Należą do grupy spodoustych. Charakteryzują się tym, ze ich szkielet jest chrzęstny. W grupie tej znajdują się również płaszczki.

Rozmnażanie

Rekiny w przeciwieństwie do większości ryb kostnoszkieletowych nie składają dużej ilości jajeczek- ikry. Dochodzi u nich do zapłodnienia wewnętrznego. Mogą być jajorodne, jajożyworodne lub żyworodne. Jajożyworodność polega na tym, że rozwój jaj przebiega w macicy. Po wykluciu się z jaj dochodzi do porodu. Ten rodzaj rozmnażania występuje u płaszczaka. Żarłacz biały jest żyworodny. Jajo w macicy przytwierdzone jest tzw. łożyskiem żółtkowym. Przedstawicielem rekinów jajorodnych jest malutki rekinek psi, który składa jaja już zapłodnione. Jaja są otoczone rogowymi, twardymi osłonami i przytwierdzone za pomocą różnego rodzaju haczyków do podwodnych korzeni.

Wśród rekinów zdarzają się również rekiny kanibale. Kilka płodów rozwija się w macicy samicy. Te, które są najsilniejsze i najsprawniejsze zabijają i zjadają swoje rodzeństwo. Do tej grupy zaliczane są rekiny tawroszowate i lamnowate.

Rekiny są niebezpiecznymi zwierzętami. Pewna grupa nazywana jest ludojadami. Najsławniejszym z nich jest żarłacz biały wielkością dochodzący do 12 m długości i (...) Wagi. Jako jedyne rekiny polują na morskie ssaki: foki i delfiny. Atakują ludzi w strefach przybrzeżnych. W ciągu roku około 100 osób zostaje zaatakowanych przez nie. Najczęściej są to ludzie uprawiający widsurfing. Ich deski kształtem przypominają ryby.

W zależności od zasobności środowiska w pokarm rekiny mogą być zagrożeniem bądź nie dla ludzi. Wiadomo jest, że głodne zwierze zaatakuje każdą potencjalną ofiarę. Dlatego, dla niektórych rybaków rekin młot jest prawdziwym zagrożeniem a dla innych nie.

Szkielet spodoustych nie jest skostniały. Zbudowany jest z tkanki kostnej podobnie jak u bezżuchwowców. Przednia część głowy wydłużona jest w rostrum. Otwór gębowy znajduje się po spodniej. W budowie wewnętrznej brak jest pęcherza pławnego. Aby nie opaść na dno rekiny musza cały czas pływać. Oddychają za pomocą skrzeli opłukiwanych przez wodę. Skrzela nie są przykryte wieczkiem skrzelowym. Rekiny posiadają tryskawkę, która jest przekształconą pierwszą szparą skrzelową. Znajduje się pomiędzy łukiem żuchwowym i gnykowym. Może pełnić funkcje nibyskrzela, które odpowiedzialne jest za dostarczanie tlenu do oczu.

Ciało rekina pokryte jest łuskami plakoidalnymi. Każda łuska zbudowana jest z plakody i ząbka. Materiałem budującym łuskę jest twarda zębina. W środku jest kanał dobrze unerwiony i ukrwiony. Zęby to przekształcone łuski plakoidalne. W szczęce znajduje się kilkanaście generacji zębów( około 3000 zębów), które są wymieniane po zniszczeniu. Wymiana może następować nawet po pięciu dniach. Pierwsze dwa rzędy biorą udział w zdobywaniu pokarmu. Zęby są bardzo ostre. Szczęki rekina są 300 razy silniejsze od ludzkich. Nacisk na centymetr kwadratowy wynosi 3 tony

Ostre zęby, mocna szczęka to atrybuty tych zwierząt. Pozwalają im na sprawne polowanie w wodzie. Żarłacze rozszarpują i kawałkują ofiarę. Ponieważ środowisko wodne nie jest korzystne do "bawienia się" ze zdobyczą. Rekiny muszą przypuścić jeden szybki atak, a następnie czekają, aż ofiara się wykrwawi.

Po czym przystępują do kawałkowania i zjadania. Tego typu polowanie przeprowadzają duże rekiny, w tym żarłacz tygrysi i żarłacz biały. Wśród rekinów są również takie, które żywią się skorupiakami i muszlami żerując w strefie przydennej. Typowym przedstawicielem tej grupy jest rekinek psi. Musza one mieć silne i wytrzymałe żeby, aby móc kruszyć muszle. Rybożercy mają długie, cienkie żeby, dzięki którym mogą sprawnie łapać śliskie ryby. Zaliczane są do nich żarłacz śledziowy i tawrosz.

Pysk rekinów jest zaopatrzony w elektroreceptory. Dzięki nim wyczuwają napięcie rzędu jednej milionowej wolta. Dzięki temu mają ułatwione zadanie podczas poszukiwania pokarmu. Kanały linii nabocznej rozmieszczone są na całym ciele. Znajdują się w nich komórki, elektroreceptory zagłębione w galaretowatej substancji.

Rekiny mają dobrze wykształcone narządy zmysłów. Dobry wzrok i świetny węch pomagają im w polowaniu. Otwory nosowe prowadzą do nozdrzy wewnętrznych, gdzie znajdują się rozety węchowe. Są one używane tylko do wąchania. Rekiny potrafią wyczuć minimalną ilość krwi w wodzie. Można to porównać do jednej kropli rozpuszczonej w stu pięćdziesięciu litrach wody.

REKINY(Selachii)

Rekiny można podzielić na dwie grupy: Squalea( koleniokształtne, piłonosy i raszple) i Galeomorphi( 4 rzędy: żarłaczokształtne, lamnokształtne, rekiny dywanowe i rekiny rogatki).

Rekiny to grupa aktywnie pływających ryb chrzęstnoszkieletowych, ciało jest opływowe, płetwa ogonowa heterocerkiczna, najczęściej na grzbiecie występują dwie płetwy grzbietowe. Większość rekinów otwór gębowy ma po brzusznej stronie ciała, chociaż są i takie, które otwór gębowy mają umieszczony końcowo. Niektóre z nich dzięki specjalnemu układowi naczyń krwionośnych utrzymują podwyższoną temperaturę ciała. Najmniejsze z gatunków osiągają wielkość 20 cm największe przekraczają długość 10 m. Należy do nich rekin wielorybi (Rhincodon typus, 16 m) i długoszpar (Cetorhinus maximus, 15 m).

Można je spotkać w wodach arktycznych i tropikalnych, przybrzeżnych i na pełnym oceanie. Tylko jeden z przedstawicieli tej grupy żyje w wodach słodkich. Jest to rekin tępogłowy( Carcharhinus leucas). Pozostałe zamieszkują wody słone.

Wybrani przedstawiciele

REKIN POLARNY(Somniosus microcephalus), zamieszkuje zimne wody, jego ciało ma długość około 7,5 m, charakterystycznymi cechami są: grzbiet ubarwiony na ciemno i małe płetwy.

DŁUGOSZPAR(Cetorhinus maximus), jest jedną z największych ryb na świecie. Długość ciała dochodzi nawet do 15 m, waga do 4 ton. Żywi się planktonem. Jest filtratorem. Pokarm odcedza na wyrostkach skrzelowych

Preferuje zimne morza.

REKIN MŁOT(Sphyrna zygaena)

Jest to ryba zamieszkująca przybrzeżne lub otwarte, ciepłe wody. Można ją spotkać w Morzu Śródziemnym. Głowa ma szerokie, boczne wyrostki przypominające nieco młot. Najczęściej osiąga długość 2 m, ale spotykane były okazy 4-5 metrowe. Żywi się rybami, płaszczkami i większymi bezkręgowcami.

REKIN WIELORYBI (Rhincodon typus),

Zamieszkuje strefę tropikalną. To, po długoszparze, druga z największych ryb. Osiąga długość do 16 m. Żywi się planktonem.

REKINEK PSI(Scyliorhinus canicula),

Należy do rodziny rekinkowatych, w której jest około 100 gatunków rekinów. Długość ciała dochodzi do 1 m. Rekinek psi preferuje nocny tryb życia. Jest rybą akwariową. Występuje w Morzu Śródziemnym i Oceanie Atlantyckim, zwłaszcza w strefie przybrzeżnej.

ŻARŁACZE

Są to ryby drapieżne, żyją na otwartych wodach oceanicznych. Wśród nich jest rekin ludojad(Carcharodon carcharias)

Podsumowanie:

Rekiny to bardzo liczna grupa mająca swoich przedstawicieli w wodach oceanicznych i morskich. Niektóre z nich preferują życie w na otwartych wodach, inne wolą przybrzeża. Większość żyje w wodach słonych. Jeden gatunek woli wody słodkie. Rekiny żywią się planktonem, bezkręgowcami w tym ślimakami i skorupiakami, innymi rybami a nawet ssakami morskimi: fokami, waleniami i delfinami. Na te ostatnie zwierzęta poluje żarłacz biały zwany ludojadem. Może atakować ludzi podobnie jak kilka innych drapieżników.

Rekiny podobnie jak płaszczki i chimery maja chrzęstny szkielet, w odróżnieniu od ryb kostnoszkieletowych i pozostałych kręgowców. Skóra pokryta jest łuskami homologicznymi do ludzkich zębów. Są to łuski plakoidalne z charakterystycznym, wystającym ząbkiem. W dotyku przypominają papier ścierny. Rekiny mają kilkanaście generacji ostrych spiczastych zębów wymienianych po zniszczeniu pierwszych dwóch rzędów. W paszczy może być nawet 3000 zębów.

Wszystkie są wrażliwe na prąd elektryczny, dzięki temu łatwiej im odnaleźć ofiarę. Mają dobrze rozwinięty narząd wzroku.