Tundra- stanowi bezleśny obszar, który rozciąga się na około północnego bieguna. Cechą charakterystyczną tundry jest bardzo surowy klimat. Zima jest zazwyczaj bardzo długa oraz mroźna a lato mroźne i krótkie. Temperatura w styczniu w tundrach amerykańskich i euroazjatyckim sięga -26 stopni Celsjusza. W niektórych miejscach temperatura może spadać do -60stopni. Temperatury lipcowe wynoszą około 15 stopni na plusie.

Warunki takie powodują, że pokrywa śniegu utrzymuje się czasem nawet dziewięć miesięcy. Na tereny położone w tej szerokości geograficznej dociera bardzo mało energii słonecznej. Na powierzchni ziemi znajduje się wieczna zmarzlina. Wieją tu także bardzo mroźne i silne wiatry. Wszystkie te czynniki powodują znaczne ograniczenie rozwoju zwierząt i roślin. Najczęstszymi gatunkami roślinnymi są mchy porosty oraz karłowate brzozy.

Na obszarze tundry występują zarówno roślinożercy jak i drapieżcy. Spotykamy tu lemingi, pardwy, renifery oraz gronostaje, sowy śnieżne, lisy polarne oraz niedźwiedzie polarne. Ponieważ w tundrze występuje niewiele gatunków, dlatego jest tu mało zależności pokarmowych a poza tym zdolności regulacyjne biocenoz są niewielkie. Naruszenie określonego ogniwa spowoduje prawdopodobnie zaburzenie funkcjonowania biocenozy.

Obszar tundry nie uległ znacznym przekształceniom i wpływom człowieka. warunki bytowe zwierząt oraz roślin nie są zakłócane przez działalność ludzką. Ostatnio jednak człowiek zaczął eksploatować z obszarów tundry ropę naftową, co może stanowić pewne zagrożenie dla biomu.

Olbrzymie przestrzenie leśne znajdujące się na dalekiej północy, graniczące od północy z tundrą nazywamy tajgą. Jest to szeroki obszar lasów, który znajduje się na terenach Kanady, a w Europie na obszarze Norwegii, Szwecji, Finlandii, Łotwy, Estonii oraz Rosji.

Klimat tych obszarów cechuje się bardzo krótkim latem, aczkolwiek suchym i ciepłym oraz długą i bardzo srogą zimą. Przez kilka miesięcy w roku temperatura przekracza 10 stopni Celsjusza. Roczne opady szacują się w granicach 400-600 milimetrów. Wegetacja jest wiec tutaj bardzo powolna a głównymi gatunkami, które tutaj występują są drzewa, szczególnie iglaste. Najczęstszymi gatunkami drzew są świerki, jodły, modrzewie, sosny i limby. Czasami występują też drzewa liściaste takie jak topole, brzozy, olszyny, osiki i wierzby. Drzewa rosną zwarcie i powodują zacienienie całego podłoża, dlatego uniemożliwiają rozwój innym roślinom. Runo leśne tworzą głównie liście, porosty, mchy oraz igliwie.

Duże obszary lasów stwarzają dogodne warunki do rozwoju zwierząt. Krótkie lato obfituje w pokarm a gęste lasy stanowią dobrą kryjówkę przed drapieżnikami oraz stanowią tereny lęgowe. Zwierzęta spotykamy wśród gałęzi, pomiędzy korą drzew, w ściółce i in. Korony zwartych drzew chronią przed parowaniem oraz wiatrem.

Najliczniej występują tutaj owady, ale spotykamy również dużo gatunków gryzoni. Stanowią one pokarm dla orła przedniego, gronostaja, żbika, rysia i wilka. Zwierzęta w czasie lata mają bardzo dużo pokarmu, jednakże zimą warunki te diametralnie się zmieniają. Niektóre zwierzęta takie jak ryjówki czy myszy, prowadzą życie pod śniegiem inne zapadają w sen zimowy czy hibernację, trwająca nawet osiem miesięcy.

W czasie zimy duże zwierzęta takie jak łosie, zające i jelenie zmieniają dietą na korę, gałęzie czy igliwie. Część zwierząt potrafi gromadzić w czasie lata duże zapasy, dzięki którym mogą przetrwać nawet całą zimę.

Drapieżcom w czasie mroźnej zimy nie brakuje raczej pożywienia.

Biom tajgi jest jednak bardzo zmiennym ekosystemem. Często pojawiają się tu klęski żywiołowe. Częste są pożary, ataki szkodników drzew. Skutki zanieczyszczenia środowiska są w tajdze bardzo wyraźne. Zniszczenie drzew tajgi może przyczynić się do zmniejszenia ilości tlenu na obszarze całego świata.

Traworośla czyli stepy występują w szerokościach geograficznych w których opady pojawiają się bardzo rzadko. Średnie opady na tych terenach wynoszą około 400 milimetrów na rok. Zima jest śnieżna i mroźna a lato gorące i suche. Występują tu znaczne wahania temperatur ( duże amplitudy). Klimat ten jest niekorzystny do rozwoju gatunków drzewiastych.

Występują tu głównie trawy i roślinność kserotermiczna ( ostnice, kurzyce, kostrzewy, wiechliny). Brak kryjówek powoduje , że zwierzęta tu występujące bardzo szybko biegają lub ryją w ziemi.

W norach kryją się jaszczurki, węże, oraz niektóre ptaki. Mało jest tu gatunków kopytnych. Występują natomiast kojoty, wilki i rysie. Bardzo często dochodzi tu do pojawiania się masowo gryzoni.

Do ptaków stepowych zaliczamy orły, przepiórki i sępy. Latem bardzo często pojawia się szarańcza. Większość gleb jest tutaj żyzna, dlatego tutejsi mieszkańcy zamienili je na pastwiska.