Dwa wyroki - geneza utworu i typ liryki
Wiersz „Dwa wyroki” należy do powojennej liryki Różewicza o doświadczeniu okupacji i został po raz pierwszy opublikowany w „Odrodzeniu” (nr 14/15) w 1947 r., a następnie znalazł się w zbiorze „Niepokój”. Opracowania wskazują, że tekst jest poświęcony starszemu bratu poety – Januszowi, żołnierzowi AK rozstrzelanemu w 1944 roku oraz matce – Stefanii, która bardzo przeżyła śmierć syna. Właśnie z tego powodu wiersz został później powtórzony także w książce „Matka odchodzi”, w dziale „Wiersze dla matki”.
Typ liryki: liryka bezpośrednia, liryka sytuacyjna, liryka refleksyjno-filozoficzna.
