Monolog dla Kasandry - geneza utworu i typ liryki
Wiersz „Monolog dla Kasandry” pochodzi z tomu „Sto pociech” (1967). Szymborska sięga po antyczny mit Kasandry (podobnie jak Ajschylos w „Agamemnonie” i Jan Kochanowski w „Odprawie posłów greckich”) i wykorzystuje go, by opowiedzieć o losie jednostki, która widzi więcej niż inni, ale nikt nie chce jej słuchać.
Typ liryki: liryka bezpośrednia, liryka roli, liryka refleksyjno-filozoficzna.
