Opis kamienicy

Kamienica, w której mieszkał Raskolnikow, była starym, wielopiętrowym budynkiem o ponurym i zaniedbanym wyglądzie. Składała się z wielu małych mieszkań, które wynajmowały osoby z niższych warstw społecznych – rzemieślnicy, krawcy, ślusarze, kucharki, a także drobni urzędnicy i samotne kobiety utrzymujące się z własnej pracy. Jest to miejsce tętniące życiem, ale jednocześnie przytłaczające swoim zaniedbaniem.

 

Budynek ten posiadał dodatkowo dwa wejścia – jedno wychodzące na ulicę, a drugie na kanał. W środku panowała ciasnota, a schody były ciemne i wąskie. W powietrzu unosił się zapach biedy i wilgoci, a półmrok korytarzy sprawiał, że nawet ciekawskie spojrzenia są mniej dostrzegalne. Dzwonki przy drzwiach są wykonane z blachy, co dodaje temu miejscu jeszcze większej surowości.

 

Było to miejsce pełne anonimowych ludzi, w którym każdy pilnuje własnych spraw, a życie toczy się w cieniu codziennej walki o przetrwanie.