Harry Potter i Komnata Tajemnic - streszczenie szczegółowe

Rozdział I – „Najgorsze urodziny”

Harry Potter spędza kolejne wakacje w domu Dursleyów przy Privet Drive. Krewni nadal traktują go jak niechcianego gościa i boją się wszystkiego, co ma związek z magią. W dniu dwunastych urodzin Harry’ego nikt nie składa mu życzeń ani nawet nie wspomina o tym wydarzeniu. Wuj Vernon zajmuje się wyłącznie przygotowaniami do uroczystej kolacji z państwem Masonami. Są to zamożni przedsiębiorcy, z którymi chce zawrzeć ważną umowę dotyczącą sprzedaży świdrów.

Harry ma zamknąć się w pokoju, zachować ciszę i udawać, że nie istnieje. Wcześniej zauważa w ogrodzie parę wielkich oczu obserwujących go z żywopłotu. Gdy dokuczający mu Dudley przypomina o braku prezentów i listów, Harry grozi mu użyciem czarów. Po kolacji wraca do pokoju, gdzie odkrywa, że czeka na niego niezwykła istota.

Rozdział II – „Ostrzeżenie Zgredka”

Tajemniczym gościem jest Zgredek, skrzat domowy, który zachowuje się bardzo nerwowo i karze sam siebie za każde nieprzychylne słowo o swoich właścicielach. Informuje Harry’ego, że w Hogwarcie przygotowywany jest niebezpieczny spisek. Błaga chłopca, aby nie wracał do szkoły, lecz nie może powiedzieć, kto stoi za zagrożeniem. Harry odmawia, ponieważ Hogwart jest jedynym miejscem, w którym czuje się naprawdę szczęśliwy.

Zgredek przyznaje, że przechwytywał listy od przyjaciół, licząc, że Harry poczuje się zapomniany. Kiedy chłopiec nadal odmawia, skrzat za pomocą magii rozbija deser przygotowany dla Masonów. Harry otrzymuje następnie ostrzeżenie z Ministerstwa, ponieważ niepełnoletnim czarodziejom nie wolno używać magii poza szkołą.

Państwo Masonowie uciekają przerażeni, a szansa Vernona na podpisanie umowy przepada. Wuj odkrywa jednocześnie, że Harry nie może bezkarnie rzucać zaklęć. Zamyka go więc w pokoju, montuje kratę w oknie i wypuszcza jedynie do łazienki. Jedzenie podawane jest chłopcu przez otwór w drzwiach. Harry zaczyna obawiać się, że naprawdę nie wróci do Hogwartu, lecz pewnej nocy budzi go światło pojawiające się za oknem.

Rozdział III – „Nora”

Za oknem unosi się zaczarowany samochód, którym przylecieli Ron, Fred i George Weasley. Zaniepokoił ich brak odpowiedzi na wysyłane do Harry’ego listy. Za pomocą liny przywiązanej do samochodu wyrywają kratę, a następnie pakują kufer i klatkę Hedwigi. Wuj Vernon próbuje zatrzymać siostrzeńca, chwytając go za nogę, ale chłopcom udaje się odlecieć.

W czasie podróży Harry opowiada o ostrzeżeniu Zgredka. Bracia podejrzewają związek skrzata z Malfoyami, ponieważ Lucjusz był dawniej zwolennikiem Voldemorta.

Chłopcy docierają do Nory, rodzinnego domu Weasleyów, i próbują niepostrzeżenie wrócić do łóżek. Ich plan się nie udaje, ponieważ pani Weasley czeka na nich i jest wściekła z powodu niebezpiecznej wyprawy. Harry’ego jednak wita serdecznie i przygotowuje dla wszystkich śniadanie. Po pracy wraca Arthur Weasley, zatrudniony w Ministerstwie Magii w urzędzie zajmującym się niewłaściwym użyciem przedmiotów, które posiadają mugole. Początkowo jest zachwycony przygodą synów, ale szybko przypomina sobie, że powinien ich skarcić. Harry poznaje także nieśmiałą Ginny, która jest nim wyraźnie zafascynowana. Pobyt w Norze pozwala mu doświadczyć ciepła i bliskości prawdziwej rodziny.

Rozdział IV – „W księgarni Esy i Floresy”

Harry i Weasleyowie otrzymują listy z Hogwartu zawierające spis potrzebnych podręczników. Większość książek napisał Gilderoy Lockhart, sławny czarodziej opisujący swoje rzekome przygody. Podręczniki są bardzo drogie, co martwi Weasleyów, zwłaszcza że po raz pierwszy do szkoły wybiera się również Ginny.

Podczas podróży proszkiem Fiuu Harry niewyraźnie wypowiada nazwę celu i trafia do sklepu Borgina i Burkesa na ulicy Śmiertelnego Nokturnu. Ukryty przed Lucjuszem i Draconem słyszy, że ojciec Malfoya chce sprzedać przedmioty związane z czarną magią przed kontrolą Ministerstwa.

Po wyjściu Malfoyów zagubionego Harry’ego odnajduje Hagrid i odprowadza go do Weasleyów oraz Hermiony.

W księgarni „Esy i Floresy” Lockhart podpisuje książki. Wyciąga Harry’ego z tłumu, pozuje z nim do zdjęć i ogłasza, że został nauczycielem obrony przed czarną magią. Później dochodzi do kłótni i bójki Arthura Weasleya z Lucjuszem Malfoyem. W zamieszaniu Lucjusz potajemnie wkłada czarny dziennik do podręcznika Ginny. Nikt nie zauważa jego działania.

Rozdział V – „Wierzba Bijąca”

W dniu wyjazdu do Hogwartu Weasleyowie zbyt późno opuszczają Norę i kilkakrotnie zawracają po zapomniane przedmioty. Na dworcu King’s Cross Harry i Ron mają przejść na peron 9 i 3/4 jako ostatni, lecz bariera nagle staje się twarda. Chłopcy nie wiedzą, że przejście zamknął Zgredek. Zamiast poczekać na rodziców Rona przy samochodzie, podejmują pochopną decyzję o samodzielnym locie do szkoły.

Samochód podąża za ekspresem, lecz jego niewidzialność przestaje działać i pojazd zostaje zauważony przez mugoli. W pobliżu szkoły silnik odmawia posłuszeństwa, a chłopcy uderzają w Wierzbę Bijącą. Różdżka Rona łamie się, a samochód wyrzuca pasażerów, po czym odjeżdża do lasu.

Harry i Ron zaglądają przez okno Wielkiej Sali i widzą ceremonię rozpoczęcia roku. Po chwili odnajduje ich profesor Snape. Nauczyciel oskarża chłopców o złamanie wielu przepisów i z radością myśli o ich usunięciu ze szkoły. Dumbledore i profesor McGonagall postanawiają jednak pozostawić ich w Hogwarcie. Otrzymują szlabany, a Gryffindor traci punkty. Dyrektor ostrzega, że kolejne podobne wykroczenie może zakończyć się wydaleniem.

Rozdział VI – „Gilderoy Lockhart”

Hermiona jest oburzona nieodpowiedzialnością przyjaciół. Podczas śniadania Ron otrzymuje wyjca od matki, który głośno gani go za kradzież samochodu i ostrzega przed kolejnym wybrykiem.

Na zielarstwie uczniowie przesadzają mandragory, których krzyk może zabić człowieka. Sporządzony z dojrzałych roślin wywar potrafi uleczyć spetryfikowane osoby. Harry poznaje również Colina Creeveya, pierwszorocznego Gryfona zafascynowanego jego sławą.

Podczas lekcji obrony przed czarną magią Lockhart rozdaje test zawierający pytania dotyczące wyłącznie jego życia, wyglądu i ulubionych rzeczy. Następnie wypuszcza z klatki chochliki kornwalijskie, aby uczniowie mogli zobaczyć go w działaniu. Stworzenia wywołują ogromny chaos: chwytają uczniów, niszczą klasę i wyrzucają różdżkę nauczyciela przez okno. Lockhart nie potrafi ich opanować, dlatego ucieka, pozostawiając zadanie Harry’emu, Ronowi i Hermionie. Zajęcia po raz pierwszy wyraźnie pokazują, że sława Lockharta nie odpowiada jego rzeczywistym umiejętnościom.

Rozdział VII – „Szlamy i szepty”

Oliver Wood rozpoczyna intensywne treningi drużyny Gryffindoru. Podczas jednego z nich na boisko wchodzą Ślizgoni. Okazuje się, że ich nowym szukającym został Draco Malfoy, a Lucjusz kupił wszystkim zawodnikom najnowsze miotły Nimbus 2001. Gdy Hermiona stwierdza, że Draco zdobył miejsce dzięki pieniądzom ojca, chłopak nazywa ją „szlamą”, czyli obraźliwym określeniem osoby pochodzącej z mugolskiej rodziny.

Ron próbuje ukarać Malfoya zaklęciem, ale jego złamana różdżka kieruje czar przeciwko niemu i chłopiec zaczyna wypluwać ślimaki. Hagrid pomaga Ronowi i zapewnia Hermionę, że pochodzenie nie ma wpływu na zdolności magiczne.

Podczas szlabanu Ron czyści puchary w Izbie Pamięci, a Harry pomaga Lockhartowi odpowiadać na listy wielbicieli. W gabinecie nauczyciela słyszy lodowaty głos dochodzący ze ścian, który mówi o zabijaniu. Lockhart niczego nie słyszy, a Ron nie potrafi wyjaśnić zdarzenia.

Rozdział VIII – „Przyjęcie w rocznicę śmierci”

Po treningu quidditch Harry wraca do zamku przemoczony i ubrudzony błotem. Filch zauważa ślady na podłodze, prowadzi chłopca do swojego gabinetu i zamierza go ukarać. Gdy woźny wychodzi sprawdzić hałas wywołany przez Irytka, Harry znajduje na biurku ulotkę kursu magii dla charłaków. Rozumie, że Filch pochodzi z rodziny czarodziejów, ale sam nie potrafi posługiwać się magią. Woźny wraca i z przerażeniem zauważa, że chłopiec poznał jego tajemnicę, dlatego pozwala mu odejść.

Prawie Bezgłowy Nick przyznaje, że poprosił Irytka o pomoc, i zaprasza Harry’ego na obchody pięćsetnej rocznicy swojej śmierci.

Harry, Ron i Hermiona udają się na ponure przyjęcie duchów, ale szybko je opuszczają. W drodze powrotnej Harry ponownie słyszy tajemniczy głos. Trójka przyjaciół znajduje nieruchomą kotkę Filcha oraz napis: „Komnata Tajemnic została otwarta. Wrogowie dziedzica, strzeżcie się”.

Rozdział IX – „Napis na ścianie”

Na korytarzu gromadzą się uczniowie wracający z uczty. Filch widzi swoją kotkę i oskarża Harry’ego o jej zabicie. Dumbledore zabiera panią Norris do gabinetu Lockharta, gdzie dokładnie ją bada. Stwierdza, że zwierzę nie umarło, lecz zostało spetryfikowane za pomocą bardzo potężnej magii. Profesor Sprout hoduje mandragory, z których po osiągnięciu dojrzałości będzie można przygotować lekarstwo. Profesor Snape zwraca uwagę na to, że Harry znalazł się w podejrzanym miejscu, lecz Dumbledore podkreśla brak dowodów jego winy.

Profesor Binns opowiada o czterech założycielach Hogwartu. Salazar Slytherin sprzeciwiał się przyjmowaniu dzieci mugoli i przed odejściem miał ukryć komnatę z potworem. Tylko jego dziedzic może wypuścić bestię, aby usunęła ze szkoły mugolaków.

Przyjaciele podejrzewają Dracona Malfoya o bycie dziedzicem Slytherina. Hermiona proponuje przygotowanie Eliksiru Wielosokowego, aby pod postaciami Ślizgonów dostać się do ich pokoju wspólnego i wypytać Malfoya. Sporządzenie trudnej mikstury potrwa około miesiąca.

Rozdział X – „Złośliwy tłuczek”

Przyjaciele przygotowują Eliksir Wielosokowy w opuszczonej łazience Jęczącej Marty, zdobywając brakujące składniki ze składziku Snape’a.

Podczas meczu Gryffindoru ze Slytherinem zaczarowany tłuczek atakuje wyłącznie Harry’ego. Mimo niebezpieczeństwa chłopiec łapie znicz przed Malfoyem i zapewnia drużynie zwycięstwo, lecz tłuczek łamie mu rękę.

Lockhart postanawia popisać się zdolnościami uzdrawiania. Rzuca zaklęcie, które zamiast złączyć kości, całkowicie usuwa je z ręki Harry’ego. Chłopiec trafia do skrzydła szpitalnego i wypija bolesny w działaniu eliksir Szkiele-Wzro. Nocą odwiedza go Zgredek. Przyznaje, że to on zamknął przejście na peron i zaczarował tłuczek. Wszystko robił po to, aby skłonić Harry’ego do opuszczenia Hogwartu. Wyjawia także, że Komnata Tajemnic została otwarta już wcześniej, ale nie może zdradzić przez kogo.

Próbę zdobycia informacji, kto otworzył komnatę tajemnic przerywa pojawienie się nauczycieli niosących spetryfikowanego Colina Creeveya. Chłopiec został zaatakowany, gdy próbował odwiedzić Harry’ego. Znaleziony przy nim aparat jest stopiony od środka, co świadczy o zetknięciu z niezwykle silną magią.

Rozdział XI – „Klub pojedynków”

Po kolejnych atakach atmosfera w szkole staje się coraz bardziej napięta.

W klubie pojedynków profesor Snape bez trudu rozbraja Lockharta. Podczas walki Harry’ego z Draconem Malfoy wyczarowuje węża. Potter każe mu zostawić Justina w spokoju, nie wiedząc, że mówi językiem węży. Pozostali słyszą tylko syczenie i sądzą, że nakłania gada do ataku.

Ron i Hermiona wyjaśniają Harry’emu, że umiejętność ta jest bardzo rzadka i kojarzona z Salazarem Slytherinem. Wieść szybko rozchodzi się po szkole. Uczniowie zaczynają uważać Harry’ego za dziedzica, a Justin unika spotkania z nim. Gdy Potter chce wszystko wyjaśnić, znajduje chłopca spetryfikowanego na korytarzu. Obok niego unosi się nieruchomy Prawie Bezgłowy Nick. Na miejscu zjawia się profesor McGonagall. Ponieważ Harry ponownie znajduje się przy ofiarach, podejrzenia wobec niego jeszcze bardziej się nasilają. Nauczycielka prowadzi go do Dumbledore’a.

Rozdział XII – „Eliksir Wielosokowy”

W gabinecie dyrektora Tiara Przydziału ponownie mówi Harry’emu, że pasowałby do Slytherinu. Chłopiec widzi także, jak ptak Dumbledore’a staje w płomieniach. Dyrektor wyjaśnia, że Fawkes jest odradzającym się z popiołów feniksem, i zapewnia ucznia, że nie uważa go za sprawcę ataków.

W Boże Narodzenie Harry i Ron usypiają Crabbe’a oraz Goyle’a, a dzięki ich włosom przybierają postacie kolegów Malfoya. Draco prowadzi ich do pokoju wspólnego Slytherinu.

Malfoy przyznaje, że nie wie, kto jest dziedzicem komnaty tajemnic. Chciałby jednak pomóc mu w usuwaniu mugolaków. Opowiada także, że podczas poprzedniego otwarcia komnaty zginęła jedna uczennica. Pokazuje artykuł o kontroli przeprowadzonej w domu jego ojca, do której doprowadziła informacja przekazana Arthurowi Weasleyowi. Chłopcy opuszczają pokój przed zakończeniem działania eliksiru. Podejrzenia wobec Dracona okazują się bezpodstawne. Hermiona nie idzie z nimi, ponieważ przez pomyłkę wykorzystała koci włos zamiast włosa człowieka. Częściowo przemienia się w kota i na kilka tygodni trafia do skrzydła szpitalnego.

Rozdział XIII – „Bardzo sekretny dziennik”

W zalanej łazience Jęczącej Marty Harry znajduje dziennik Toma Marvola Riddle’a. Ron pamięta jego nazwisko z pucharu za szczególne zasługi. Ponieważ Riddle uczył się w Hogwarcie pięćdziesiąt lat wcześniej, dziennik może zawierać informacje o pierwszym otwarciu komnaty.

Kiedy Harry pisze w dzienniku, Riddle odpowiada i przenosi go do wspomnienia sprzed pięćdziesięciu lat. Po śmierci uczennicy Hogwart miał zostać zamknięty, czego Tomas Riddle szczególnie się obawiał, ponieważ nie chciał wracać do sierocińca.

Następnie Harry widzi, jak Tom przyłapuje młodego Hagrida z ogromnym pająkiem o imieniu Aragog. Riddle oskarża Hagrida o sprowadzenie potwora i spowodowanie ataków. Aragog ucieka, ale Hagrid zostaje wydalony z Hogwartu, a jego różdżka złamana. Po tym wydarzeniu ataki ustają, a Riddle otrzymuje nagrodę. Harry wierzy przedstawionemu wspomnieniu i zaczyna podejrzewać, że Hagrid mógł niechcący odpowiadać za dawną tragedię.

Rozdział XIV – „Korneliusz Knot”

Pewnego dnia ktoś przeszukuje dormitorium Harry’ego i kradnie dziennik.

Kolejny mecz zostaje odwołany, ponieważ spetryfikowano Hermionę Granger i Penelopę Clearwater. Obok dziewcząt znaleziono niewielkie lusterko. Nauczyciele wprowadzają surowe zasady bezpieczeństwa.

Harry i Ron postanawiają zapytać Hagrida o wydarzenia sprzed pięćdziesięciu lat. Pod peleryną niewidką udają się do jego chatki. Gajowy zachowuje się nerwowo i trzyma przy sobie kuszę. Zanim przyjaciele zdążą z nim porozmawiać, pojawiają się Dumbledore oraz minister magii Korneliusz Knot. Minister nie jest pewien winy Hagrida, ale z powodu nacisków opinii publicznej poleca zamknąć go w Azkabanie.

Do chatki przychodzi także Lucjusz Malfoy. Przynosi podpisaną przez radę szkoły decyzję o odsunięciu Dumbledore’a od stanowiska dyrektora. Dumbledore ostrzega, że bez niego w Hogwarcie może dojść do kolejnych ataków, lecz zgadza się odejść. Zaznacza jednak, że pomoc zostanie udzielona każdemu, kto szczerze o nią poprosi. Hagrid, świadomy obecności ukrytych chłopców, głośno mówi, że aby poznać prawdę, należy podążać za pająkami.

Rozdział XV – „Aragog”

Harry i Ron idą za pająkami do Zakazanego Lasu, zabierając Kła. Mimo panicznego lęku Rona docierają w głąb lasu i odnajdują zdziczały samochód pana Weasleya.

Chłopcy zostają otoczeni przez ogromne akromantule i zaniesieni do ich przywódcy. Aragog, Akromantula, stary i ślepy pająk, potwierdza, że Hagrid opiekował się nim jeszcze jako uczeń. Zapewnia jednak, że nie pochodzi z Komnaty Tajemnic i nigdy nie zaatakował żadnego człowieka w zamku. Riddle wykorzystał go jedynie jako wygodny dowód przeciwko Hagridowi. Aragog nie chce wymienić nazwy prawdziwego potwora, ponieważ pająki boją się go bardziej niż innych stworzeń. Wyjawia tylko, że uczennicę zabitą podczas pierwszego otwarcia komnaty znaleziono w łazience.

Mimo przyjaźni z Hagridem Aragog pozwala swoim licznym potomkom pożreć chłopców. W ostatniej chwili pojawia się zaczarowany samochód, zabiera Harry’ego, Rona i Kła, a następnie wywozi ich z lasu. Po powrocie Harry rozumie, że ofiarą dawnego ataku była Jęcząca Marta, której duch do dziś przebywa w łazience.

Rozdział XVI – „Komnata Tajemnic”

Ginny próbuje powiedzieć Harry’emu i Ronowi coś ważnego, lecz przeszkadza jej Percy. Chłopcy nie wiedzą, że chciała opowiedzieć o dzienniku.

W skrzydle szpitalnym Harry znajduje w dłoni Hermiony kartkę z opisem bazyliszka – olbrzymiego węża, którego bezpośrednie spojrzenie zabija. Dopisek „rury” pozwala mu zrozumieć, że stwór porusza się instalacją wodną, dlatego słyszał jego głos w ścianach.

Przyjaciele wyjaśniają również, dlaczego dotychczasowe ofiary nie zginęły. Pani Norris zobaczyła odbicie bazyliszka w wodzie, Colin przez aparat, Justin przez ciało Prawie Bezgłowego Nicka, a Hermiona i Penelopa posłużyły się lusterkiem. Sam duch przyjął spojrzenie potwora, choć jako osoba zmarła nie mógł umrzeć ponownie. Harry słyszy bazyliszka, ponieważ zna język węży.

Chłopcy chcą powiadomić nauczycieli, lecz wtedy ogłoszony zostaje kolejny atak. Na ścianie widnieje napis informujący, że Ginny Weasley została zabrana do Komnaty Tajemnic, gdzie ma pozostać na zawsze. Profesorowie pozornie powierzają jej uratowanie Lockhartowi, który wcześniej przechwalał się znajomością kryjówki potwora.

Harry i Ron idą przekazać mu swoje odkrycia, ale zastają nauczyciela podczas pakowania. Lockhart przyznaje, że jest oszustem. Odnajdywał prawdziwych bohaterów, poznawał ich historie, usuwał im pamięć, a później przedstawiał ich dokonania jako własne. Chłopcy zmuszają go do udania się do łazienki Marty. Duch opowiada, że przed śmiercią zobaczył przy jednej z umywalek ogromne żółte oczy. Harry zauważa na kranie symbol węża i za pomocą wężomowy otwiera przejście.

Cała trójka zjeżdża rurą głęboko pod szkołę. W tunelu znajduje wielką skórę zrzuconą przez bazyliszka. Lockhart zabiera uszkodzoną różdżkę Rona i próbuje wymazać chłopcom pamięć. Zaklęcie odbija się jednak od różdżki i trafia w niego samego. Wybuch powoduje zawalenie przejścia. Ron zostaje z nieprzytomnym nauczycielem po jednej stronie rumowiska, natomiast Harry samotnie rusza na ratunek Ginny.

Rozdział XVII – „Dziedzic Slytherina”

Harry dociera do ogromnej sali ozdobionej posągiem Salazara Slytherina. Na podłodze odnajduje nieprzytomną Ginny i próbuje ją obudzić. Pojawia się jednak Tomas Riddle, który zabrał Harry 'emu jego różdżkę. Nie jest żywym człowiekiem, lecz wspomnieniem zachowanym w pamiętniku. Z każdą chwilą staje się silniejszy, ponieważ przejmuje energię dziewczynki.

Tom wyjaśnia, że Ginny przez wiele miesięcy zwierzała się dziennikowi ze swoich problemów. Zdobył jej zaufanie, a następnie zaczął nią kierować. Pod jego wpływem dziewczynka otwierała komnatę, wypuszczała bazyliszka, zabijała szkolne koguty i umieszczała napisy na ścianach. Kiedy zorientowała się, że pamiętnik jest niebezpieczny, wyrzuciła go w łazience Marty. Później zobaczyła jednak dziennik u Harry’ego i ukradła go, obawiając się, że Riddle zdradzi jej tajemnicę. Tom wykorzystał ją następnie jako przynętę, aby sprowadzić Harry’ego do komnaty.

Riddle zapisuje w powietrzu swoje nazwisko i przestawia litery. Ujawnia w ten sposób, że Tom Marvolo Riddle to młody Lord Voldemort, prawdziwy dziedzic Salazara Slytherina. Chce dowiedzieć się, jak Harry zdołał przeżyć jego atak. Chłopiec odpowiada, że Dumbledore jest potężniejszym czarodziejem niż Voldemort. W tej chwili pojawia się feniks Fawkes, przynosząc Tiarę Przydziału.

Riddle uwalnia bazyliszka. Harry zamyka oczy, aby uniknąć jego spojrzenia. Fawkes atakuje potwora i wyłupuje mu oczy, lecz ślepy wąż nadal poluje za pomocą słuchu i węchu. Z Tiary Przydziału wysuwa się miecz Godryka Gryffindora. Harry wbija go w podniebienie bazyliszka i zabija bestię, ale jeden z jadowitych kłów przebija mu ramię. Chłopiec jest przekonany, że umiera. Fawkes leczy jednak ranę swoimi łzami.

Harry przebija dziennik kłem bazyliszka. Z jego środka wypływa atrament, a postać Riddle’a zostaje zniszczona. Ginny odzyskuje przytomność i z płaczem przyznaje się do otwarcia komnaty. Harry zapewnia, że rozumie, iż działała pod wpływem Voldemorta. Fawkes zabiera Harry’ego, Ginny, Rona i pozbawionego pamięci Lockharta z podziemi.

Rozdział XVIII – „Nagroda Zgredka”

Harry opowiada Dumbledore’owi i Weasleyom całą prawdę o Komnacie Tajemnic. Ginny nie zostaje ukarana, ponieważ działała pod kontrolą Voldemorta. Harry i Ron otrzymują nagrody za szczególne zasługi, Lockhart trafia do szpitala, a Hagrid zostaje zwolniony.

Harry nadal martwi się swoimi podobieństwami do Voldemorta. Dumbledore wyjaśnia, że podczas nieudanego ataku czarnoksiężnik prawdopodobnie przekazał mu część własnych zdolności, między innymi umiejętność rozmawiania z wężami. Nie oznacza to jednak, że Harry jest taki sam jak on. Dyrektor podkreśla, że o człowieku świadczą przede wszystkim jego wybory, a nie posiadane zdolności. Harry sam wybrał Gryffindor, a zdobycie miecza Godryka dowodzi, że naprawdę należy do tego domu.

Do gabinetu przybywa rozwścieczony Lucjusz Malfoy, któremu towarzyszy Zgredek. Dumbledore wyjaśnia, że rada szkoły poprosiła go o powrót, a jej członkowie przyznali, że Lucjusz groził ich rodzinom. Harry dostrzega strach skrzata i rozumie, że to Malfoy jest jego właścicielem. Domyśla się także, że Lucjusz podrzucił Ginny dziennik podczas bójki w księgarni, aby zaszkodzić Arthurowi Weasleyowi i doprowadzić do ataków na mugolaków. Nie można jednak udowodnić jego winy.

Harry wkłada swoją brudną skarpetkę do zniszczonego pamiętnika i oddaje go Lucjuszowi. Mężczyzna wyciąga ubranie, po czym rzuca dziennik Zgredkowi. Ponieważ skrzat domowy odzyskuje wolność po otrzymaniu części garderoby od właściciela, podstęp Harry’ego uwalnia Zgredka. Lucjusz próbuje zaatakować chłopca, ale skrzat staje w jego obronie.

Dojrzałe mandragory pozwalają uleczyć panią Norris oraz wszystkich spetryfikowanych uczniów i ducha. Odbywa się uroczysta uczta, podczas której Gryffindor świętuje zwycięstwo, a Hagrid wraca do szkoły. Dumbledore odwołuje egzaminy, co wywołuje powszechną radość. Rok szkolny kończy się bezpiecznie, a Harry wraz z przyjaciółmi wyrusza pociągiem na wakacje.