"Zbrodnia i kara" Fiodora Dostojewskiego porusza problemy egzystencjonalne, przed jakimi staje człowiek. Ukazuje ludzką psychikę w pełnej odsłonie. Skupia się na przeżyciach, doznaniach, emocjach i wątpliwościach postaci. Morderca przeżywa swój czyn przed zabójstwem i po nim. Utwór Dostojewskiego do doskonałe studium zbrodni wzbogacone w wątki erotyczne oraz filozoficzne, co sprawia, iż możemy go nazwać powieścią psychologiczną.

 "Zbrodnia i kara" jest także powieścią społeczną. Przedstawia życie XIX - wiecznego Petersburga. Pokazuje zjawiska patologiczne (alkoholizm czy prostytucję), prezentuje obraz społeczeństwa, jego rozwarstwienie. Petersburg jest miastem odpychającym, prowokuje do przestępstwa. Jest pełen ludzi nieszczęśliwych, żyjących w skrajnej nędzy, udręczonych chorobami. Fiodor Dostojewski stosuje polifoniczność (wielogłos), przełamuje w ten sposób obowiązujące reguły konstruowania powieści. W jego utworze występuje narrator, który nie jest narratorem wszechwiedzącym. Dostojewski osobowość Rodiona rozkłada na kilka postaci, z których najważniejszą jest Swidrygajłow. Jego rozmowa z Raskolnikowem stanowi jakby myśli bohatera, rozpisane na głosy. Dzieło Fiodora Dostojewskiego to szczegółowa praca badawcza nad naturą ludzką, nad tym, czym jest zło w człowieku, w jakich okolicznościach eksploduje. To powieść dla każdego, kto dostrzega wokół siebie sprzeczności i targany jest licznymi wątpliwościami.