Ballada o dwóch siostrach - problematyka
Konstanty Ildefons Gałczyński poruszył w „Balladzie o dwóch siostrach” kilka problemów. Poeta przedstawił Noc i Śmierć jako dwie siostry, pokazując ich bliskość. Obie wiążą się z ciemnością, utratą świadomości i odejściem od świata. Sen jest jednak odwracalny, śmierć – nie. To tradycyjny motyw „śmierci jako siostry snu”, podany w nowoczesnej, ironicznej wersji. Ponadto w balladzie pojawia się fascynacja śmiercią, która jest piękniejsza, daje zacniejszy napój i ma piękniejsze kolczyki. Nie tylko przeraża, ale i kusi. Tym samym obnażona zostaje złudność ludzkiej beztroski. Podróżny przyjmuje od Nocy i Śmierci kielichy jak od zwykłych szynkarek, nie myśląc o konsekwencjach. W szerszym sensie – człowiek bawi się i pije, bagatelizując zagrożenie, jakie niesie za sobą Śmierć, gotowa podać mu ostatni kielich.
Autor zadbał, aby jego opowieść miała uniwersalny charakter, powołując się na Johna Burtona, który opowiedział mu ją w Dublinie i który słynie z ballad i niezwykłych opowieści. Tym samym historia wędrowca może przydarzyć się każdemu, na dowolnym krańcu świata.
