Bajki stworzone przez genialnego polskiego poetę i działacza życia społecznego nie są tylko historyjkami wytykającymi pewne wady ludzkie. Wszystkie razem składają się na pełną, logiczną, propagowaną przez autora wizję świata, narodu i społeczeństwa, o jaką walczył nie tylko w bajkach, ale także w swojej działalności publicystycznej i społecznej. Każda z bajek stanowi małe arcydzieło formy- gatunkowej i językowej, w której celnie i sugestywnie ujęte są interesujące autora treści. Bajki bawią, ale także uczą, wskazują na bolączki społeczeństwa, narodu, na choroby toczące wszystkie tworzące go warstwy. Autor Autor J. Szaniawski Dwa teatry, bohater epizodyczny; małomówny dramaturg z nieodłączną fajką, twórca katastroficznej, fantastycznej sztuki, nie pozbawionej jednak realizmu. Postać jest ... Czytaj dalej Słownik bohaterów literackich - liceum nie jest jedynie poetą, w swojej pracy i działalności musi być także społecznym psychologiem, filozofem, mędrcem przedstawiającym swoje czasy, takimi, jakimi je widzi, odbiegającymi od propagowanego ideału. Krasicki staje się nauczycielem polskiego społeczeństwa, dając mu możliwość do przejrzenia się w lustrze bajek, a także w krzywym zwierciadle satyry.

Problematyka poruszana przez autora, odwołującego się zarówno do wątków z bajek Ezopa, jak i La Fontaine'a, w "Bajkach" jest tak uniwersalna, dotyczy tak powszechnych zjawisk, cech Cech organizacja zawodowa rzemieślników w miastach średniowiecznych. Na zachodzie Europy cechy powstały w X-XII w. Ich celem była obrona interesów rzemiosła i praw członków. Organizowały także ... Czytaj dalej Słownik historyczny osobowych i społecznych, że z powodzeniem "bajki" ujmują także dzisiejsze życie, postawy i zachowania (mimo, że niektóre z utworów Krasickiego odwoływały się do konkretnych, współczesnych mu wydarzeń). Krasicki najbardziej upodobał sobie krótką, rygorystyczna w rozmiarach i formie bajkę epigramatyczną. Kunszt poetycki i epicki Krasickiego pozwolił mu na oddanie w kilkuwersowych formach soczystą, realistyczną wizję zminiaturyzowanej rzeczywistości. Ogromna liczba bajek jest udramatyzowana- w drodze do odkrycia pointy autor posługuje się dialogowymi scenkami (np. w bajce "Jagnię i wilcy"

(...)Już go mieli rozerwać; rzekło: "Jakim prawem?"

"Smacznyś, słaby i w lesie"- Zjedli niezabawem.)

Dzięki dialogom tworzy się dramatyzm opowiastki, odciąga się nieuniknione zakończenie, ale także zmniejsza się dystans między odbiorcą o przedstawianymi wydarzeniami (jak to ma miejsce w przypadku narracji trzecioosobowej. Wówczas relacjonujący narrator Narrator S. Mrożek Wyznania o Zygmusiu, bohater główny i narrator; nauczyciel. Narrator mówi o swoich przeżyciach związanych z Zygmusiem oraz relacjonuje wydarzenia ze szkoły i domu Zygmusia, przytacza ... Czytaj dalej Słownik bohaterów literackich - gimnazjum stanowi pośrednika między wydarzeniem a odbiorcą. W przypadku scenki dramatycznej pośrednik znika, naocznie obserwujemy wydarzenie).

Świat, z jakim obcujemy podczas lektury "Bajek" wcale jednak nie przypomina bajkowej rzeczywistości. Pełen jest śmierci, okrucieństwa, upadku niewinnych i zwycięstwa złych i przewrotnych postaci. Wynika to z funkcji, jaką miały bajki pełnić- przestrzegać przed skutkami negatywnych cech charakteru, postawy, które zawsze prowadzą do zguby człowieka (tj. chciwość, lenistwo, naiwność). W rzeczywistym świecie jest podobnie- silny i zły zawsze wykorzysta słabszego, jeśli ten nie zabezpieczy się przed własną naiwnością i słabością.

Epigramatyczna forma bajki wpływa także na kształt i charakter innych tworzących ją elementów. Rygor formy wpływa zarówno na kształt świata przedstawionego, który z oczywistych względów podlega dalekiej redukcji, do kilku zupełnie niezbędnych dla fabuły elementów, nie ma także miejsca na wątpliwości w sferze aksjologii- z góry wiadomo, co jest dobre a co złe, który bohater Bohater S. Mrożek Rewolucja, jedyny bohater opowiadania i narrator.
Wygląd: Brak jakichkolwiek informacji o tym, kim jest postać, jak się nazywa, gdzie mieszka, jak wygląda. To jakiś człowiek, ...
Czytaj dalej Słownik bohaterów literackich - gimnazjum
jest pozytywny, a który negatywny. Skrótowość, typowość przedstawianych postaci również jest efektem zwięzłości formy, ale nie tylko. Przede wszystkim wpływa na to dydaktyczna funkcja wymagająca jasności, bezwyjątkowości przekazu. Dlatego bajka Bajka gatunek literatury dydaktycznej; utwór pisany prozą lub wierszem, którego bohaterami są najczęściej zwierzęta, ludzie bądź przed- mioty. Przedstawiona w bajce historia jest pretekstem do ... Czytaj dalej Słownik terminów literackich posługuje się alegorią (postaci symbolizują postawy i cechy- chciwość, tchórzostwo, spryt). Alegoria wpływa oczywiście na fakt, że cała fabuła bajki jest parabolą, której sens zawarty jest w puencie. Formalnie Krasicki w swoich bajkach najczęściej posługiwał się najwygodniejszą dla epiki w języku polskim miarą trzynastozgłoskową, płynnie oddającą rytm Rytm uchwytna dla odbiorcy powtarzalność w tekście literackim głosek, akcentów, pauz, układów intonacyjnych, wersów, cząstek kompozycyjnych, a także układów tych elementów. Dzięki niej ... Czytaj dalej Słownik terminów literackich polskiego zdania, odpowiadająca fabularnym ujęciom epickim. Posługuje się także autor paralelizmem składniowym (w budowie wersu).

W bogatym zbiorze bajek, Krasicki wykorzystuje różne jej odmiany. Najczęstszą jest bajka epigramatyczna- stworzona na gruncie polskim właśnie przez Krasickiego (zwięzła, dowcipna, z wyraźną pointą, wyzyskująca maksymalnie znaczenie słów przy skrajnej ekonomii ich użycia). Obok niej pojawiają się także bajki narracyjne (historia opowiadana przez narratora, prosta fabuła raczej pozbawiona dialogów). Najsłynniejsze bajki to np. "Przyjaciele" ze znaną pointą ukazującą przewrotność tytułu: "Gdy więc wszystkie sposoby ratunku upadły,/ wśród serdecznych przyjaciół psy zająca zjadły", "Ptaszki w klatce", "Szczur i kot".