Męki Tantala - znaczenie i pochodzenie związku frazeologicznego. 

Męki Tantala - znaczenie

Męki Tantala - związek frazeologiczny oznaczający nieustające cierpienie wypływające z braku możliwości osiągnięcia czegoś, co wydaje się być łatwo osiągalne, dostępne na wyciągnięcie ręki. Związek frazeologiczny "męki Tantala" pochodzi z greckiego mitu opowiadającego historię rodu króla Tantalosa, władcy krainy o nazwie Lidia.

Męki Tantala - treść mitu o królu Tantalu

Związek wyrazowy "męki Tantala" jest związany z tym, co spotkało króla lidzkiego Tantalosa, który cieszył się sympatią i przyjaźnią bogów olimpijskich. Bogowie często zapraszali Tantala do swojej siedziby na Olimpie, aby towarzyszył im przy stole. Tantal, początkowo onieśmielony zaszczytem, z czasem odważył się kraść nektar i ambrozję, a następnie częstować swoich dworzan. 

Zeus pobłażał mu ze względu na sympatię, jaką darzył Tantala. To jednak rozzuchwaliło go jeszcze bardziej. Król Tantal zapragnął sprawdzić, czy Zeus i jego towarzysze naprawdę są bogami obdarzonymi nadludzkimi zdolnościami i mocą. Zaprosił bogów do swego pałacu na ucztę. Jako ostatnią potrawę podał pieczeń, której bogowie nie chcieli zjeść, gdyż zorientowali się, że nie jest to upieczone zwierzę, lecz ciało królewicza Pelopsa. 

Tylko Demeter, straciwszy boskie zdolności przez tęsknotę za córką, oderwała kawałek łopatki. Zeus przywrócił Pelopsa do życia, wstawiając  w łopatkę płytkę z kości słoniowej. Król Tantal został ukarany poprzez strącenie do Tartaru i postawiony w niewielkim zbiorniku wodnym. Męki Tantala polegały na tym, że nie mógł zaspokoić  głodu i pragnienia. 

Gdy sięgał po owoce znajdujące się na drzewie nad sadzawką, gałęzie same odchylały się. Z kolei, gdy próbował napić się, woda wokół niego w niewytłumaczalny sposób znikała. Męki Tantala były potęgowane przez skałę zawieszoną nad jego głową, chwiejącą się co chwilę. Męki Tantala sprowadzały się więc do wiecznego głodu, pragnienia i strachu.