Elegia o… [chłopcu polskim] - analiza i interpretacja
Utwór Baczyńskiego ma formę elegii — poetyckiego lamentu po śmierci młodego żołnierza. Wiersz składa się z trzech strof, z których każda ma nieregularną liczbę wersów i cechuje je brak regularnego układu rymów. W kompozycji widać stopniowanie od spokojnego życia, przez wojnę i cierpienie, aż po śmierć.
Podmiot liryczny — matka — opowiada o losie swojego syna, który został „oddzielony od snów”, a więc od dzieciństwa, niewinności i bezpieczeństwa. Został wychowany w okrutnej rzeczywistości wojny, pełnej cierpienia i strachu. Poeta buduje przejmujący kontrast między delikatnością macierzyńskiej miłości („syneczku”) a brutalnością wojny („żelazne łzy”, „bochen trwóg”, „czarna broń”). To lament nad utraconą młodością i niewinnością.
