Rycerstwo w okresie średniowiecza było siłą zbrojną państwa i jego władcy. Dlatego główny zajęciem przedstawicieli stanu rycerskiego była walka, a od ich przygotowania i uzbrojenia zależała militarna potęga państwa. W czasie konfliktu zbrojnego ich obowiązkiem była obrona kraju i monarchy. Byli oni również uczestnikami wypraw wojennych.

Dla rycerze wartością ważniejszą od życia był honor. Obowiązywał ich kodeks postępowania, do którego najważniejszych zasad należały obrona słabszych, a przede wszystkim wdów oraz sierot, walka w obronie ojczyzny, wierność monarsze, odwaga i prawdomówność.

Rycerzem mógł zostać tylko przedstawiciel rodu rycerskiego lub ktoś, kto został uznany przez króla za godnego noszenia miecza. Do rzemiosła rycerskiego chłopcy wprawiali się już od dzieciństwa. Rodzice oddali ich na zamek rycerski, by tam jako paziowie uczyli się śpiewu, tańca oraz dobrych manier. Do ich obowiązków należało także usługiwanie przy stole starszym oraz ćwiczenia fizyczne. Uczyli się także jazdy konno, władania bronią, polowania i noszenia zbroi. Następnie, od 16 do 23 roku życia adept sztuki rycerskiej zostawał giermkiem. Mistrz, któremu służył, uczył go trudnej sztuki rycerskiej. Wraz z nim brał udział w polowaniach, pielęgnował konia, dbał o zbroję, niekiedy wraz z nim występował w turniejach rycerskich.

Giermek, który opanował już sztukę walki, był odważny i dojrzały, mógł zostać pasowany na rycerza. Ta uroczystość była dla niego i dla całego zamku wielkim świętem, połączonym z ceremonią religijną. Noc poprzedzającą pasowanie giermek spędzał na modlitwie. Następnie przyjmował komunię świętą, po czym składał przysięgę na wierność zasadom kodeksu rycerskiego. Przysięgę tę przyjmował dostojnik kościelny lub pan zamku. Pasowanie odbywało się następujący sposób: przyjmujący przysięgę uderzał lekko mieczem w ramię giermka i kierował do niego słowa: ,, Pasuję cię na rycerza". Świeżo pasowany rycerz dostawał ostrogi oraz pas rycerski, do którego mógł przypiąć miecz. Od tej chwili przestawał być giermkiem, a stawał się rycerzem.

Na zakończenie uroczystości odbywał się turniej, należący do ulubionych rozrywek rycerskich. Był on okazją do popisania się zręcznością. W czasie pojedynków ściśle przestrzegano zasad walki, czego pilnowali sędziowie. Zwycięzcy otrzymywali swoje nagrody z rąk dam.