George Orwell (1903-1950) był angielskim pisarzem i publicystą, urodzonym w Indiach. Pochodził z raczej niezamożnej rodziny, toteż naukę w dobrych szkołach zapewniały mu stypendia, które otrzymywał. Przez pewien czas, po ukończeniu szkół, pracował Orwell w Birmie w Królewskiej Policji Kolonialnej. W 1936 roku brał udział w wojnie domowej w Hiszpanii, gdzie walczył w komunistycznej milicji antystalinowskiej partii POUM.

Jest znany głównie dzięki swoim dwóm dziełom - powieści "Rok 1984" oraz politycznej bajki, zatytułowanej "Folwark zwierzęcy". Ta mikropowieść, bądź powieść - parabola jest książką dosyć krótką, nie posiadającą zbyt rozbudowanych pobocznych wątków. Charakteryzuje się żywą, skondensowaną akcją. Przez wielu, również przez samego Orwella uważana była za satyrę. Autor potwierdził przynależność gatunkową "Folwarku" tymi słowami: "rozważałem zdemaskowanie mitu sowieckiego w opowiastce, którą mógłby zrozumieć niemal każdy". Toteż jego powiastka poddaje system komunistyczny ostrej krytyce, wykorzystując przy tym charakterystyczny kompozycyjny chwyt, jakim jest paraboliczność. "Folwark zwierzęcy" pokazuje istotne dla świata problemy posługując się fabułą prostą, nieskomplikowaną, niemal bezrefleksyjną, która ma być jedynie pretekstem dla czytelnika. W ten sposób rodzi się utwór "podwójny", posiadający drugie, ukryte dno, do którego należy poprzez pozorną prostotę fabuły dotrzeć. W podobny sposób skonstruowane była "Dżuma" Alberta Camusa oraz "Proces" Franza Kafki.

Przedstawione w utworze Orwella postacie i zdarzenia nie są ważne ze względu na swoje cechy jednostkowe, lecz stanowią przykłady uniwersalnych prawideł ludzkiej egzystencji. Zwierzęta, będące bohaterami powieści mają symbolizować ludzi ogarniętych żądzą władzy. Prawda o poczynaniach "wodzów" folwarku Jonesa, okropnych świń, jest prawdą o ówczesnej Rosji Radzieckiej i innych państwach, w których panował system totalitarny. Orwell organizuje świat przedstawiony swojego utworu w ten sposób, że stanowi on zbiór sytuacyjnych wykładników pewnej tezy, którą chce się podzielić z czytelnikami. Ta teza, to ukazanie okrucieństwa władzy totalnej. Zwierzęta, będące bohaterami jego utworu, obdarzone są charakterystycznymi dla siebie cechami, są personifikowane i obdarzone niemalże ludzką duszą. Potrafią mówić, myślą logicznie, a nawet piszą.

Potęga i przemyślność paraboliczności prozy Orwella polega na tym, iż śmiejąc się z jego nieludzkich postaci, krytykując je, tak naprawdę poddajemy ocenie siebie samych. Czworonożni bohaterowie są wszak jedynie pretekstem do ukazania okrucieństwa i bezwzględności, na jaką stać ludzi. Takie cechy, przypisane zwierzętom wydają się tym gorsze, są wyjaskrawione, zaprezentowane w całej krasie.

Orwell obnaża w swojej powieści-paraboli mechanizmy systemów totalitarnych, pokazuje, w jaki sposób ludzie dochodzą do władzy. Prezentuje także metody utrzymywania zdobytej przemocą i krwią władzy. Pisarz analizuje kolejne etapy, jakie przechodzi państwo poddane totalitaryzmowi, pokazuje kolejne rewolucje i wydarzenia, jakie mogą im towarzyszyć. Obnaża całą prawdę o wszechwładnej propagandzie, o poświęceniu, na jakie stać zagorzałych ideowców. Opowiada o tym, jak słuszne, demokratyczne wartości doprowadzić mogą do przekształcenia państwa w prawdziwe więzienie. Świetnie przedstawione są również metody, jakimi manipuluje się społeczeństwem, siła demagogii i przewaga, jaką daje wzbudzenie strachu w społeczeństwie. Budowane na potrzeby chwili ideologie, jak animalizm, które mają podburzać przeciwko potencjalnym wrogom i zniewalać. Orwell świetnie prezentuje przy tym typowe postawy, które przybierają ludzie: na przykład Boxer jest alegorią przodownika pracy, Mojżesz-kruk jest typowym szpiclem, Squealer krzykliwym agitatorem i demagogiem, populistą, Napoleon zaś pełni funkcję okrutnego dyktatora, natomiast Mollie to naiwna, próżna i bezmyślna ślicznotka.

Podsumowując, można stwierdzić, że George Orwell bardzo trafnie i niezwykle obrazowo ukazał komunizm, obnażył jego wszystkie mechanizmy oraz zaprezentował typowe sylwetki komunistycznych działaczy i dyktatorów. W sposób niezwykle pouczający i chwytliwy przybliżył metody, jakimi posługuje się państwo totalitarne, jakimi zniewala człowieka, by nim dowolnie manipulować. Warto również pamiętać, iż wzorem dla Orwella była Rosja Radziecka, natomiast książka stała się przepowiednią dla innych państw, na przykład samej Polski.