Osobowość to zespół cech psychicznych, które są właściwe dla konkretnego człowieka i tylko ludziom, do niedawna, przypisywało się ich posiadanie. Najnowsze badania pokazują jednak, że osobniki danego gatunku zwierząt również mogą wykazywać indywidualne rysy osobowościowe.  

Osobowości wiewiórek 

Na Uniwersytecie Kalifornijskim w Davies udowodniono fakt posiadania przez zwierzęta indywidualnych osobowości na przykładzie gryzoni z rodziny wiewiórkowatych — pięknosusłów złocistych, które występują w Stanach Zjednoczonych i Kanadzie. Opisane w czasopiśmie Animal Behaviour badanie udowodniło, że wiewiórki te wykazują cztery główne cechy osobowości: śmiałość, agresywność, towarzyskość i różne poziomy aktywności. 

Jak osobowość wiewiórek wpływa na ich życie? 

To, jaką osobowość ma dane zwierzę, może wpływać chociażby na to, jak wykorzystuje ono przestrzeń. Na przykład odważniejsze i bardziej agresywne wiewiórki mogą znaleźć więcej pożywienia lub bronić większego terytorium, ale jednocześnie ich ryzykowne zachowanie może narazić je na drapieżniki lub wypadki.  

Uwzględnianie osobowości w zarządzaniu dziką przyrodą może być szczególnie ważne podczas przewidywania reakcji dzikich zwierząt na nowe warunki, takie jak zmiany lub niszczenie siedlisk z powodu działalności człowieka — wyjaśnia główna autorka badań, Jaclyn Aliperti. 

Dzięki wiedzy na temat osobowości występujących pośród osobników danego gatunku zwierząt możliwe będzie dokładniejsze przewidywanie czynników środowiskowych, które mogą prowadzić do wyginięcia danej populacji, a co za tym idzie, da to możliwość lepszej ochrony zagrożonych gatunków.  

Eksperymenty na wiewiórkach 

Chociaż zwierzętom nie można wykonać testów osobowościowych podobnych do tych, które robi się ludziom, to da się wyciągnąć pewne wnioski z obserwowania ich reakcji na różne sytuacje, jak np. zetknięcie się z nowym środowiskiem, ujrzenie siebie w lustrze, zamknięcie w pułapce czy wypuszczenie na wolność.

152184284_m
Badania nad osobowością zwierząt, mogą pomóc w ochronie wymierających gatunków. /123RF/PICSEL

Badanie, w którym poddawano wiewiórki uczestnictwu w takich właśnie sytuacjach, wykazało, że śmielsze pięknosusły lepiej radziły sobie na wszystkich obszarach, a odważniejsze szybciej się poruszały. Okazało się również, że bardziej śmiałe, agresywne i towarzyskie wiewiórki potrafiły zapewniać sobie lepszy dostęp do skał, z których mogły obserwować drapieżniki, a co za tym idzie, skuteczniej ich unikać i chronić się przed nimi.  

Przetrwają mocniejsze osobowości 

Pięknosusły złociste są uznawane za aspołeczne, w porównaniu do innych gatunków wiewiórek, ale badania wykazały, że nawet wśród nich znajdują się osobniki bardziej społeczne i to właśnie one wydają się mieć przewagę nad resztą. Mocniejsza osobowość u pięknosusłów rzutuje na ich większą zdolność do przetrwania i rozmnażania się, a to natomiast może mieć wpływ na rozwój gatunku w przyszłości. 

Joanna Cwynar