Człowiek nie jest stworzony do klęski. Człowieka można zniszczyć, ale nie pokonać.” Są to słowa Hemingwaya, które umieścił w książce pod tytułem: „Stary człowiek i morze”. Mówią one o tym, że nic ani nikt nie jest w stanie przezwyciężyć człowieka. Mimo tego, że podlegamy przemijaniu nie można nas zniszczyć, gdyż zawsze po człowieku zostanie coś w pamięci innych. Nie jesteśmy bez wartości, każdy ma coś ważnego do przekazania i nawet, jeżeli człowiek umrze te rzeczy będą przekazywane dalej kolejnym pokoleniom.

Sądzę, że Hemingway miał rację wypowiadając te słowa.

Pierwszym argumentem potwierdzającym słuszność tezy jest fakt, iż ludzie często walczą z przeciwnościami losu i nie zależnie od tego, jak nisko upadają, zawsze mają nadzieje na lepsze jutro. Przykładem takiego człowieka może być Santiago z książki „stary człowiek i morze” Hemingwaya. Starzec mimo wielu porażek w swoim życiu wytrwale realizował swoje zamierzenia i dążył do wyznaczonego celu. Choć ból zmęczenie i starość dawały mu się we znaki, on nie poddał się i nie ugiął. Zdawał sobie sprawę, ze może być trudno i nawet może nie wyjść z tego żywy, lecz do końca pragnął zwyciężyć. Rzeczywiście złowił ogromnych rozmiarów rybę i zrealizował swoje największe marzenie. Dzięki temu odczuwał ogromna satysfakcje. Nie liczyło się to, ze mieszkańcy wioski zobaczą tylko szkielet ogromnego marlina, którego zjadły rekiny. Dzięki silnej woli i cierpliwości udowodnił, ze „człowieka można zniszczyć, ale nie pokonać”.

Następnym argumentem wskazującym na słuszność postawionej tezy jest fakt, iż po ludziach, którzy dokonali czegoś ważnego pamięć nigdy nie zaginie. Kolejne pokolenia będą się na nich wzorować, nie będą popełniać tych samych błędów i osiągną obrane cele. Przykładem takich ludzi mogą być bohaterowie „Kamieni na szaniec” Aleksandra Kamińskiego” Alek, Rudy i Zośka poświecili swoja młodość, aby walczyć o wyznawane przez nich idee. Przeciwstawiali się okupantowi, ale zagrożenie życia nie przesłaniało im wyznaczonych celów i do koca swoich dni zachowali wierność ideałom. Teraz nasze pokolenie bierze z nich przykład w codziennym życiu: w pokonywaniu innych, mniejszych problemów. Nawet, jeżeli człowieka się zniszczy, nie pokona się idei przez niego głoszonych, a tym samym jego.

Przedstawione przeze mnie argumenty potwierdzają tezę, ze „Człowiek nie jest stworzony do klęski. Człowieka można zniszczyć, ale nie pokonać”. Ludzie dzielnie walczą z przeszkodami jakie stawia im życie i nie poddają się szybko. Wszystkimi siłami starają się realizować swoje zamierzenia. Kolejne pokolenia biorą z nich przykład i dzięki temu nic ani nikt nie jest pokonać człowieka i ludzkich idei.