udowadnia wpływy lodowca, wyraźnie ukazanych w rzeźbie Morza Bałtyckiego. Stąd przyrodnicza regionizacja wód morza wynika z polodowcowej rzeźby.

Zatoki Bałtyku też posiadają dno urozmaicone. Zatoka Fińska posiada głęboką rynnę (o średniej głębokości 100 metrów, a maksymalnej 123 metrów). Z kolei Zatoka Ryska to akwen płytki o średniej głębokości 23 metry a maksymalnej głębokości pośrodku akwenu dochodzi do62 m. Bałtyk Południowy ma jeszcze dodatkowo dwie małe zatoki, tzw. : Pomorską (tu głębokość największa sięga 15 metrów) oraz Gdańską (największa głębokość 116 metrów) które posiadają duże połączenie z Morzem Bałtyckim czy specyficzne zalewy przybałtyckie, które są płytkie ,ich głębokość sięga zaledwie kilka metrów, mają one sporą powierzchnię i wąskie połączenie z wodami Bałtyku, więc: Zalew Szczeciński, mający powierzchnię 678 km2 oraz Zalew Wiślany o powierzchni 838 km2 czy Zalew Kuroński o powierzchni1613 km2.

Morze Bałtyckie posiada dużo wysp, a największe wyspy to Fionia, wyspa Zelandia i Lolland oraz wyspa Falster czy inne , chociażby wyspa Bornholm i Rugia, czy Gotlandia i Olandia, oraz Sarema, Hiuma , dalej Wyspy Alandzkie czy małe wysepki Zatoki Botnickiej.

W topografii Bałtyku wydzielamy dwa podstawowe odróżniające się miedzy sobą warunkami hydrologicznymi partie przedzielone Wyspami Alandzkimi: i tak jest to część północna czyli Botnicka oraz część południowa a więc reszta Bałtyku. Kiedy płynący z wód Morza Północnego prąd płynie z kierunku zachodniego(od Głębi Arkońskiej) na wschód (do Głębi Bornholmskiej), i dalej poprzez Rynnę Słupską aż do tzw. Głębi Gotlandzkiej i Gdańskiej. Taki .podział morza ma duże znaczenie dla istniejących organizmów żywych w morzu.