Jestem tego zdania, że hipoteza zawarta we wstępie jest jak najbardziej trafna co potwierdza chociażby mój styl życia codziennego, nie zawsze wiem co się wokół mnie dzieje bujając głową w obłokach i myśląc o niebieskich migdałach. Cecha “chodzenia z głową w chmurach” poniekąd wpływa negatywnie na nasze samopoczucie oraz komunikatywność z ludźmi. Niekiedy sama ilość zadania domowego powoduje we mnie totalne zamieszanie oraz mętlik w głowie co wiąże się z tym iż zaczynam myśleć o rzeczach na ogół niepożytecznych.

          Również z całą pewnością Huck Finn z powieści Marka Twaina pt. “Przygody Tomka Sawyera” oraz “Przygody Hucka” podróżował przez życie z “głową w chmurach” co pokazują jego przeżycia oraz niebezpieczne przygody wraz z Tomkiem. Nie myśląc o konsekwencjach, podejmował bardzo ryzykowne działania przez które był uważany za przyszłego bandytę. Lecz takie postrzeganie go przez innych było spowodowane tylko i wyłącznie brakiem rodziców oraz normalnej rodziny.

         Warto również wspomnieć o Marcinie Borowiczu znanym jako bohater powieści Stefana Żeromskiego pt. “Syzyfowe prace”. Osoba ta uległszy rusyfikacji w bardzo znacznym stopniu, nie myślała o niczym związanym z polskością której nigdy dotąd nie doświadczył. Jedynie w głowie była mu nauka w języku rosyjskim oraz wszelkie integracje z nauczycielami którzy mogli go publicznie faworyzować wśród uczniów. Lecz do czasu, kiedy  wysłuchał “Reduty Ordona” recytowaną przez Bernarda Zygiera zmienił swoje postępowanie względem rusyfikacji oraz zaczął myśleć poważnie na temat swojej prawdziwej narodowości i starał się walczyć z zaborcą narzucającym mu inny język zważając również na konsekwencje które z tego powodu mogłyby wyniknąć. “Chodzenie z głową w chmurach” w jego przypadku nie trwało przez całe życie lecz do momentu kiedy poczuł, że naprawdę jest polakiem.

         Hipoteza wcześniej postawiona jest niewątpliwie trafna i dobrze odnosi się do aktualnie jak i w przeszłości panujących zachowań wśród młodzieży, bez wątpienia cecha ta jest wadą której nie powinno się w sobie trzymać, lecz mamy takie czasy w których jest ona nierozłączna z człowiekiem.