prezydent II RP, chemik. Pochodził z ziemiańskiej rodziny. Ukończył gimnazjum w Warszawie, a następnie Politechnikę w Rydze. W czasie studiów działał w polskiej tajnej organizacji socjalistycznej i angażował się w pracę niepodległościową. By uniknąć aresztowania w 1892 r. wyjechał do Londynu, gdzie studiował i pracował w fabryce. Tutaj też zetknął się z Piłsudskim. 5 lat później wyjechał do Fryburga w Szwajcarii, gdzie został asystentem katedry fizyki na tamtejszym uniwersytecie. Dokonał wtedy wielu odkryć z dziedziny elektrochemii i elektrofizyki i jako uznany specjalista uruchomił 1903 r. w Vevey pierwszą wytwórnię azotu. W 1912 r. przyjechał do Lwowa, gdzie został profesorem katedry elektrochemii i elektrofizyki Politechniki Lwowskiej. W czasie I wojny światowej był związany z piłsudczykowską POW. Cały czas pracował też na politechnice i zajmował się rafinacją ropy naftowej. W niepodległej Polsce współtworzył przemysł chemiczny - był współzałożycielem Chemicznego Instytutu Badawczego. W 1925 r. został rektorem Politechniki Lwowskiej, ale szybko przeniósł się na Politechnikę Warszawską. W 1926 r. z rekomendacji Piłsudskiego został wybrany na prezydenta II RP i funkcję tę pełnił do 30 IX 1939 r., kiedy to zrzekł się tej godności na korzyść Władysława Raczkiewicza. Po klęsce wrześniowej został internowany w Rumunii, ale dzięki zabiegom dyplomatycznym przedostał się do Szwajcarii i mieszkał tam aż do śmierci. Zdążył jeszcze spisać swoje pamiętniki.
Potrzebujesz pomocy?
Już uciekasz?
Nie znalazłeś tego, czego szukasz na Bryku?
Jest tutaj pełno osób, które moga Ci pomóc!
Zadaj pytanie i otrzymaj szybką odpowiedź.
