Opis pokoju Raskolnikowa

Pokój w którym mieszkał Raskolnikow był niezwykle malutki (o długości sześciu kroków) oraz niski, przez co będzie bardziej przypominać szafę niż izbę. Mieszkanie Raskolnikowa znajdowało się na najwyższym (czwartym) piętrze kamienicy, tuż pod dachem, co sprawiało, że sufit jest nisko sklepiony przez co trudno się w nim swobodnie poruszało (zwlaszcza dla osoby wyzszej). Ściany pokrywały tam stare, zakurzone tapety, co dodaje dodatkowo wnętrzu ponurego charakteru.

W przypadku wyposażenia pokoju - znajdowały sie tam trzy stare, koślawe krzesła, duża sofa służąca jako łóżko oraz zabejcowany stół. Mimo ciasnoty i ubogiego umeblowania pokój wydaje się pusty, co podkreślało jego przygnębiającą atmosferę. Do mieszkania będą prowadzić wąskie, strome schody.

 

Właścicielką kamienicy dodatkowo była gospodyni, której Raskolnikow unikał z powodu długów. Przejście obok jej kuchni, której drzwi zawsze są uchylone, powodowało u niego niepokój oraz wzmagało jego nerwowy stan

 

Mieszkanie, w którym mieszkał, odzwierciedało tak naprawdę jego psychiczny chaos i izolację od świata.